نشست نمایش و نقد و بررسی فیلم «ملف گند» به کارگردانی محمود رحمانی، اولین یکشنبه ماه تیر با حضور ایلیا محمدینیا، منتقد سینما در بنیاد حریری بابل برگزار شد.
به گزارش سینماسینما، ایلیا محمدی نیا در این نشست گفت: محمود رحمانی را در جشنواره فیلم مستند کیش با نخستین مستندی که کارگردانی کرده بود، کشف کردم. «نفت سفید» اثری غافگیرکننده و جذاب بود که هنوز بعد از گذشت ۲۴ سال از جشنواره کیش تازه است. «ملف گند» اما داستان دیگری داشت. سالها بود که محمود رحمانی فیلم را کارگردانی کرده بود و من به جهت مضمون و ساختار غیر متعارف دوست نداشتم ببینم. چراکه نمیخواستم خاطره فیلم «نفت سفید» و دیگر فیلم پیش از «ملف گند» خراب شود!
او ادامه داد: این فیلم، مستندی درباره فرد گمنامی به نام محمد قدیرزاده است که خاطرات دوران کودکی خود از جنگ را در یک پلان سکانس ۵۳ دقیقهای تعریف میکند. فکر کنید همه چیز پیش از دیدن فقط دافعه است. درباره خاطرهای از جنگ بود؛ (بسیار دیده و شنیده بودم) آن هم خاطرات مردی که معروف یا سلبریتی نیست و در نهایت ۵۳ دقیقه بدون هیچ عکس و تصویر دیگری باید آن را دنبال کنم. اما وقتی در یک رودربایستی به ناچار فیلم را دیدم همه چیز تغییر کرد.
این منتقد سینما در بخش دیگری از صحبت های خود افزود: «ملف گند» اثری ضد جنگ با ساختاری جذاب و دیدنی است که پس از دیدن تا مدتها در ذهن مخاطب رسوب میکند.
او درباره نقش پژوهش در فیلم اظهار کرد: هیچ چیز در این فیلم بدون پژوهش و تحقیق پیش نرفته است. اینکه قدیرزاده موفق به روشن کردن سیگار نمیشود، ناشی از زیست چند ماهه کارگردان با اوست. رحمانی دریافته بود وقتی قدیرزاده درگیر فضایی هیجانی از خاطرات دوران جنگ میشود، با کشیدن سیگار از نظر روانی کاملا تخلیه شده و تمایلی به حرف زدن ندارد. در نتیجه کبریت را نمدار میکند تا او موفق به روشن کردن سیگار نشود. کارگردان میداند چه جایی چه پرسشی از او بپرسد که او را ناچار به واکنشی هیجانی کند.
محمدینیا افزود: این فیلم در جشنوارههای داخلی قدر ندید تا آنکه در جشنوارههای خارجی مورد توجه قرار گرفت. این اثر شبیه هیچ فیلمی نیست و البته نمیتوان شبیه آن ساخت، چون در نهایت تبدیل به کاریکاتوری نچسب خواهد شد.
این منتقد سینما در پایان گفت: رحمانی ذهنی خلاق دارد که در مواجهه با مضامین مختلف در حوزه فیلم مستند، او را تبدیل به کارگردانی شاخص و ارزشمند کرده است.
جلسه با برگزاری جلسه پرسش و پاسخ با تماشاگران فیلم به پایان رسید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مرغ سحر» تصنیفی که به زمزمه جمعی بدل شد
- گرهای از نقش قالی فرهنگ ایرانزمین
- در سوک سیاوش که از شاهنامه رفت
- مستند «در میان درختان انجیر»؛ داستان زنی که امتداد آزادگی بود
- «جبر با احتمال بازسازی»؛ نمایشی که خود محصول جبر است
- نمایش و بررسی فیلم «کاغذ بی خط» در بنیاد حریری
- همایون یا شجریان؛ مسأله این است
- در سوک «دل آواز» که شجریان با خود برد
- مرثیهها در فراقِ فروغ؛ نامت سپیده دمی است
- یک اثر قابل اعتنا، رژه یک فیلم روی اعصاب و کارگردانی که دیر رسید
- درباره «شمال از جنوب غربی» و «چشم بادومی»/ غلبه نگاه سادهانگاره و طرح مساله با راهحلی نشدنی
- نمایش بلندترین سکانس پلان سینمای مستند ایران در آمریکا
- نمایش و تحلیل فیلم «ساز دهنی» امیر نادری در بنیاد حریری
- نقد و بررسی بلندترین پلان-سکانس سینمای مستند ایران
- نخستین نمایش عمومی «بند تهران» در مستندات یکشنبه خانه هنرمندان ایران
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
