بازیگر «وضعیت سفید» از چگونگی بازیگری خود و توصیه به علاقمندان به بازیگری گفت.
به گزارش سینماسینما، عباس غزالی، زاده ۱۴ بهمن ۱۳۶۳، اولین بار در سریال «رستگاران» در نقش برادر پونه به مخاطبان معرفی شد، بعد از گذشت ۸ سال در سریال «وضعیت سفید» در نقش عمو بهروز بین مردم بیشتر دیده شد. او درباره بازیگر شدن و موانع و سختیهای این حرفه گفتگوی کوتاهی داشته است:
از چه زمانی علاقه بازیگری در شما ایجاد شد؟
من از دوران کودکی جوهرهای را در وجودم احساس کردم که از جانب خدا در من تزریق شده بود.
از چه طریقی وارد این عرصه شدید؟
در کلاس اول راهنمایی در بخش اعلانات مدرسه، آگهی بازیگری را دیدم و برای قسمت تئاتر در مسابقه شرکت کردم و از بین ۱۵۰ داوطلب، جزو ۱۰ نفر برنده مقام استانی و کشوری شدم و در کلاسهای بازیگری و پس از آن در کانون فرهنگی تربیتی حر ( میدان کاخ جوانان سابق) زیر نظر اساتیدی مثل پرویز پرستویی و.. آموزش دیدم و آنجا بستری برای بروز و شکوفایی استعدادم بود و پس از ۲ سال اولین فعالیتم در فیلم «انتظار سرخ» بود.
بیشترین موانع در بازیگری؟
بزرگترین موانع از نظر من؛ محدود شدن تلویزیون، به تعداد معدودی از بازیگران سرشناس و به کارگیری تعداد مشخص آنها از سوی کارگردانها، همیشه برایم سوال بود. ما در عرصه هنر افراد با استعداد زیادی داریم که قادرند در قالب چهرههای جدید در قاب رسانه به ایفای نقش بپردازند. حتی من که این مانع را پشت سر گذاشتم باز هم موانعی که تنها شکل آن عوض شده را داشتم و آن اینکه وقتی به سراغت میآیند انتظار دارند همانند نقشهای قبلی یکنواخت عمل کنی.
آیا در عرصه دیگری هم فعالیت میکردید؟
بله قبل از فعالیت در سریال «رستگاران» یعنی در اوایل جوانیام اجرای برنامهای تحت عنوان «نردبان» از شبکه ۵ سیما را به مدت ۴ سال برعهده داشتم اما در آن زمان هم، به بازیگری علاقمند و معتقد بودم که برای رسیدن به هدفم باید پلههایی را گذراند.
چه چیزی در بازیگری بیشتر کمکتون کرد؟
اجراهای من در تئاتر و همچنین فعالیتهای استودیویی که برای مجریگری داشتم، پشتوانه خوبی برای عرصه بازیگریام شد.
علاقمندان برای ورود به بازیگری چه راهی بروند؟
تحصیل در رشته بازیگری و گزیدن آموزشگاهها و کارگاههای معتبر با توجه به تحقیقات لازم در آن میتواند افراد علاقمند را بر ریل درست این عرصه هدایت کند.
معضل مهم علاقمندان در عرصه بازیگری چیست ؟
زرق و برق شهرت در بازیگری هر فردی را جذب میکند و گاهی افرادی به سمت آن گام برمیدارند که جوهره استعداد در آنها وجود ندارد و این افراد بدون نگاه به این موضوع در مسیر اشتباه دچار مشکلات فراوانی میشوند.
بزرگترین وظیفه شما بعنوان یک بازیگر چیه؟
اگر مخاطب مرا نبیند، پس به خودی خود هیچ معنایی نخواهم داشت و به همین دلیل همیشه مخاطبینم در جایگاه بالاتری برایم قرار دارند. در همین راستا اگر بعنوان یک هنرمند در جشنوارهای جایزه و امتیازی دریافت میکنم در حقیقت متعلق به مردمم است و جایزه اصلی من محبت قلبی و نگاه مهربان مردمم در کوچه و خیابان است.
من معتقدم یک هنرمند تا لحظهای که خون در رگهایش جاری است باید با انرژی و انگیزه بیشتری برای مردمش فعالیت کند به دلیل اینکه اثر یک هنرمند با امضای مردمش به ثبت میرسد.
توصیه به علاقمندان؟
هنرمند به معنای خالق اثر است و هرکسی با توجه به ویژگیهای استعدادش برنامهریزی خاص خودش را دارد، نباید تقلیدی کاری را به انجام برسانند با الگوبرداری از پیشکسوتان این راه به تجربه و دانش خود اضافه کند و در همه حال صبر و تحمل را سرلوحه خود قرار دهد.
منبع: باشگاه خبرنگاران
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آغاز پخش «همآهنگ» از ۳۰ فروردین
- هیئت انتخاب برنامه تلویزیونی «همآهنگ» معرفی شدند/ پخش از شبکههای افق و نسیم
- تدوین «گنجشک» به پایان رسید
- حضور سه فیلم ایرانی در بخش رقابتی جشنواره بینالمللی فیلم «مِنا» هلند
- «بیقراری» عباس غزالی راهی هندوستان شد
- «لبخند ماسک» در جشنواره آلمانی روی پرده میرود
- فیلمبرداری فیلم کوتاه «لبخند ماسک» پایان یافت
- عباس غزالی:رفتار کارگردان ممنوعه، ممنوعه بود
- نشست خبری سریال مینو / گزارش تصویری
- عباس غزالی امروز در «هزار داستان» به جستوجوی گنج میرود
- حمید نعمت الله: دوست دارم بعد از «وضعیت سفید» باز هم در تلویزیون کار کنم
- فیلمبرداری تازهترین ساخته حمید نعمتالله آغاز شد
- نقدی بر فیلم «قیچی»/ محاکمه و مخمصه
- گفت وگو با کریم لک زاده، کارگردان «قیچی»/ مکافات یک جنایت
- نقدی بر یک فیلم؛ «قیچی»/ دست و پا زدن در باتلاق سرنوشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برنده شیرطلای ونیز در راه آکادمی داوری/ «زن ناشناس» نماینده دانمارک در اسکار۲۰۲۷ شد
- «کوچ اجباری» از پرتغال جایزه گرفت
- دو مستند کمتر دیدهشده از «مرتضی شاملی» در موزه سینما
- نمایش و تحلیل مستند «گلدونه، مشرحیم، صغرا و دیگران» در سینماتک خانهی هنرمندان ایران
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد





