مدتی است که برخی از بازیگران در کسوت خبرنگار مقابل مسؤولان مینشینند و سوال میپرسند. فارغ از اینکه چرا باید یک بازیگر به جای خبرنگاران واسطه میان مسؤولان و مردم شود، این موضوع نیز بسیار جالب توجه است که مسؤولانی که به سختی جواب پرسشهای خبرنگاران حرفهای را میدهند، چطور مشتاقانه به راحتی مقابل یک سلبریتی مینشینند و از فرط هیجان و ذوقزدگی بارها تصاویر و فیلمهای این مصاحبه را در صفحات شخصیشان منتشر میکنند.
به گزارش سینماسینما، اظهار نظر درباره موضوعات روز و مسائل مهم سیاسی، اجتماعی، ورزشی و فرهنگی امری طبیعی و حق هر شهروندی است، اما نه تا زمانی که این اظهار نظرها جنبه کارشناسی و حرفهای داشته باشند که قاعدتا افراد مشهور یا همان سلبریتیها نیز از این قاعده مستثنی نیستند. با این وجود در سالهای اخیر و با پیشرفت روزافزون شبکههای اجتماعی برخی از چهرههای سینمایی، در قالب خبرنگار از مسؤولان سوال میپرسند، با آنها گفتوگو میکنند و تحلیل ارایه میدهند.

این درحالی است که بسیاری از کارشناسان رسانه بر این باورند همانطور که یک خبرنگار نمیتواند بدون دانش کافی و ناگهانی به عرصه بازیگری وارد شود، یک هنرپیشه هم نمیتواند در کسوت یک خبرنگار مقابل مسؤولان بنشیند و پرسشهای مهم سیاسی و اجتماعی مطرح کند؛ البته بازیگران میتوانند در قالب برنامههایی که بیشتر جنبه سرگرمی دارد با مسؤولان گفتوگو کنند، اما نباید به هیچ وجه پرسشهای تخصصی و جدی عنوان شود.
هوشنگ اعلم، روزنامهنگار پیشکسوت در این باره اظهار کرد: متأسفانه افرادی که به عنوان سلبریتی در عرصههای هنرپیشگی و ورزش شناخته شدهاند سالهاست از هر فرصتی برای بیشتر مطرح شدن استفاده میکنند. به طور کلی این باور برای سلبریتیها ایجاد شده است که چون مردم آنها را روی پرده سینما و تئاتر میبینند، صلاحیت دارند درباره هر موضوعی اظهار نظر کارشناسی کنند.
او ادامه داد: تجربه نشان داده که با وقوع هر حادثهای و هر خبر مهم سیاسی برخی از سلبریتیها برای بیشتر دیده شدن اظهارنظرهای کارشناسی میکنند و حتی گاهی تلاش میکنند که در قالب خبرنگار با مسؤولان ارتباط برقرار کنند. طبیعتا هیچکس حق ندارد بگوید کسی نمیتواند درباره موضوعی اظهار نظر کند. حتی منِ روزنامهنگار هم میتوانم در یک فیلم سینمایی حضور داشته باشم و به عنوان یک هنرپیشه ایفای نقش کنم، اما اینکه چقدر توانایی این کار را دارم بحث دیگری است. سلبریتیها هم میتوانند درباره هر موضوعی اظهار نظر کنند و با مسؤولان به گفتوگو بنشینند و کسی هم حق ندارد جلوی آنها را بگیرد، اما خودشان باید به این موضوع توجه کنند که چقدر توانایی دارند درباره موضوعات مختلف نظرات کارشناسیشده بدهند. همان طور که بازیگری نیاز به تخصص دارد، نوشتن و روزنامهنگاری نیز تخصص میخواهد؛ البته باید به این نکته توجه کرد که واکنش نشان دادن به موضوعات روز بحث دیگری است و ارائه نظرات کارشناسی شده که طبیعتا متخصصان خود را دارد بحث دیگری است.
این روزنامهنگار باسابقه یادآور شد: کاملا مشخص است که نه تنها این سلبریتیهایی که مقابل مسؤولان مینشینند و با آنها گفتوگو میکنند، بلکه آن مسؤول هم هیچ تصوری از حرفه خبرنگاری ندارد. یک خبرنگار ممکن است برای مصاحبه با مسؤولی یک ماه مطالعه کند و پرونده کاری آن مسؤول را به صورت کامل مورد بررسی قرار بدهد تا بتواند از زمانی که در اختیار دارد نهایت استفاده را بکند، اما دانش یک بازیگر با خبرنگاری که سالها در یک حوزه فعالیت کرده است، اصلا قابل مقایسه نیست. اما متاسفانه مسؤولان نه تنها با مطبوعات و خبرگزاریها میانهای ندارند، بلکه هیچ آشنایی هم با این حرفه ندارند. اکثر آنها اصلا وقتی برای خواندن اخبار صرف نمیکنند و همین باعث میشود که یک مسئؤول نمیتواند نام یک موزه معروف را درست تلفظ کند و به جای آنکه مقابل خبرنگار بنشیند و به سوالات او پاسخ دهد، در مقابل یک سلبریتی مینشیند و تا مدتها هم خوشحال است که توانسته یک ساعت با فلان هنرپیشه معروف صحبت کند.
او با بیان اینکه «بسیاری از مسؤولان عاشق عکس انداختن با هنرپیشهها هستند»، افزود: یادم است در همین چند سال اخیر وقتی یکی از مسؤولان فرهنگی روی کار آمد، جلسات مختلفی را با اهالی موسیقی و سینما برگزار کرد، اما هیچ جلسهای با روزنامهنگاران نداشت و این موضوع فاجعهانگیز است. برخی از مسؤولان از حرف زدن با هنرپیشگان ذوقزده و از اینکه بتوانند یک ساعت مقابل آن هنرپیشه بنشینند و به سوالات او پاسخ دهند، خوشحال میشوند و تا مدتها با انتشار فیلمهای این مصاحبه در صفحه مجازی خود به قول معروف پُز میدهند. طبیعی است که در این جامعه با این سطح از تفکر، مسؤولان برای خبرنگاران ارزشی قائل نمیشوند؛ چون ما سلبریتی نیستیم و در زیر پوست جامعه در حال روشنگری هستیم.
اعلم با بیان اینکه «طبیعتا مصاحبه با یک سلبریتی راحتتر از مصاحبه با یک خبرنگار است»، گفت: این موضوع هم همانند سایر موضوعات مملکت ما که هیچ کسی سر جای خودش نیست، پیش میرود. وقتی شهرداری برای دادن طرح ترافیک به خبرنگاران در امور فرهنگی دخالت میکند و برای شناسایی خبرنگاران از آنها مدرکهای غیرمنطقی میخواهند و وقتی صداوسیما در کار سایر نهادها به راحتی دخالت میکند، دیگر چه انتظاری از سلبریتیها داریم؟
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نقدی علمی بر عملکرد صدا و سیما
- «ذهن زیبا»؛ اتفاقی زیبا در تلویزیون
- معرفی آثار راهیافته به بخش تلویزیونی جشنواره چندرسانهای میراث فرهنگی
- سروش صحت و کتاب باز با سالن پر در کانادا؛ آقای تلویزیون! کی ضرر میکند، من یا تو؟
- ماجرای قهر و آشتیها در صداوسیما/ زندگی شیرین میشود؟
- کانون کارگردانان سینما بیانیه داد؛ نمایش خانگی تعطیل خواهد شد/ هشدار کانون کارگردانان سینما به مجلس
- تلویزیون ۱۷۰ فیلم سینمایی در نوروز امسال پخش میکند/ مذاکره برای خرید فیلمهای برنده سیمرغ
- رفتار غیرمرسوم صداوسیما در قبال یک سریال نمایش خانگی
- مجریانی که صداوسیما برای جامجهانی انتخاب کرد
- آیا سیر تطور نمایش خانگی، کابوسی برای تلویزیون و سینماست؟
- نگاهی به چند مجموعه ماندگار مذهبی؛ چرا این سریالها مدام تکرار میشوند؟
- سلیم غفوری قائممقام معاون سیما شد/ صادق یزدانی حکم گرفت
- آیا وزارت ارشاد همچنان پای مواضع خود میماند؟
- واکنش کارگردان «دینامیت» به نامه ساترا؛ من همچنان به صحت این نامه شک دارم/ این نامه تفرقه برانگیز است
- واکنش تهیهکننده «یاغی» به نامه ساترا/ این نامه تلاشی برای محدود کردن پلتفرمهای داخلی است
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





