سینماسینما، مریم سپهری
«زنبورک در گام مینور»؟ عجیب نیست؟! خنده دار به نظرتان نمی رسد؟ انگار به جای دوئت (دو نوازی) پیانو و ویولون سل، که ترکیب متعارفی در عالم موسیقی است، بگوییم دوئت تمبک و ترومپت! ساز ایرانی زنبورک آوایی شوخ و سرخوشانه دارد و گام مینور اصطلاحی است متعلق به موسیقی کلاسیک غربی، که بیش از هر چیز جدیت و فاخر بودن را به ذهن متبادر می سازد. پس چه چیز این دو عنصر را به هم پیوند می دهد؟ پاسخ را در پایان فیلم خواهید یافت. «زنبورک در گام مینور» مستند پرتره پروفسور حمید نفیسی، استاد و پژوهشگر و نویسنده نامدار در رشته مطالعات سینما و رسانه، و واضع ترم «سینمای لهجه دار» در ادبیات بین المللی مطالعات سینما و رسانه است. دکتر نفیسی در سال های دهه ۱۳۵۰ استاد مدرسه عالی تلویزیون و سینما بود و با نگارش کتاب دو جلدی «فیلم مستند» مرجعی بی بدیل برای علاقه مندان ایرانی سینمای مستند پدید آورد. وی پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد. عمده کتاب ها و مقالات وی پیرامون مفاهیم دیاسپورا، غربت و تبعید و سینما و رسانه های مهاجران شکل گرفته و تازه ترین اثر ایشان، کتاب چهار جلدی «تاریخ اجتماعی سینمای ایران»، که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد، همچون کتاب «فیلم مستند» یک اثر مرجع است، با این تفاوت که دایره مخاطبان این کتاب که به زبان انگلیسی نگاشته شده، منحصر به فارسی زبانان نیست و تمامی سینماشناسان جهان را در بر می گیرد.
نفیسی همانجور که از حصار مرزها فراتر رفته، در قالب کلیشه ای یک استاد خشک و عبوس دانشگاهی هم نمی گنجد: داخل جعبه پیتزا نان بربری می گذارد (جلوه دیگری از ایرانی و فرنگی بودن توامان او)، رو به دوربین به شکلی طنزآمیز دیالوگ معروف رابرت دنیرو در فیلم «راننده تاکسی» را تقلید می کند، و به سنت همشهریهای اصفهانی اش گاه دوچرخه سواری می کند.
نفیسی فیلمساز را به چشم محرم و خودی و آشنا میبیند و سفره دلش و خاطراتش را برایش میگشاید. من با فراست از ایشان خواستم تا بخشی از گفتار متن را به زبان فارسی و بخشی را به زبان انگلیسی قرائت کند تا سرشت خاص او را، که دل در گروی هر دو فرهنگ دارد، آشکار سازد. برش های فیلم که دو فضای اصفهان و شیکاگو را بدون نماهای رابط و انتقالی به هم پیوند می زند، گویی ترجمان این ایده است که هم نفیسی به رغم چند دهه غربت در ذهن خانواده اش حضوری پابرجا دارد و هم خانواده در ذهن او.
در شرایطی که در مراکز دانشگاهی ایران بهشدت نیازمند متفکر و تئوریسین در حوزههای مختلف علوم انسانی هستیم، بسیاری تاریخپژوهان و متفکرین این حوزهها در خارج از مرزهای ایران به پژوهش و تدریس مشغولاند.
تالیفات باارزش دکتر حمید نفیسی با موضوعات تبعید، فرهنگهای تبعیدی، مهاجرت و سینمای لهجهدار که امروز در سطح جهانی و نه فقط ملی، مرجعی ارزشمند در عرصه آکادمیک تلقی میشوند، از دید ایرانیان علاقهمند به تاریخ سینمای ایران و انسانشناسی و فرهنگ پوشیده ماندهاند. بر ماست که ارزش جایگاه نسلی از اندیشمندان متخصص حوزه فرهنگ را پاس داریم و به شناساندن و بازپس گرفتن میراث ارزشمند جهانی و نیز ملی، که سبب بازخوانی هویت فرهنگی ایرانی است، تلاش بورزیم. و یک سپاس از مهراد فراهانی که در نگارش این متن مرا یاری کرد
کارگردان «زنبورک در گام مینور»، مستندی درباره دکتر حمید نفیسی
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- مهدی شامحمدی: اکران آنلاین تاثیری بر تعداد مخاطبان مستند نداشت/ مستند اجتماعی همیشه پر مخاطب است
- بازخوانی یک قتل از پیش طراحی شده/ نگاهی به مستند «ترور سرچشمه»
- گفت آن گلیم خویش بدر میبرد ز موج/ وین جهد میکند که بگیرد غریق را/ نگاهی به مستند «صبیه»
- آبشخورِ آهوانِ تشنه!/ نگاهی به مستند «مُغیسُف»
- نمایش ۶ فیلم مستند ایرانی در برنامه انجمن آسیایی نیویورک
- نگاهی به مستند «زیر این چتر باران میبارد»/ چیزی خزنده و مرموز راه پیدا کرده به دفتر مدیری مسئول
- «کاغذپارهها» از اول بهمن اکران عمومی میشود
- خبرهای تازه از «اکران حقیقت»/ نمایش چهار مستند در بهمن ماه
- صنوبرهایِ شیرین، در همنوازیِ عشق
- مستندهای بخش مسابقه اصلی «ایدفا» معرفی شد
- شهرت یا آرامش / مستند «مزرعه کلارکسون»؛ پیچوخمهای مزرعهداری
- یک هشدار زیبا / مستند «سالی که جهان تغییر کرد»؛ حال خوش طبیعت وقتی انسان در قرنطینه بود
- قدیمیترین تصاویر عزاداریها و مجالس آذری زبانها در مستند «صادق الوعد»
- نه فرشتهام، نه شیطان
- مردی که نمیخندید ولی میخنداند! / «باستر بزرگ»؛ مستندی درباره مرد صورت سنگی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- پایان ناامیدکننده سریال مهیار عیار
آخرین ها
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند





