سینماسینما، علی پاکزاد – ابوالحسن داودی با تاکید براینکه «هزارپا» تفاوت عمدهای با دیگر فیلمهای طنز دارد، اعلام کرد فیلم جدیدش نگاه ویژهای به موضوعات اجتماعی و سیاسى دهه شصت و هفتاد دارد.
به گزارش سینماسینما، داودی به تازگی مجوز ساخت فیلمی با مضمون طنز با نام «هزارپا» را دریافت کرده است. او که در سالهای اغلب اخیر فیلمهایی جدی ساخته قصد دارد فیلمی کمدی کارگردانی کند، «هزارپا» قرار است که به لایه های اجتماعی و شرایط سالهای دهه شصت ورود کند. کمدی «نان، عشق و موتور ۱۰۰۰» همچنان یکی از به یادماندنیترین کمدیهای دهه ۸۰ سینمای ایران محسوب میشود.
داودی در گفتوگو با سینماسینما در مورد اثر جدیدش گفت: «در سینماى ایران ساخت آثار طنز اگر بخواهى چیزى فراتراز سرگرمى باخودش داشته باشد، عموما راحت نیست. سادهترین کارها نیز گاهی با مشکلاتی روبرو میشود. بنابراین اگر به دنبال کار بىمسئله باشیم هیچوقت درشرایط امروز سراغ هیچ کاری نباید برویم. این روزها طنز تاثیر زیادی روی جامعه ما میگذارد، آنقدرکه میتواند موقتاً حال مردم را خوب کند. مردم موضوعات و مسائل مختلف را در قالب طنز بهتر هضم میکنند. حساسیتها یا خط قرمزهای جامعه ما زمانی که به زبان طنز مورد اشاره قرار میگیرند راحتتر و دلنشینتر بین مردم نمود پیدا میکنند؛ تا اینکه ما بخواهیم آنها را با زبان جدی ارائه دهیم. بحث دیگر این است که فضای کنونی جامعه ما بیش از حد تلخ شده است. بنابراین به عنوان فیلمساز یکى از وظایفمان در مقابل مردم این است که از این تلخی موجود کمی بکاهیم. هر هنرمندی موظف است که ارتباطی مثبت و سازنده با مخاطب ایجاد کند.اعتقاد دارم که ما باید مایه های یک سرگرمی درست را برای مخاطبانمان آماده کنیم. این سرگرمی در شرایط روانی جامعه ما می تواند ارائه یک طنز دلنشین و تأثیرگذار باشد.»
او ادامه داد: «به شخصه علاقهای به انجام کار تکراری و یک شکل ندارم. حتی اگر کارهای بسیار خوبی هم شده باشند مایل نیستم که تنها در یک ژآنر به خصوص فعالیت داشته باشم. شرایط جامعه همواره به یک هنرمند یا فیلمساز گوشزد میکند چه کارهایی را بسازد که مردم آن جامعه بتوانند با آن اثار به خوبی ارتباط برقرار کنند. این رویکرد باعث میشود هر فیلمساز برای ساخت یک فیلم تغییراتی را در سبک اجرا محتوا و فرم فیلم به وجود بیاورد همه این موارد به اقتضای شرایط روز جامعه، به عنوان هدف بر میشود.»
کارگردان «رخ دیوانه» درباره همکاری نکردن با بیتا منصوری در ساخت فیلم کمدی جدیدش گفت: «خانم منصوری اکنون در حال تهیهکنندگی دو اثر سینمایى ژانر کودک هستند و به اندازه کافی درگیری کاری دارند. اما موضوع دیگر این است که نسخه اولیه فیلم نامه این فیلم کمدی متعلق به رضا رخشان بوده و او دوست سی ساله من است و خودش تهیه کننده است. ضمن اینکه گاهی نیاز است است که تجربه های متفاوتی داشته باشیم و مستقل کار کنیم. این نگاه باعث می شود که به هر دوى ما کمک شود. اما در آینده نزدیک انشاالله فیلم جدیدی را به همراه هم خواهیم ساخت که خانم منصورى قرارداد نگارش آنرا با نویسندگانش بسته و آنها در حال نوشتن فیلم نامه آن هستند. بنابراین همکاری ما قطعاً ادامه خواهد داشت.»
داودی اضافه کرد: «فیلمی که قرار است بسازم، تفاوتهای زیادی با «رخ دیوانه» دارد.از همان ابتدا و بعد از ساخت «رخ دیوانه» در این فکر بودم که فیلم بعدىام با مضمون طنز باشد. بعد از ساخت «رخ دیوانه» به من چندین فیلمنامه متفاوت پیشنهاد شد؛ اما هیچ کدام از آنها برای من از جذابیت کافی برخوردار نبودند. فیلمنامه اولیه «هزارپا» البته مشکلات اندکى داشت، اما در آن نکات ویژهای هم وجود داشت که باعث شد توجه بیشتری به این فیلمنامه داشته باشم. تفاوت عمده این فیلمنامه نسبت به فیلمنامههای دیگر این بود که ایدهاى جالب و تماشایى را روایت میکرد و برای خود من جذاب بود. جلسات زیادی با فیلمنامهنویسان برگزار کردم و اصلاحاتی را که در نظر داشتم اعمال کردم. فیلمنامه اشاره خوبی به رویدادهای اواخر دهه شصت و اوایل هفتاد دارد و با تابوهاى سیاسى و اجتماعى آن دوره برخورد جذابى دارد. امیدوارم با این فیلم بتوانم بعضى از نگفتههای آن دوران را بازگو کنم.»
کارگردان فیلم «زادبوم» در ادامه درباره مشکلات این فیلم اضافه کرد: «فیلم «زادبوم» گرفتار اعمال نظرهای غیرکارشناسی در چند سال گذشته شد. افرادى با سلیقههای متفاوت و گاه افراطى سیاسى درباره این فیلم نظر دادند و باعث شدند بعداز ساخت و موفقیت در جشنواره فجر و کسب جوایز و حتى جایزه نگاه ملى جشنواره، به مدت هشت سال «زادبوم» متوقف بماند. متاسفانه آنها سالها حاصل کار یک گروه تولیدى سینمایى پنجاه نفره را که در طول زمان سه سال انجام شده بود را به هدر دادند. از سال گذشته با حوزه هنری مذاکراتی را براى خرید سهم شراکت حوزه شروع کردیم؛ توانستیم سهم سرمایهگذاری شصت درصدی حوزه هنری را که گرفتاری اصلی ما نیز محسوب میشد خریداری کنیم.»
این کارگردان ادامه داد: «روند حل مشکلات این فیلم از زمان روی کار آمدن دولت روحانی بهتر شد. متاسفانه در دولت گذشته کاملا با این فیلم سیاسی رفتار کردند. طی هشت سال گذشته ما با حوزه هنری مشکلات زیادی داشتیم؛ و بحث مالکیت فیلم نیز به اندازه کافی آزارمان میداد. بسیاری از مشکلات ما به دلیل اعمال نظرهای مدیران افراطی سابق حوزه هنری بود. اما سال گذشته توانستیم پروانه نمایش فیلم را بگیریم، مدیران کنونى حوزه همراهى کردند و توانستیم مشکل مالکیتى فیلم را حل کنیم. تمام مسئولان بلندپایه اى که در طول این سالها این فیلم را مشاهده کردهاند اذعان داشتهاند که فیلم هیچ مشکل خاصی ندارد. بد شانسی ما فقط برخورد سلیقهاى مدیران سابق حوزه هنری بود که اجازه نمی دادند درباره این فیلم تصمیم درستی گرفته شود. اکنون مشکل فیلم حل شده است، مایلم با حوزه هنری بر سر اکران هم نیز به توافقات خوبی برسیم چراکه به هرحال این فیلم با بقیه کارهایى که حوزه تحریم مى کند متفاوت است. «زادبوم» درآن سالها با سفارش و اصرار مدیران وقت حوزه ساخته شده که بعضى هنوز هم حضور دارند، بنابراین بهترین راه حل این مشکل متناقض غیرقابل توضیح حوزه هنرى، همکارى این نهاد در اکران فیلم است.»
داودی در ادامه اضافه کرد:«متاسفانه با این فیلم یک رفتار خصمانه در هشت ساله گذشته صورت گرفت «زادبوم» اکنون در حوزه مانند یک تیغ در گلو مانده شده است. با اینکه مالکیت «زادبوم» کاملا خریداری شده اما بهتر است؛ مذاکراتی صورت گیرد. دوستان باید این توضیح را داشته باشند که چرا، فیلمی که در سالهای گذشته تا این اندازه مورد تحسین همه قرار گرفته و جوایز بسیاری را کسب کرده با آن چنین بیرحمانه رفتار شد.»
این کارگردان تاکید کرد: «در شرایطى که «زادبوم» به اصرار مدیران وقت حوزه هنری ساخته شده بود، پس این رویکرد چه معنایی دارد؟ چطور فیلمی را که پول بیتالمال برای آن خرج شده و تمام مراحل قانونیاش را هم تمام و کمال طی کرده تحریم میکنند؟ فیلمنامه این اثر دقیقا همان چیزی است که به حوزه ارائه شده و بارها توسط مدیران مسئول و حتى عالى رتبه حوزه بررسی شده و تایید شده است. پس این توقف هشت ساله چه معنایی دارد؟ مهمترین مساله برطرف شدن مشکل حوزه با فیلم است. اگر حوزه ساخته خودش را که به سفارش و اصرار خودشان ساخته شده تحریم کند قطعاً بىتدبیرى بزرگى خواهد بود. ما به دنبال توضیحی هستیم که قانع کننده باشد. بصیرت مدیران فعلی حوزه هنری میتواند به حرف و حدیثهای ۱۰ سال اخیر پایان دهد.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- آزمون بزرگ «خانه پدری»
- گزارش سازمان سینمایی از وضعیت سالنهای سینمای کشور
- حجازیفر: پول سینما را در تئاتر خرج میکنم
- ساختار «خانه سینما» پیر شده است/ صنف نباید نیازمند پول دولت باشد
- چرا ما دیگر به کمدیهای وطنی نمیخندیم؟
- «کوچه ژاپنیها» و «عنکبوت» مجوز ساخت گرفتند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





