حضور مهناز افشار بر صحنه فراخی مانند صحنه تالار وحدت در نمایش «الیور توئیست»، به کارگردانی حسین پارسایی و همبازیشدن با بازیگرانی مانند آتیلا پسیانی، نوید محمدزاده، هوتن شکیبا، داریوش موفق، سعید چنگیزیان و… که اصالتی تئاتری دارند، برای او و مخاطب تجربه متفاوتی را رقم میزند. این بازیگر که بیشتر او را با نقشهای سینماییاش میشناسیم، در این نمایش موزیکال در نقش نانسی ظاهر میشود. با او درباره این تئاتر و نسبتش با تجربههای پیشین افشار گپوگفت کردیم.

بهعنوان سوپراستار سینما، تجربه تئاتر و حضور روی صحنه برای شما چطور است؟ چه نسبتی هست بین بازی روی صحنه تئاتر و سینما؟
تجربهای ناب؛ یعنی در لحظه زندگیکردن مهمترین حسی است که این شبها تجربه میکنم. نسبت آن خلق صحنهای است که همه برای آن آماده شدیم و تفاوتش برای من فرصت جبران است که در صحنه تئاتر این فرصت نیست، پس واقعی زندگی میکنم و خلق میکنم و خلق میشوم.
پیش از این تجارب تئاتری شما در سالنهای بلکباکس اتفاق افتاده بود و اینبار با «الیور توئیست» بر صحنهای مثل تالار وحدت نقشآفرینی میکنید. برای شما حضور روی این صحنه چطور است و چه حسوحالی دارد؟
حضور بر صحنه تالار وحدت، برایم مثل بهشت میماند؛ بهشتی که مخاطبانش تو را با فاصله میبینند و نفسبهنفس با تو همراهاند.
بازی در یکی از متنهای مهم ادبیات جهان؛ یعنی
«الیور توئیست» چه گیراییای برای شما دارد؟ تا چه حد الیور توئیست میتواند در زمانه ما حرفی برای گفتن داشته باشد؟ ماجرای پسربچهای یتیم و از طبقه فرودست در تقابل با دزدان و دلالان عصر خودش؟
قطعا گیرایی زیادی دارد. این متن آشنا بارها به تصویر کشیده شده؛ چه به شکل فیلم و چه تئاتر. به همین دلیل اکثرا با الیور توئیست آشنا هستیم. در این اجرا و این ساختار، فضیلت متن، قربانیشدن آدمهاست در هر جایگاهی که هستند و در نهایت امیدی است برای آیندگان.
تئاتر موزیکال در جامعه ما چه جایگاهی میتواند داشته باشد؟ با توجه به اینکه خاستگاه این نوع تئاتر به غرب برمیگردد، آیا این ژانر در ایران اقبالی خواهد داشت و پس از الیور توئیست ادامه خواهد داشت؟
تئاتر موزیکال نیاز جامعه ماست، برای آشنایی بیشتر با موسیقی، حرکت و هماهنگی بین آنها. موسیقی و نمایش اینجا مکمل هم هستند. تفکیک آن به شکل اینکه غربی است خیلی مهم نیست، چون هر کاری که خوب باشد و از آن استقبال شود و مخاطب را راضی کند، این تفکیکها را از اهمیت خارج میکند.
نظر شما درباره انتقاداتی که به حضور بازیگران سینما و استارها در صحنه تئاتر مطرح است، چیست؟ فکر نمیکنید تئاتر حوزه تخصصی و متفاوتی است از سینما و سازوکار اقتصادی خاص خودش را دارد و شاید حضور بازیگران چهره به فروش آن کمک کند، اما تئاتر را از ذات خودش (که هنر روشنفکری است) جدا میکند؟
تفکیک روشنفکری و نگاه انحصاری نمیتواند مانع استقبال و توجه تماشاگر شود. هرکسی که هنر را تجربه و کار کرده، اجازه تجربه دارد و بعد از آزمون، تصمیم بگیرد بماند یا خیر. هنر تئاتر ارزش والایی دارد، پس با نگاه کوچک آن را سطحی نکنیم.
در نهایت حضور در تئاتری مثل الیور توئیست با دغدغههای اجتماعی شما مثلا حضور در کمپین «بدسرپرستی تنهاتر است» چه نسبتی دارد؟
من دنبال نسبت نیستم، هر کاری در جای خودش ارزش گذاری میشود و تلاش خودش را طلب میکند. من در این نمایش در اختیار کار هستم و در فعالیت اجتماعی در اختیار آن پویش. بدسرپرستی این روزها مهمترین دغدغه اجتماعی من است و به صورت خیلی جدی با همراهان پویش بهدنبال تصویب لایحه حمایتی حقوق کودکان هستیم و واقعا معتقدیم بدسرپرستی تنهاتر است.
عکس: حسین حاجی بابایی
منبع: شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «قرار نوامبر»؛ جزئیاتی از فیلم جدید مهناز افشار
- سپتیمیوس ۲۰۲۵؛ شهره آغداشلو، محمد رسولاف و مهناز افشار در هلند جایزه گرفتند
- «الیور توئیست» به صحنه باز میگردد/ انتشار پوستر نمایش «الاویاتان»
- تقلید زندگی/ نگاهی به فیلم «ارادتمند؛ نازنین بهاره تینا»
- «علمدار» با روایت پرویز پرستویی روی صحنه میرود
- دو فیلمنامه پروانه ساخت سینمایی گرفتند
- باری به هر جهت/ نگاهی به فیلم «ناگهان درخت»
- کجا بروم با اسبی که جایی نمی رود؟!/ نگاهی به فیلم «ناگهان درخت»
- مردی که هر کاری میکند که هیچ کاری نکند!/ نگاهی به فیلم «ناگهان درخت»
- گفتوگو با صفی یزدانیان/ «ناگهان درخت» از مخاطبش میخواهد آسانگیر نباشد
- در ستایش فرم/ نگاهی به فیلم «گیلدا»
- دو ستاره در یک آسمان/ «علمدار» موفق یا شکست خورده؟
- اعتراض عبدالرضا کاهانی به حذف تصاویر مهناز افشار در تبلیغات فیلمها
- ماجرای عجیب خود آزاری مدیران تلویزیون
- اکران آنلاین «مهمانخانه ماه نو» با بازی مهناز افشار
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





