بازیگر «وضعیت سفید» از چگونگی بازیگری خود و توصیه به علاقمندان به بازیگری گفت.
به گزارش سینماسینما، عباس غزالی، زاده ۱۴ بهمن ۱۳۶۳، اولین بار در سریال «رستگاران» در نقش برادر پونه به مخاطبان معرفی شد، بعد از گذشت ۸ سال در سریال «وضعیت سفید» در نقش عمو بهروز بین مردم بیشتر دیده شد. او درباره بازیگر شدن و موانع و سختیهای این حرفه گفتگوی کوتاهی داشته است:
از چه زمانی علاقه بازیگری در شما ایجاد شد؟
من از دوران کودکی جوهرهای را در وجودم احساس کردم که از جانب خدا در من تزریق شده بود.
از چه طریقی وارد این عرصه شدید؟
در کلاس اول راهنمایی در بخش اعلانات مدرسه، آگهی بازیگری را دیدم و برای قسمت تئاتر در مسابقه شرکت کردم و از بین ۱۵۰ داوطلب، جزو ۱۰ نفر برنده مقام استانی و کشوری شدم و در کلاسهای بازیگری و پس از آن در کانون فرهنگی تربیتی حر ( میدان کاخ جوانان سابق) زیر نظر اساتیدی مثل پرویز پرستویی و.. آموزش دیدم و آنجا بستری برای بروز و شکوفایی استعدادم بود و پس از ۲ سال اولین فعالیتم در فیلم «انتظار سرخ» بود.
بیشترین موانع در بازیگری؟
بزرگترین موانع از نظر من؛ محدود شدن تلویزیون، به تعداد معدودی از بازیگران سرشناس و به کارگیری تعداد مشخص آنها از سوی کارگردانها، همیشه برایم سوال بود. ما در عرصه هنر افراد با استعداد زیادی داریم که قادرند در قالب چهرههای جدید در قاب رسانه به ایفای نقش بپردازند. حتی من که این مانع را پشت سر گذاشتم باز هم موانعی که تنها شکل آن عوض شده را داشتم و آن اینکه وقتی به سراغت میآیند انتظار دارند همانند نقشهای قبلی یکنواخت عمل کنی.
آیا در عرصه دیگری هم فعالیت میکردید؟
بله قبل از فعالیت در سریال «رستگاران» یعنی در اوایل جوانیام اجرای برنامهای تحت عنوان «نردبان» از شبکه ۵ سیما را به مدت ۴ سال برعهده داشتم اما در آن زمان هم، به بازیگری علاقمند و معتقد بودم که برای رسیدن به هدفم باید پلههایی را گذراند.
چه چیزی در بازیگری بیشتر کمکتون کرد؟
اجراهای من در تئاتر و همچنین فعالیتهای استودیویی که برای مجریگری داشتم، پشتوانه خوبی برای عرصه بازیگریام شد.
علاقمندان برای ورود به بازیگری چه راهی بروند؟
تحصیل در رشته بازیگری و گزیدن آموزشگاهها و کارگاههای معتبر با توجه به تحقیقات لازم در آن میتواند افراد علاقمند را بر ریل درست این عرصه هدایت کند.
معضل مهم علاقمندان در عرصه بازیگری چیست ؟
زرق و برق شهرت در بازیگری هر فردی را جذب میکند و گاهی افرادی به سمت آن گام برمیدارند که جوهره استعداد در آنها وجود ندارد و این افراد بدون نگاه به این موضوع در مسیر اشتباه دچار مشکلات فراوانی میشوند.
بزرگترین وظیفه شما بعنوان یک بازیگر چیه؟
اگر مخاطب مرا نبیند، پس به خودی خود هیچ معنایی نخواهم داشت و به همین دلیل همیشه مخاطبینم در جایگاه بالاتری برایم قرار دارند. در همین راستا اگر بعنوان یک هنرمند در جشنوارهای جایزه و امتیازی دریافت میکنم در حقیقت متعلق به مردمم است و جایزه اصلی من محبت قلبی و نگاه مهربان مردمم در کوچه و خیابان است.
من معتقدم یک هنرمند تا لحظهای که خون در رگهایش جاری است باید با انرژی و انگیزه بیشتری برای مردمش فعالیت کند به دلیل اینکه اثر یک هنرمند با امضای مردمش به ثبت میرسد.
توصیه به علاقمندان؟
هنرمند به معنای خالق اثر است و هرکسی با توجه به ویژگیهای استعدادش برنامهریزی خاص خودش را دارد، نباید تقلیدی کاری را به انجام برسانند با الگوبرداری از پیشکسوتان این راه به تجربه و دانش خود اضافه کند و در همه حال صبر و تحمل را سرلوحه خود قرار دهد.
منبع: باشگاه خبرنگاران
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آغاز پخش «همآهنگ» از ۳۰ فروردین
- هیئت انتخاب برنامه تلویزیونی «همآهنگ» معرفی شدند/ پخش از شبکههای افق و نسیم
- تدوین «گنجشک» به پایان رسید
- حضور سه فیلم ایرانی در بخش رقابتی جشنواره بینالمللی فیلم «مِنا» هلند
- «بیقراری» عباس غزالی راهی هندوستان شد
- «لبخند ماسک» در جشنواره آلمانی روی پرده میرود
- فیلمبرداری فیلم کوتاه «لبخند ماسک» پایان یافت
- عباس غزالی:رفتار کارگردان ممنوعه، ممنوعه بود
- نشست خبری سریال مینو / گزارش تصویری
- عباس غزالی امروز در «هزار داستان» به جستوجوی گنج میرود
- حمید نعمت الله: دوست دارم بعد از «وضعیت سفید» باز هم در تلویزیون کار کنم
- فیلمبرداری تازهترین ساخته حمید نعمتالله آغاز شد
- نقدی بر فیلم «قیچی»/ محاکمه و مخمصه
- گفت وگو با کریم لک زاده، کارگردان «قیچی»/ مکافات یک جنایت
- نقدی بر یک فیلم؛ «قیچی»/ دست و پا زدن در باتلاق سرنوشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





