جمشید مشایخی بازیگر سینمای ایران در گفتو گویی درباره توهین نشریه «یالثارات» گفت: کداممان شنیدهایم یا در کدام کتاب تا به حال نوشته شده است که بزرگمردی مثل حضرت محمد(ص)، ائمه معصومین و بزرگان دینی ما به دشمنانشان دشنام دادهاند؟ آیا در جایی خوانده یا شنیدهاید؟ در واقعه کربلا امام حسین (ع) در جنگ نابرابر و شرایط سخت حتی به دشمنان دین هم ناسزاء نگفت. این است مذهب ما. شما چه کسی را الگو قرار دادهاید؟از میان بزرگان فرهنگ و ادب این سرزمین، حافظ و سعدی و مولانا کدامیک به مخالفان خود دشنام دادهاند؟ این است فرهنگ ایرانی ما. شما چه کسی را الگو قرار دادهاید؟
این رسم انتقاد است؟! بر فرض اگر بر اساس تفکرات خاص خودتان هم به موضوعی انتقاد دارید چرا مودبانه صحبت نکنید و ننویسید؟ قلم حرمت دارد. با این قلم قرآن مکتوب شده است. با این قلم بزرگان ادب سرزمینمان ذخایر ادبی و فرهنگی مان را ثبت کردهاند. حرمت قلم را قدر بدانید. به کار بردن چنین کلماتی که من خجل از بیان آن هستم توهین به اهل قلم هم است. باور من این است که این ماجرا به تعبیری توهین به آنها هم است و در این اتفاق تاسفبار ما اهالی هنر به غیر از دفاع از هنرمندان باید از اهل قلم هم حمایت کنیم و کتفشان را ببوسیم که در تمام این سال ها نجیبانه برای اعتلای فرهنگ کشور حمایتمان کرده اند.
این جماعت به چه حقی به خودشان اجازه میدهند که هم به هنرمندان و هم اهل قلم توهین کنند. چه کسی اجازه داده است که هر چه دلشان خواست بنویسند و بعد هم توجیه کنند که چون نام مشخصی ذکر نشده است، پس توهینی هم نشده است و در نهایت قانون هم حمایتشان کند. این مملکت قانون دارد. به هنرمند و اهل قلم احترام نمیگذارید حداقل حرمت قانون را نگه دارید.
تمام هنرمندان حاضر در این مراسم در جایگاه فرزندان من هستند و با توهین این نشریه به ناموس تک تک هنرمندان توهین شده است. وقتی به یک هنرمند اهانت میشود همه ما مشمول این توهین هستیم. هیچ فرقی ندارد. همانطور که همه ما در افتخارات فرهنگی و هنری خودمان را سهیم میدانیم و به جایزه جهانی امثال اصغر فرهادی و شهاب حسینی میبالیم از توهین به تک تک جامعه هنری احساس تاسف میکنیم و غصهداریم. در این واقعه به فرد فرد هنرمندان توهین شده است و نیازی نیست که اسامی این افراد یک به یک ذکر شود. این چه توجیه خامی است.
منبع: ایران آنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- رونمایی از کتاب زنده یاد جمشید مشایخی / گزارش تصویری
- مراسم یادبود جمشید مشایخی و همسرش در اکران «بریکولاژ؛ زندگی نادر مشایخی» برگزار شد/ مشایخی: موسیقی و شعر از زندگی ایرانیان جدا نشدنی است
- برشهای کوتاه/ سکانسهایی از فیلم «گفت هر سه نفرشان»
- برشی از مصاحبه با جمشید مشایخی برگرفته از تاریخ شفاهی موزه سینما
- لوکیشن مقدس/ درباره سقاخانهها در فیلمهای سینمایی
- محمد متوسلانی از جمشید مشایخی میگوید/ خاطراتی از رودخانه و جکوزی
- برای اولین جشن تولد بدون جمشید مشایخی
- شکستی زیبا از ادبیات!/ نگاهی به فیلم «شازده احتجاب»
- آیین نکوداشت زنده یاد جمشید مشایخی برگزار شد / همه عمر دیر رسیدیم
- آیین نکوداشت جمشید مشایخی / گزارش تصویری ۲
- آیین نکوداشت جمشید مشایخی / گزارش تصویری۱
- بزرگداشتی برای جمشید مشایخی در فرهنگستان هنر
- سردیس و پلاک خیابان جمشید مشایخی رونمایی میشود
- «تنهایی یک دونده سینما»/ خداحافظ سلطان صاحبقران، خداحافظ کمالالملک
- سرقت از بازیگران در مراسم تشییع پیکر جمشید مشایخی
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد






mohammad be amoohayash laghab aboojahl va aboolahab dad. Doshnam az in balatar?
وقتی یک نهاد رسمی مثل هیئت نظارت بر مطبوعات یک روزنامه نادان و هتاک را توقیف میکند و لی باز هم با وقاحت آن روزنامه را منتشر میکنند و میگویند که ما مجوز از مرجع بالاتر داریم، باید فکر قانون و قانونمداری را از سر بیرون کرد! در نتیجه مردم به شبکه تلگرام می آیند و آنچه فحش و ناسزای ناموسی هست برای روزنامه هتاک و مسئولینش و کسانی که برای ادامه انتشارش مجوز میدهند ردیف میکنند! این را میگویند قانون بومرنگ: فحشی که برای بقیه پرتاب میکنی، با شدت و سرعتی بیشتر بسوی خودت برمیگردد. مردم را هم بخاطر فحاشی شان به روزنامه هتاک نمیشود تقبیح کرد، چون ادب را از خود او یاد گرفته اند و این بمثابه تشکرشان از آن روزنامه نادان است. طبیعی است که مردم با یا لثارات با منطق خودش صحبت می کنند. جای تاسف است که چنین افراد فرومایه ای در یک روزنامه، نام نشریه را به امام رئوف ایرانیان حسین ع متصل میکنند تا حقانیت خود را ثابت کنند، در حالیکه اینکار توهین به شان امام حسین ع است، نه آبرویی برای این روزنامه فرومایه!