علیرضا شجاعنوری – عضو شورای سیاستگذاری جشنواره فیلم فجر – با تاکید براینکه سینما و جشنواره فجر باید سمزدایی شوند گفت: باید کمک شود تا فیلمسازان، بیمزاحمت فیلم بسازند. اهالی سینما باید دوباره دور هم جمع شوند چون با پراکنده کردن سینماگران از کنار یکدیگر نمیتوانیم «سینما» داشته باشیم.
به گزارش سینماسینما، این سینماگر که در مقاطع مختلف سابقه مدیریت در جشنوارههای سینمایی از جمله جشنواره جهانی فجر را داشته و اخیرا از سوی رئیس سازمان سینمایی به عضویت شورای سیاستگذاری جشنواره فیلم فجر درآمده است، درباره فعالیت این شورا و رویکردهای تازه در جشنواره ملی و بینالمللی فجر نکاتی را بیان کرد.
جشنواره فجر امسال متفاوت میشود؟
او ابتدا در پاسخ به اینکه آیا دستاورد شورای سیاستگذاری که نامهایی شناخته شده در آن هستند، قرار است به برگزاری یک جشنواره فجر خاص منتج شود، گفت بله، به نظرم بخاطر شرایطی که در آن هستیم طبیعتاً یک جشنواره خاص خواهیم داشت، اما اینکه به چه شکل و چگونه برگزار شود هنوز مشخص نیست. البته به سرعت هم نمیتوان در این فرصت کوتاه جشنواره متفاوت داشت ضمن اینکه حتی اگر فرصت زیادی هم بود باز هم نمیشد به سرعت تصمیم گیری کرد چرا که باید یک سمزدایی از سینما و جشنواره فجر صورت گیرد تا کمکم به سمتی برویم که یک جشنواره تراز در شأن مردم و سینمای بالنده ایران داشته باشیم؛ بنابراین آنچه در این دوره خواهیم دید قطعاً متفاوت از آنچه تاکنون بوده، خواهد بود ولی هنوز به فرمت مشخصی نرسیدهایم.
شجاعنوری درباره اینکه با توجه به تجربههایی که پیشتر داشته چه پیشبینیای از جشنواره فجر امسال با حضور این شورای سیاست گذاری دارد، بیان کرد: نکتهای که فعلا با قطعیت میتوانم بگویم این است که در حال حاضر، جماعتی که صادقانه و مخلصانه سینما را دوست دارند و میخواهند هر کاری از دستشان برمیآید برای بهبود این سینما انجام دهند، دور هم جمع شدهاند. این بزرگترین اتفاقی است که الان رخ داده و از آنجا که این جمع را خوب میشناسم و میدانم همگی حسن نیت دارند و صاحب نظرند، میتوانیم امیدوار باشیم که نتیجه خوب و قابل قبولی حاصل شود. ما در شورا یک جلسه برگزار کردهایم و باید این جلسات ادامه داشته باشد تا هرکس آنچه را در ذهن دارد تعریف کند تا بعد براساس فرمتی که آقای شاهسواری به عنوان دبیر جشنواره در ذهن دارند، مسیر حرکت را پیدا کنیم. در نهایت باید تلاش شود تا مسئولان و مخاطبان و هنرمندان دوباره یک گردهمایی ملیِ دلنشینِ سینمایی داشته باشند.
وی اضافه کرد: همه از صمیم دل میخواهیم که اهالی سینما دور هم جمع شوند و سینما را دغدغه خود بدانند. با پراکنده کردن سینماگران از کنار یکدیگر اصلا نمیتوانیم سینما داشته باشیم. باید همه سینماگران حضور داشته باشند چون هر کدام با هر تفکر و رویکری رنگ و بوی خود را دارند. در این راستا باید کمک شود که فیلمسازان، بیمزاحمت فیلم بسازند.
بخش ملی جشنواره فجر میتواند بینالمللی باشد؟
او در پاسخ به اینکه با توجه به صحبتهای وزیر ارشاد، چطور میتوان جشنواره ملی فیلم فجر را با روایت بینالمللی برگزار کرد و به نحوی پیش رفت که جشنواره جهانی هم سرنوشت مشخصتری داشته باشد، گفت: معتقدم جشنواره جهانی فیلم فجر در آن چند دورهای که برگزار شد، موفق بود و حیاتش باید دوباره به بهترین شکل ادامه پیدا کند. به نظرم آنچه آقای صالحی در جلسه شورای سیاستگذاری مطرح کردند با هدف دعوت از مهمانان و دستاندرکاران خارجی سینما بود که به سینمای فرهنگی ایران علاقه دارند. جشنواره ملی فجر فرصتی است که آنها میتوانند در این مهمانی و جشن سالانه سینمای ایران شرکت کنند کمااینکه در سالهای اولی که جشنواره فجر، بینالمللی نبود دستاندرکاران جشنوارهها و بازارهای بینالمللی فیلم، منتقدین، سینماگران و شخصیتهای سینمایی بینالمللی دعوت میشدند و در زمان برپایی جشنواره فجر فیلمهای ایرانی را تماشا میکردند و با حال و هوای سینمای ایران از نزدیک آشنا میشدند.
این هنرمند در پاسخ به اینکه آیا میتوان برای حفظ جشنواره جهانی در یک شکل استاندارد به فرمولی مشخص رسید تا امکان تغییر آن با جابجایی دولتها و مدیران نیز فراهم نباشد، بیان کرد: قطعاً به چنین فرمولی خواهیم رسید چون این دو بخش جشنواره دو کارکرد و تعریف جداگانه دارند و هر کدام میتوانند راه خود را با استقلال و درخشندگی کامل و بدون اینکه مزاحمت یا تداخلی برای ماموریتهای دیگری به وجود آورند، ادامه دهند.
ادغام دوباره به ملی و جهانی فجر سیاسیکاری بود
علیرضا شجاع نوری در پایان تاکید کرد: به نظرم آنچه در ادغام دوباره جشنواره ملی و جهانی فجر رخ داد، سیاسیکاری بود و چندان پشتوانه فکری کارشناسانه نداشت. به نظر میرسد مسئولان وقت تصور میکردند مأموریت جشنواره فجر ملی که در دهه فجر برگزار میشود چنان مخدوش و درهم شده و هویت خود را از دست داده بود که تصمیم گرفتند بخش بینالملل را کنار آن قرار دهند تا شاید ضعفهای آن جبران شود در صورتی که اگر ماجرا را اصولی بررسی میکردند متوجه میشدند که هر کدام از این دو بخش جداگانه میتوانند در خدمت سینمای ایران باشند. با این تاکید که جشنواره ملی فجر مردمیتر است و جشنواره بینالمللی تخصصیتر، ولی هر دو میتوانند مسیری شفاف و رو به تعالی داشته باشند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر؛ آزمونی جدی و نگاهی رو به آینده
- تأملی بر حضور نوری بیلگه جیلان در جشنواره جهانی فیلم فجر؛ داور غایب
- جشنواره جهانی فیلم فجر۴۳؛ در ایستگاه پایانی «درس آموختهها» بهترین فیلم شد/ جایزه ویژه داوران به کارگردان ژاپنی رسید
- نقدی بر فیلمهای کوتاه باکس شیراز در جشنواره جهانی فیلم فجر
- معرفی داوران چهار بخش جشنواره جهانی فیلم فجر
- چهل و سومین جشنواره جهانی فیلم فجر؛ آثار بخشهای چشمانداز و زیتون شکسته معرفی شدند
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- رمز و رازهای سر به مهر/ نگاهی به فیلم «گورکن»
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





