سینماسینما، عزیزالله حاجی مشهدی
نزدیک شدن به برخی از موضوعات در سینمای ما همواره به نوعی دل به دریا زدن نیاز دارد. ژرژ هاشمزاده در نخستین فیلم سینمایی خود، با همراهی مهدی شیرزاد به سراغ موضوعی رفته است که پرداختن به آن، به عنوان نوعی آسیب اجتماعی، کار چندان آسانی نیست.
«در سکوت» به بغض درگلومانده زنی میانسال میپردازد که پس از ۲۳ سال به ایران بازگشته است تا با واگویه رازی رنجآور خود را از یک عذاب وجدان روحفرسا نجات دهد.
استفاده از چند چهره صاحبنام در بازیگری، از فاطمه معتمدآریا گرفته تا سعید پورصمیمی و پانتهآ پناهیها و ویشکا آسایش، تلاشی آگاهانه برای تضمین موفقیت فیلم در پرداختن به یک موضوع بهنسبت تکراری در سینمای ماست. موضوع تکراری اگر با نگاه تازه و بهویژه با پرداختی خلاقانه همراه نباشد، دستکم برای مخاطب حرفهای سینما نمیتواند چندان جذاب باشد.
نمایش «در سکوت» بعد از چهار سال، در گروه سینمای هنر و تجربه، نمیتواند آن را به عنوان اثری تجربهگرا و دارای نوجوییهای آشکار در فرم و ساختار کلی آن جلوه دهد.
ساختار روایی فیلم دارای اشکال است، چراکه وقتی در فیلمنامه با قصه چندان پیچیده و فاقد لایههای چندگانه روبهرو هستیم، ایجاد پیچیدگی در بیان قصه، درست همانند کاربرد نابهجای تعقیدات لفظی در صنعت شعر است که فایدهای جز ایجاد پیچیدگی در بیان شاعرانه ندارد و در اینجا نیز کار سازنده فیلم را در بیان روان و ساده قصه اصلی فیلم دشوار ساخته است.
وقتی با مادری مثل سودابه (فاطمه معتمدآریا)، زنی دانشآموخته و روشنفکر، روبهرو میشویم که حالا به ایران باز گشته است تا با اجرای طرح بسیار سودمند زیستمحیطی تولید انرژی پاک از زباله، به کشورش خدمت کند، انتظار نداریم چنین شخصیتی برای بازگویی هرچند تلخ ستمی که سالها پیش به شکل یک تجاوز وحشیانه بر او رفته است و در فیلم نیز با تصاویری رنگپریده در قالب یک صحنه کوتاه بازگشت به گذشته یادآوری میشود، چندان ناتوان باشد. همه هوش و حواس سودابه از بدو ورود، متوجه پیدا کردن راهی برای نزدیک شدن به دخترش ستاره (سوگل خلیق) است؛ دختری که در تمام سالهای زندگیاش در کنار پدربزرگ و مادربزرگ خود، هر وقت سراغ مادرش را گرفته، پاسخ روشنی نشنیده است. در کنار امتیاز نزدیک شدن کارگردان به موضوعی در متن خط قرمزهای اجتماعی و بازیهای خوب سعید پورصمیمی و فاطمه معتمدآریا، از برخی کمداشتهای فیلم، از جمله نداشتن اوج و فرودهای آشکار و گرهافکنیهای لازم، نمیتوان گذشت. با این همه، تدوین فیلم (کار سیاوش کردجان) را باید یکی از امتیازهای اصلی «در سکوت» به حساب آورد.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «دوار» به هنر و تجربه میآید/ داستان یک موزیسین عاشق فراموشکار
- کارگردان فیلم مطرح کرد: اهدای بخشی از عواید بلیت فروشی فیلم «ایمو» به زلزلهزدگان شهر خوی
- «درب» بعد از جشنواره فجر اکران میشود
- اکران آنلاین مستند «رنج زیر پوست» در گروه سینمایی هنر و تجربه
- همزمان با اکران و رونمایی از فیلم سینمایی «عینک»؛ هنر و تجربه «سینما اردو» را راهاندازی کرد
- وضعیت اکران فیلمهای «هنروتجربه» چه زمانی مشخص میشود؟
- خزاعی اعلام کرد: مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی متولی فیلمهای هنری و تجربی است/ شکستن انحصار گروه هنروتجربه
- سجادی حسینی: اکرانهای «هنروتجربه» اطلاعرسانی مناسبی ندارد
- رخشان بنی اعتماد: در بیان موضوعات و مسائل اجتماعی به تکرار رسیدهایم
- «کاغذپارهها» از اول بهمن اکران عمومی میشود
- گفتوگو با ژرژ هاشمزاده، کارگردان «در سکوت»/ معتقد به مانیفست دادن نیستم
- ملتهب با روایت سادهانگارانه/ نگاهی به فیلم «در سکوت»
- سکوت به مثابه فریاد/ نگاهی به فیلم “در سکوت”
- رازِ سربهمهرِ لو رفته/ نگاهی به فیلم “در سکوت”
- بلند فکر کردن/ نگاهی به فیلم “در سکوت”
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
