۲۳ نفر
داستانی است از آنچه پیشتر، خود مهدی جعفری در مستندی به تصویر کشیده بود؛ ماجرای مشهور ۲۳ اسیر نوجوان ایرانی در جنگ ۸ ساله. درواقع جعفری بخشهای مربوط به آغاز اسارت این نوجوانان را در مقطعی کوتاه تصویر کرده و ارتباط آنها با مترجم عرب زبان استخبارات را. ماجرایی که بعد از سالها رسانهای شد و براساس اظهارات و خاطرات آن ۲۳ نفر به کتاب و فیلم مستند بدل شد. طبعا فیلمنامه این فیلم مبتنی بر همان خاطرات نوشته شده. فیلم، ساده و سرراست است و تلاش میکند بر موضوع اصلی متمرکز شود و یک قصه ساده را روان تعریف کند. به گمانم در این مسیر موفق بوده است. حجم زیاد صحنههای داخلی-که تا حد زیادی ناگزیر بوده- کمی به کار لطمه زده است. رابطه بچهها با ملاصالح خوب پرداخت شده ولی خود ملا صالح نه. اینکه اصولا او چه اعمال قهرمانانهای در استخبارات انجام داده که حال مستحق ستایش باشد، جز یک مورد در فیلم گم است. بخش زمان حال ملاصالح به همراه نیروهای امنیتی نیز جان ندارد و بیرمق و دم دستی برگزار میشود. جا داشت فشار وارد بر ملاصالح بعد از آزادی- از طرف مردم و دولت و حکومت- کمی بیشتر پرداخت شود که صحنه آخر اثرگذارتر از آب درآید. درحالی که یک نریشن نچسب، بخش اصلی قصه را در چند جمله بیان میکند.
بازی نوجوانان عالی است و نیز فیلمساز توانسته هارمونی و تعادل مناسبی در آن شلوغی میان آنان ایجاد کند، گرچه فرصت نزدیک شدن به تک تک آنها فراهم نشده و چه بهتر. این ۲۳ نفر در حکم یک تن واحد، به یکی از دو شخصیت اصلی در فیلم بدل میشوند.
فیلم آخر جعفری پس از ایستگاه اتمسفر، قدمی به جلو برای اوست.
طلا
“طلا” فیلم تازه پرویز شهبازی گرچه خوشساخت است و اجرای نسبتا قابل قبولی دارد، ولی با سطح کیفی نفس عمیق، عیار ۱۴ و حتی دربند فاصله دارد و توقع از شهبازی را برآورده نمیکند. یک قصه معمولی که به نظر شتابزده نوشته شده و باگهای منطقی در فیلمنامه کم ندارد. شخصیتها ناپرداخته باقی میمانند و همین موجب میشود نتوانیم درکشان کنیم. مواجهه کاراکترها با مشکلات پیش رو یا رویدادهای مهم داستان، سادهانگارانه است و عملا همدلی برنمیانگیزد. یک صحنه مهم سرقت هم دارد که به دم دستیترین شکل برگزار میشود. به نقطه کور دوربین مخفی فکر میشود ولی به خود دوربین و اثر انگشت نه! تصمیم آخر کاراکتر اصلی زن نیز غیرمنتظره است و با ویژگیهای داستانی او و زمینه خانوادگیاش ناهمخوان است و به باور نمینشیند.
از حفرههای فیلمنامه براساس منطق خود فیلم میشود فهرستی تهیه کرد. اینها از شهبازی که فیلمنامهنویس خیلی خوبی است بعید به نظر میرسید.
“طلا” گرچه از فیلمهای خیلی خوب شهبازی به حساب نمیآید ولی نسبت به “مالاریا” قدمی به جلوست و حال و هوای شهبازی که میشناسیم را با خود دارد.
در این فیلم نیز همچون سایر فیلمهای شهبازی، شهر حضور پررنگی دارد و نمایش صریح معضلات اجتماعی و مسائل مربوط به جوانان اولویت فیلمساز است.
حمال طلا
ایده اولیه بکر و جذاب فیلم “حمال طلا”، مهمترین امتیاز آن است. اصلانی شخصیتهایی خلق میکند که از سر گرفتاری و نیاز، طماع شدهاند و میخواهند با استفاده از بیثباتی و نوسان قیمتها، یکشبه مشکلاتشان را حل کنند، از منجلابی که در آن گرفتارند نجات یابند و به نان و نوایی برسند. اصلانی در بستر یک داستان خشن، چرک و “بدبو”، با پایانی تراژیک به مشکلات اقتصادی روز میپردازد. فیلم کمی از مشکل ریتم رنج میبرد و شخصیتهای اضافه هم دارد. حتی اگر نخواهیم با نگاه تعمیم گرایانه، رویکرد سمبلیک و نگاه کنایی فیلم را تعمیم دهیم، ولی تلخی بیش از حد فیلم به ویژه در انتها و تاکید بیش از اندازه بر نکبت و پلشتی و کثافت، آزاردهنده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی کوتاه به فیلمهای «طلا» و «هجوم»
- «خروج» و «طلا» در اکران آنلاین چقدر فروختند؟
- طلا یا دلار؟/ نگاهی به فیلم «طلا»
- گفتوگو با رامبد جوان یکی از تهیهکنندگان فیلم «طلا» /مثل دایناسورها دُگم نباشیم
- «طلا» چقدر فروخت؟
- «طلا» با بازی طناز طباطبایی و نگار جواهریان به خانهها میآید/ درخواست رامبد جوان از مردم
- شکوه ایستادگی/ یادداشتی درباره فیلم «۲۳ نفر»
- قهرمانان کوچک سرزمینم/ نگاهی به فیلم «۲۳نفر»
- اکران «۲۳ نفر» در آبان / تلاش برای حضور فیلم در جشنوارههای بینالمللی
- انتشار جزییات هزینههای جشنوارهی ملی فجر + جدول
- چه کسی ضربه فنی شد؟/ نگاهی به فیلم «غلامرضا تختی»
- صحبتهای حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی در مراسم تجلی اراده ملی / وقتی میتوان از ظرفیت سینما برای پیشرفت کشور استفاده کرد
- «تجلی اراده ملی»، سی و هفتمین دفتر جشنواره فیلم فجر را بست
- نگاهی به دو فیلم «ماجرای نیمروز» و «قسم»
- نگاهی به فیلم «متری شش و نیم» ساخته سعید روستایی/ دل خوش سیری چند؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده






