
مسعود ده نمکی با انتشار یادداشتی در وبلاگ خود ، به اظهارات کیانیان پاسخ داد.
به گزارش سینماسینما،متن کامل یادداشت ده نمکی به شرح زیر است :
سلام.جناب آقای کیانیان!
صورت مسئله من فقر مردم یمن نبود بلکه ظلم ۲۸ کشور علیه یک ملت بود.
جریان روشنفکری در غرب در حوزه سینما و ادبیات و حتی ورزش به صورت نمادین هم که شده سمت مظلوم می ایستد و این به معنی تثبیت فقر نیست.
به عنوان مثال «مارلون براندو» در مراسم اسکار سال ۱۹۷۳ شرکت نکرد و به جای خود «ساشن لیتل فزر» از فعالان مدنی سرخ پوست را فرستاد و او هم در اعتراض به بد رفتاری با آمریکاییهای جدید با سرخپوستان بومی بیانیه خواند و اتفاقاً مثل اینجا از سوی حضار «هو» شد.
آیا «براندو» سرخپوستها را تحقیر کرده یا در برابر ظلم هم نژادان خود ایستاده؟
یا همین چندى پیش خانم «اسکارلت جوهانسون» وقتى فهمید «بن سلمان» ولیعهد عربستان سرمایهگذار فیلم «ریدلى اسکات» میباشد از بازى در این فیلم انصراف داد. بامنطق شما خانم جوهانسون باید به «خاشقچى» دفاع شخصى یاد میداد نه اینکه با انصراف از رفتار ظالمانه عربستان تبرى میجست!
یا خانم «ونسا ردکریو» بازیگر فیلم «جولیا» علیرغم آتش زدن تصاویرش در بیرون سالن اسکار بخاطر ساخت مستندى در دفاع از فلسطینىها در مراسم رسمی از کودک کشى رژیم صهیونیستى سخن گفت.
یا «گابریل سولانو» بازیکن سابق تیم ملى آرژانتین پس از لغو دیدار تیم ملى کشورش با اسرائیل بهجای حساب کتاب ورزشی و تدارکاتی نوشت: «فوتبال هرگز به خون فلسطینىها آلوده نمیشود و رونالدو هم گفت: طرفدارى از کودکان فلسطینى را با حمایت رئیس اسرائیل عوض نمیکند.» او حتى در پایان بازى پرتغال با رژیم صهیونیستى حاضر به تعویض پیراهنش با بازیکن تیم مقابل نشد و در پاسخ خبرنگاران گفت «من در خاک فلسطینم.» یا مارادونا ستاره فوتبال جهان پرچم فلسطین را درمقابل عکاسان بالا برد. «کاکا» بازیکن برزیلى از مردم غزه دفاع میکند و «هازارد» ستاره بلژیکى چلسى در دفاع از غزه در طول مسابقات واکنش نشان میدهد.
کمپین پنج نفره هنرپیشه هاى هالیوودى در محکومیت اسرائیل نیز از این دسته است. آیا این رفتارها تحقیر مردم فلسطین بوده یا اقداماتى نمادین؟
من برای شما به عنوان یک پیشکسوت احترام قائلم اما این سخنان شما استدلال و بنیان درستی ندارد! کافی است یکبار دیگر سخنان من را به صورت کامل گوش دهید تا متوجه شوید که من فقط توقع یک رفتار نمادین در برابر ظلم را داشتم نه ترحم به رقیب.
این که از هزاران نفر یکی تختی یا پوریای ولى و یا حتی مارلون براندو می شود به نداشتن همین نگاه اصالتسود برمیگردد.
من دوست داشتم شما از منظر فرهنگی به سخنان من نگاه می کردید نه سیاسی و حتی ورزشی .
بله در حوزه سیاست ماکیاولى مردانگی جایی ندارد، در حوزه ورزش قهرمانی هم، هدف وسیله را توجیه می کند .اما در حوزه اخلاق و فرهنگ که شما یکی از نماد های آن هستید همه چیز ذیل اخلاق تعریف می شود. حتی کمتر گل زدن به رقیب به نشانه همدردی!
امیدوارم تیم ملی کشورمان در این دوره بدرخشد و به قهرمانی برسد و موجبات شادی مردم شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکنش رضا کیانیان به گزارش تاریخ سه هزار ساله زیر چرخ لودرها
- استوری رضا کیانیان درباره وضعیت استادیوم آزادی
- معرفی داوران جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی
- درخواست از وزیر ارشاد برای تعطیل نکردن انجمن صنفی عکاسان تئاتر ایران/ حمید جبلی: ما در حال زندگی با مرگ هستیم!
- آیین یادبود بیتا فرهی در خانه هنرمندان ایران برگزار شد/ پاسداشتی برای بانوی خاص سینمای ایران
- دیوار کوتاه رضا کیانیان در ماجرای فوت ناصر طهماسب
- حامد بهداد و رضا کیانیان از یک «استاد» گفتند
- داوران هشتمین مسابقه عکس سینمای ایران معرفی شدند
- رضا کیانیان در زادروز خود با موزه سینما مطرح کرد؛ آغوشم برای همکاری با جوانان همیشه باز است
- در نشست هفته جهانی موزه و میراث فرهنگی در موزه سینما مطرح شد: کیارستمی میگفت مدیون رزمندگان و جانبازان شیمیایی هستیم/ موزهها باید زنده بودن و زندگی را به جامعه منتقل کنند
- کیانیان : با تحریم جشنواره مخالفم / باید بگذاریم کسانی که به جشنواره اعتقاد دارند، آن را برگزار کنند
- سینماگران حاضر در نشستهای تخصصی جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- تاسف رضا کیانیان از کمرنگ شدن علوم انسانی در ایران
- رضا کیانیان: نغمه ثمینی دشمن نیست!/ انتقاد از ممنوع از کار شدن برخی از هنرمندان در نشست خبری تئاتر «پدر»
- در مراسم سالگرد حمیدرضا صدر مطرح شد؛ مردی که با مرگش سرطان را شکست داد/ ۳۶۵ روز در فراق «صدر»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





