نیکی کریمی در صفحه اینستاگرام خود از تلاش همکارانش و درخشش هایی که از نظر داوران دور ماندند، نوشت.
به گزارش سینماسینما، این هنرمند در پست تازه اینستاگرام خود این متن را منتشر کرده است:
سینما، علیرغم ظاهر بیرونی جذابش، در همه سطوح چه بازیگری چه عوامل صحنه بودن و کارگردانی و تهیه کنندگی و سینماداری و بازاریابی و…صنعتی سخت و شغلی پراسترس است ؛ هر چند در دید مردم عزیزمان ، دلنشین است ولی در زندگی واقعی بسیار سخت است. ما باید آمادگی بدنی خویش را حفظ کنیم زیرا بیخوابیهای مدام حین کار داریم ، کتاب بخوانیم که موقع فیلمنامه خواندن و نوشتن حرف حسابی بزنیم ، فیلمهای روز دنیا را به هر قیمتی تماشا بکنیم که از جریان جهانی باز نمانیم ، در شبکه های اجتماعی حواس جمع باشیم مورد هجمه قرار نگیریم ، در مطبوعات و رسانه های رادیویی و تلویزیونی حضوری فعال داشته باشیم که از کارمان دفاع کنیم و به نقدها گوش فرادهیم….
وقتی زن باشی این استرس عحیب تر هم میشود زیرا میخواهی یک جایی صدای زن ایرانی هم باشی که کمتر دیده شده .
همه اینها را نوشتم که بگویم این کار اعصاب آهنین میخواهد و اینجاست که یک جشنواره ملی سینمایی به نوعی یک خسته نباشید ملی به کار همکاران من است نه اینکه خودش مبدل به استرسی جدید بشود .
جشنواره فیلم فجر امسال برای من لحظات خوب و لحظات تلخی به بار داشته است ،. با اشتیاق مهدویان عزیز و گروه خوبش را تماشا کردم، از بیست و یک روز بعد خردمندان و ساره شیرین لذت بردم ، با موسیقی کارن همایون فر در فیلم خفه گی جان گرفتم و با دیدن بازی آقای حامد بهداد و خانم باران کوثری در سد معبر چشمانم برق زد و فیلمی تاثیرگذار مثل کمدی انسانی را دیدم و خستگیم در رفت ولی عملا هیچ یک از همکارانم چه آنهایی که ذکر کردم چه آنها که از بقیه جماعت سینما این روزها میشنویم شایسته تقدیر یا حداقل کاندیدی بودند ، به چشم نیامدند.
به عنوان یک زن سینماگر ایرانی که ۲۶ سال از زندگیم را در این هنر صرف کرده ام و اندک بضاعتی هم در جشنواره های معتبر جهانی داشته ام و داوری هایی در این سالها در کشورم و دنیا داشته ام ، ضمن احترام به دست اندرکاران جشنواره و البته سلیقه هایشان ، میخواهم گله ای از جنس همکاری کنم که اگر به لطف خدا و همت دسته جمعی همه جماعت سینمای کشور ، مردم اقبالی به هنر ما کرده اند ، شما موجب دلگرمی ما بشوید و مبادا که با انتخابهای نافهمیدنی در جشنواره موجب دلسردی نسل قدیم و بخصوص جدید سینما شوید.
نمیخواهم فعلا از «اذر » و بی مهری هایی که به من و همکاران زحمت کشم در این جشنواره شد حرف بزنم . قلبا به سینماگرانی که درست دیده نشدند و همکارانم، احترامی عمیق میگذارم که سختی این روزها، ایشان را دلسرد نکرده است و مطمئنم مردم نیز حرف ما را تصدیق خواهند کرد.

لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
- «شهر خاموش»؛ طلسم فاوست بر فراز شهر
- «سوت پایان»؛ فیلمی با بار زنانگی و عاطفی قوی
- «دو زن» در آینه مکتب نقد عمیقگرا/ تصویری ماندگار از زنان
- یادداشت مینا اکبری/ حق انتخاب و قضاوتهای سطحی
- گلایه حامد بهداد از کمیته انتخاب فیلم برای اسکار؛ سر «پیر پسر» را بریدید
- مراسم گرامیداشت روز ملی سینما برگزار شد؛ سینمای متفاوت را خفه نکنید/ صدای ما، صدای مردم است
- واکنش تند حامد بهداد و اکتای براهنی/ ادعای داریوش ارجمند تکذیب شد؛ قرار نبود در «پیرپسر» بازی کنی
- در آستانه شش سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «نرگس» با صدای باران کوثری منتشر میشود
- یادداشت نیکی کریمی درباره شیوا ارسطویی
- با صدای رخشان بنیاعتماد، لیلی گلستان، جهانگیر و باران کوثری؛ نسخه صوتی داستان «تیستو سبزانگشتی» منتشر میشود
- «رگهای آبی»؛ با فروغ، رزومهای برای باران
- فیلم جدیدی به جشنواره اضافه نمیشود/ خروج فیلم نیکی کریمی از جشنواره فجر
- معرفی داوران بخش مسابقه تبلیغات سینمای ایران در فجر۴۳
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





