جایزه فیلم منتخب مردم جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۱ به «بلفاست» ساخته کنت برانا رسید.
به گزارش سینماسینما، به نقل از سایت جشنواره، «بلفاست» موفق شد تا جایزه فیلم منتخب مردم را از جشنواره بینالمللی فیلم تورنتو امسال دریافت کند.
در همین حال جایزه پلتفرم داوران به ریاست ریز احمد به «یونی» ساخته کامیلا آندینی از اندونزی رسید و جایزه مستند منتخب مردم نصیب «نجات» ساخته ای.چی واسارهلی و جیمی چِین شد. جایزه منتخب مردم در بخش دیوانگی نیمه شب هم به «تیتان» ساخته جولیا دوکورنائو برنده جشنواره کن اهدا شد.
برانا در مراسم دریافت جایزه از اولین نمایش جهانی «بلفاست» که در همین جشنواره صورت گرفت به عنوان یکی از به یادماندنیترین تجربیاتش در تمام طول زندگی حرفهای خود یاد کرد و گفت: اینکه این همه دوستدار سینما با این فیلم چنین ارتباط عمیقی برقرار کردند برای من کاملاً دلگرم کننده بود، همچنین برای جیمی دورنان … و ما درباره آن در تمام آن شب به یادماندنی صحبت کردیم و در شهر فوقالعاده شما خندیدیم و اشک ریختیم.
فیلم برنده جایزه منتخب مردم معمولاً به معنی پیشگویی برای جوایز اسکار محسوب میشود و سال پیش «سرزمین آوارگان» کلوئی ژائو ابتدا برنده تورنتو شد و در نهایت به اسکار رسید. «کتاب سبز»، «۱۲ سال بردگی»، «سخنرانی پادشاه» و «میلیونر زاغهنشین» نیز از دیگر فیلمهایی هستند که همین تجربه را پشت سر گذاشتند.
دومین برنده جایزه منتخب مردم درام کانادایی «اسکاربورو» ساخته شاشا نخعی و ریچ ویلیامسون شد که برمبنای رمان پرفروش کانادایی سال ۲۰۱۷ ساخته شده است. این فیلم همچنین برنده جایزه بنیاد شان مندس شد که با یک جایزه نقدی ۱۰ هزار دلاری همراه بود.
فیلم سوم هم به درام «قدرت سگ» ساخته جین کمپیون رسید که بندیکت کامبربچ بازیگر آن بود.
جایزه اولین فیلم یک کارگردان تورنتو به «سنت آن» ساخته راین ورمیت از مونتوبای کانادا اهدا شد. این فیلم جایزه ۱۰ هزار دلاری صداهای آمپلیفایر برای بهترین فیلم بلند کانادایی را هم از آن خود کرد.
«پلنگ آناتولی» جایزه دوران فیپرشی را از فدراسیون بینالمللی منتقدان فیلم دریافت کرد. امره کاییش سازنده این فیلم بود. هیات داوران فیپرشی از این فیلم به عنوان راههای سنتی و مدرن در یک کشور در قالب یک کمدی کنترل شده یاد کرد که تصویرگر مردی در میان چیزهای عجیبی است که وی را احاطه کردهاند.
جایزه داوران «نتپک» برای تجلیل از سینمای آسیا پاسیفیک نیز به «کاستا براوا، لبنان» ساخته مونیا آکی اهدا شد. هیات داوران از فیلم به عنوان یک داستان خانوادگی بیننسلی بینظیر همچون قصیدهای برای آینده پایدار در کشور گرانبها و آشفته کارگردان یاد کرد.
جوآنا ونسان و کامرون بیلی مدیران این جشنواره در مراسم پایانی از جشنواره امسال به عنوان مجموعهای یاد کردند که بهترینها را از سراسر دنیا گرد آورد و هم آثاری از کارگردانهای مولف محبوب را به نمایش درآورد و هم ارایهکننده صداهای تازه در فیلمسازی بود.
امسال در جشنواره با اهدای جوایزی از استعدادهای بزرگ صنعت فیلم تجلیل شد. این جایزه که از سال ۲۰۱۹ شروع به کار کرده امسال به جسیکا چاستین و بندیکت کامبربچ بازیگر، دیون وارویک خواننده، دنی ویلنو، آلانیس اوبومساوین و دنیس گولت فیلمساز و آری وگنر فیلمبردار اهدا شد.
جشنواره فیلم تورنتو که از سال ۱۹۷۶ شروع به کار کرده امسال چهل و ششمین دوره خود را از جمعه ۱۹ شهریور تا دیشب (شنبه) ۲۷ شهریور برگزار کرد.
این جشنواره که امسال به صورت ترکیبی از فیزیکی و با امکان تماشای فیلمها به صورت آنلاین همراه بود، بار دیگر فرش قرمز خود را پهن کرد که در عین حال در حد و اندازه سالهای پیش از کرونا نبود.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «میان رویا و امید» به جشنواره تورنتو راه یافت
- «هفت روز» به جشنواره تورنتو میرود
- برنامههای آخر هفته سینماتک خانه هنرمندان ایران؛ «بلفاست» و «زنده باد زاپاتا» نمایش داده میشوند
- انتقاد اسپایک لی از منتقدانی که فیلمش را موجب شورش خواندند
- شروع جشنواره تورنتو با ستاره کمتر، ماسک بیشتر و فیلم آخر میازاکی
- اوپنهایمر یا هوش صاعقهآسا/ نگاهی به فیلم «اوپنهایمر»
- تمجید مت دیمون از بازی کیلین مورفی در «اوپنهایمر»
- جودی دنچ در ۸۸ سالگی: بازیگری برایم ناممکن شده است/ مشکل از دست رفتن بینایی
- تیزر فیلم «اوپنهایمر» منتشر شد/ روایت نولان از زندگی پدر بمب اتمی
- انفجار اتمی در فیلم جدید نولان بدون جلوههای بصری
- «مثلث غم» برنده بزرگ جوایز فیلم اروپا ۲۰۲۲ شد/ کسب ۴ جایزه اصلی
- معرفی نامزدهای جوایز آکادمی فیلم اروپا/ نامزدی «عنکبوت مقدس» در چندین رشته
- کنت برانا برای سومین بار هرکول پوآرو میشود
- با فیلم زندگینامهای «فابلمنها»؛ اسپیلبرگ جایزه اصلی جشنواره تورنتو را برد
- سینماسینما/ گزارشی از ششمین روز جشنواره فیلم تورنتو/ از کارتل قانونی مواد مخدر تا چیپ در مغز
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*





