پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

۶۶سال پیش در چنین روزی یعنی ۲۷ ژوئن ۱۹۵۷ طی گزارشی علمی و پزشکی، رابطه میان مصرف سیگار و سرطان ریه اعلام شد اما حتی جمله «هشدار! سیگار کشیدن منجر به سرطان ریه می شود» که مدت هاست روی پاکت های سیگار نوشته می شود، هم نتوانسته بازدارندگی لازم را ایجاد کند و بیشتر تبلیغاتی و کنایه آمیز به نظر می رسد.

صنعت پرسود دخانیات در همدستی فریبنده با هنر- صنعت سینما و دنیای سرگرمی، درست در نقطه مقابل این نگرانی و ملاحظه حرکت می کنند و در نگاهی بدبینانه آن چیزی که برای شان کمترین اهمیتی ندارد، سلامتی انبوه مخاطبان است. سینمای جهان اگر هم عامدانه با سردمداران دخانیات دست به یکی نکرده باشد که مواردی واضح در نقض این مساله وجود دارد، بی قصد و غرض هم باعث سیگاری شدن و مرگ میلیون ها مخاطب شده است. ژست های ستاره های عالم سینما در روشن کردن سیگار و پک زدن های عمیق به آن در فیلم ها، مخاطبان سست عنصر بسیاری را به هوس و صرافت سیگارکشیدن و سیگاری شدن انداخته است. فارغ از این در بده بستان و معامله ای ناخواسته و چه بسا آگاهانه، برند و نشانی سیگار استفاده شده از سوی ستاره های سینما در یک فیلم، موجی از سود را به ساحل شرکت دخانیات موردنظر روانه می کند و باعث افزایش فروش محصولات دخانی آن می شود. طعنه آمیز است که آن گزارش پزشکی مورد اشاره درباره نسبت مستقیم سیگارکشیدن با سرطان ریه در سال درگذشت همفری بوگارت ارائه شد. بوگارت بی تردید یکی از بزرگ ترین بازیگران سینمای کلاسیک و تاریخ سینماست و با انبوهی از نقش آفرینی های درخشان به یاد آورده می شود اما آنچه نقش مهمی در تثبیت شمایل سینمایی او داشت، رابطه ریشه دارش با سیگار و پک های عمیق و جذابی بود که به سیگار می زد. اشاره به کاراکتر بوگی بدون یادآوردی صحنه های سیگارگیراندن و سیگارکشیدن، غیرممکن است و نمی توان سیگار را از شخصیت او تفکیک کرد. تلخ اندیشی، نگاه بدبینانه و هیبت جذاب و مردانه بوگارت، توجیهی برای روشن کردن سیگار پشت سیگار بود اما بهره این شمایل سینمایی را برندهای دخانیات بردند. ضررش هم اول از همه دامن خودش را در زندگی واقعی گرفت و بعد هم دامن جماعت شیفته ای از نسل های مختلف را که با طناب بوگی داخل چاه رفتند، چون دوست داشتند ادای او را دربیاورند و مثل ستاره محبوب شان سیگاری آتش بزنند و با پک های عمیق از محبوبه ای احتمالی ، دلبری کنند. این عشاق سینه چاک یا خبری از سرنوشت دردناک بوگارت نداشتند یا ترجیح دادند او را همیشه در نقش مردانی جذاب و دست نیافتنی در هاله دود سیگار به یاد بیاورند. اما واقعیت این است که بوگارت در ۵۷ سالگی به دلیل مصرف بی رویه سیگار، به سرطان مری مبتلا شد و به دلیل بی اشتهایی به غذا در اثر بیماری وزن زیادی از دست داد و بعد از شیمی درمانی به علت جراحی و خارج کردن مری، دو غده لنفاوی و یک دنده از دنیا رفت. با این حال عشاق سینما و سیگار، ظاهرا تمایلی به دیدن این روی سکه ندارند و بدون اعتنا به هشدارهای کم اثر مرسوم و فرهنگسازی های کم بنیه در فضای رسانه ای، خوش تر می دارند ریه و مری و بدن سالم شان را فدای تقلید از سیگارکشیدن همفری بوگارت، کلارک گیبل، جان وین، اسپنسر تریسی، فرانک سیناترا، ملینا مرکوری، استیو مک کوئین و انبوه دیگر از ستاره ها و بازیگران کنند و در هاله ای از فریبندگی و جذابیت مرگبار، زودتر از موعد به مرگ پک بزنند.