سینماسینما، ایلیا محمدینیا؛
مسعود زارعیان را کسانی که میشناسند خوب میدانند تصویر و سینما برای او نه فقط عرصهی نمایش توانایی هنری اش، بلکه ابزار بیان اندیشههای پاک انسانی و رنجهای بشری است. او را پیشتر در مستند «علی ممد» و «غیرمسکونی» اینگونه دیده بودیم.
با این همه او برخلاف بسیاری از فیلمسازان ایدئولوژیزده، آگاهانه از شعار فاصله میگیرد؛ با آنکه میداند نام و نان در همان مسیر نهفته است. اما برای او وقتی می خواهد از آرمان هایش بگوید پای بندی به ذات هنر و بهویژه سینما خط قرمز است.
آخرین فیلمش، «در میان درختان انجیر»، تصویری متفاوت و جسورانه از راهپیمایی اربعین است؛ روایتی آنگونه که او دیده و شنیده نه آن سان که در روایت رسمی شنیده و دیده شده است.
زارعیان جانِ معنای اربعین را با زبانی شاعرانه به تصویر میکشد، بیآنکه به دام جلوهفروشی هنری بیفتد.

او از جذابیتهای تصویری فراوان راهپیمایی اربعین ، همان نقاط قوتی که میتوانست درام اثر را آشکارا تقویت کند تا مخاطب فراگیر تری را جلب فیلم کند. آگاهانه چشم میپوشد تا روایتگر «ام کریم» و خانواده ای باشد که سالها پیش از همه راهپیمایان این سالها، این مسیر را پیمودهاند.
مستند «در میان درختان انجیر» بازتاب امتداد باوری است که ریشهاش آزادگی و رهایی از هر تعلقی است.
امکریم، زنی که همسرش را بهخاطر پایداری بر اعتقاداتش در جوخهی اعدام صدام دیده و پسرش را در تیررس داعش، در همان مسیر شهید می بیند، خود در ظاهر نقشی در جنگ نداشته اما امروز در خط مقدم باور به آزاده گی ایستاده است؛ استوار و بیادعا.
امکریم آزاده زنی پرورش یافته مکتب آزادگی است که جان کلام عاشورا را فهم کرده است. او هرچه دارد از ماهی گرفته تا شیر گاومیشهای اندکش و انجیرهای کمبار باغش را در عمود کوچک مسیر راهپیمایی پیشکش زائران میکند.
او باور آزادگی را نه در اربعین که در تمام زندگی خود زیسته است. زنی که سوگ و مصیبت را تنها جزئی کوچک از آن واقعهی عظیم می داند.
مسعود زارعیان میداند روایت متفاوتش از اربعین در میان عموم تماشاگران چندان دیده نخواهد شد، اما اثر او آنقدر در تصویر و روایت و کارگردانی جان دارد که ماندگاری خود را تضمین کند.
«در میان درختان انجیر» از آن دسته مستندهایی است که در ذهن مخاطب هدفش رفته رفته رسوب می کند و تماشاگر در بار دوم، شیرینی و عمق بیشتری از آن خواهد چشید.

لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مرغ سحر» تصنیفی که به زمزمه جمعی بدل شد
- گرهای از نقش قالی فرهنگ ایرانزمین
- در سوک سیاوش که از شاهنامه رفت
- «جبر با احتمال بازسازی»؛ نمایشی که خود محصول جبر است
- نمایش و بررسی فیلم «کاغذ بی خط» در بنیاد حریری
- همایون یا شجریان؛ مسأله این است
- در سوک «دل آواز» که شجریان با خود برد
- مرثیهها در فراقِ فروغ؛ نامت سپیده دمی است
- یک اثر قابل اعتنا، رژه یک فیلم روی اعصاب و کارگردانی که دیر رسید
- درباره «شمال از جنوب غربی» و «چشم بادومی»/ غلبه نگاه سادهانگاره و طرح مساله با راهحلی نشدنی
- نمایش و تحلیل فیلم «ساز دهنی» امیر نادری در بنیاد حریری
- نشست نقد و بررسی فیلم «ملف گند» در بنیاد حریری برگزار شد/ ایلیا محمدینیا: «ملف گند» اتفاق بیتکرار سینمای مستند ماست
- نخستین نمایش عمومی «بند تهران» در مستندات یکشنبه خانه هنرمندان ایران
- یکی را غربت و دیگری را غصه، سرطان میشود
- «نمور»؛ ملودرامی که جان ندارد
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





