نشست نمایش و نقد و بررسی فیلم «ملف گند» به کارگردانی محمود رحمانی، اولین یکشنبه ماه تیر با حضور ایلیا محمدینیا، منتقد سینما در بنیاد حریری بابل برگزار شد.
به گزارش سینماسینما، ایلیا محمدی نیا در این نشست گفت: محمود رحمانی را در جشنواره فیلم مستند کیش با نخستین مستندی که کارگردانی کرده بود، کشف کردم. «نفت سفید» اثری غافگیرکننده و جذاب بود که هنوز بعد از گذشت ۲۴ سال از جشنواره کیش تازه است. «ملف گند» اما داستان دیگری داشت. سالها بود که محمود رحمانی فیلم را کارگردانی کرده بود و من به جهت مضمون و ساختار غیر متعارف دوست نداشتم ببینم. چراکه نمیخواستم خاطره فیلم «نفت سفید» و دیگر فیلم پیش از «ملف گند» خراب شود!
او ادامه داد: این فیلم، مستندی درباره فرد گمنامی به نام محمد قدیرزاده است که خاطرات دوران کودکی خود از جنگ را در یک پلان سکانس ۵۳ دقیقهای تعریف میکند. فکر کنید همه چیز پیش از دیدن فقط دافعه است. درباره خاطرهای از جنگ بود؛ (بسیار دیده و شنیده بودم) آن هم خاطرات مردی که معروف یا سلبریتی نیست و در نهایت ۵۳ دقیقه بدون هیچ عکس و تصویر دیگری باید آن را دنبال کنم. اما وقتی در یک رودربایستی به ناچار فیلم را دیدم همه چیز تغییر کرد.
این منتقد سینما در بخش دیگری از صحبت های خود افزود: «ملف گند» اثری ضد جنگ با ساختاری جذاب و دیدنی است که پس از دیدن تا مدتها در ذهن مخاطب رسوب میکند.
او درباره نقش پژوهش در فیلم اظهار کرد: هیچ چیز در این فیلم بدون پژوهش و تحقیق پیش نرفته است. اینکه قدیرزاده موفق به روشن کردن سیگار نمیشود، ناشی از زیست چند ماهه کارگردان با اوست. رحمانی دریافته بود وقتی قدیرزاده درگیر فضایی هیجانی از خاطرات دوران جنگ میشود، با کشیدن سیگار از نظر روانی کاملا تخلیه شده و تمایلی به حرف زدن ندارد. در نتیجه کبریت را نمدار میکند تا او موفق به روشن کردن سیگار نشود. کارگردان میداند چه جایی چه پرسشی از او بپرسد که او را ناچار به واکنشی هیجانی کند.
محمدینیا افزود: این فیلم در جشنوارههای داخلی قدر ندید تا آنکه در جشنوارههای خارجی مورد توجه قرار گرفت. این اثر شبیه هیچ فیلمی نیست و البته نمیتوان شبیه آن ساخت، چون در نهایت تبدیل به کاریکاتوری نچسب خواهد شد.
این منتقد سینما در پایان گفت: رحمانی ذهنی خلاق دارد که در مواجهه با مضامین مختلف در حوزه فیلم مستند، او را تبدیل به کارگردانی شاخص و ارزشمند کرده است.
جلسه با برگزاری جلسه پرسش و پاسخ با تماشاگران فیلم به پایان رسید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مرغ سحر» تصنیفی که به زمزمه جمعی بدل شد
- گرهای از نقش قالی فرهنگ ایرانزمین
- در سوک سیاوش که از شاهنامه رفت
- مستند «در میان درختان انجیر»؛ داستان زنی که امتداد آزادگی بود
- «جبر با احتمال بازسازی»؛ نمایشی که خود محصول جبر است
- نمایش و بررسی فیلم «کاغذ بی خط» در بنیاد حریری
- همایون یا شجریان؛ مسأله این است
- در سوک «دل آواز» که شجریان با خود برد
- مرثیهها در فراقِ فروغ؛ نامت سپیده دمی است
- یک اثر قابل اعتنا، رژه یک فیلم روی اعصاب و کارگردانی که دیر رسید
- درباره «شمال از جنوب غربی» و «چشم بادومی»/ غلبه نگاه سادهانگاره و طرح مساله با راهحلی نشدنی
- نمایش بلندترین سکانس پلان سینمای مستند ایران در آمریکا
- نمایش و تحلیل فیلم «ساز دهنی» امیر نادری در بنیاد حریری
- نقد و بررسی بلندترین پلان-سکانس سینمای مستند ایران
- نخستین نمایش عمومی «بند تهران» در مستندات یکشنبه خانه هنرمندان ایران
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
