سینماسینما، شهرام اشرف ابیانه
«متری شش و نیم» سعید روستایی اتفاق بزرگ جشنواره فیلم فجر امسال بود. گویا حادثه بزرگ اکران نوروزی هم هست. در گرانبهایی است این فیلم. یک فیلم پلیسی تمام عیار. تا پیش از این فیلمسازان وطنی فیلم می ساختند برای دل خود. این بار جوانکی پیدا شده سعید روستایی نامی که دارد سینما به معنای واقعی آن روی پرده نشان مان می دهد. همین دکان عده ای را کساد کرده، بد فیلم می گویند. انگار سینمای بومی تا پیش از این نقصی نداشت و سعید روستایی و سینمایش آمده گند بزند به هر چه پیش از این بوده. حدس شان البته درست است. سینمای جان دار سعید روستایی آمده تا کارنابلدان را از صحنه بدر کند.
عده ای شاید حرص شان بگیرد چرا این جوانک به سن سی نرسیده را این همه تحویل می گیرند. پس بدش را می گویند. باورتان شاید نشود در همین روزهای جشنواره فیلم فجر شنیدم عده ای می گفتند «متری شش و نیم» او بد است چون بدمن فیلم را در پایان بر چوبه دار تطهیر می کند. خدا را شکر مسیح در عصر ما نیست. در عهد جدید آمده دو مجرمی که همراه او به صلیب کشیده شدند همراهش رستگار شدند. منتقدان فیلم روستایی بر حسب اتفاق درست هم دیده اند. فیلم درباره رستگاری در ثانیه های پایان زندگی است. زمانی که طناب دار به گلویت فشار آورده و زیباترین لحظه زندگی چرخش با دست پسرکی هفت هشت ساله است.
هر که «متری شش و نیم» روستایی را دیده با بهت و حیرت سالن را ترک کرده. جز البته کسانی که خود را خدای عالم هنر و عالم امکان و وجود تصور می کنند. در سینمای آمریکا اگر این ها بودند هیچ وقت «ارتباط فرانسوی» ویلیام فرید کین شکل هم نمی گرفت. سینمایی که دولت و جامعه و نخبه نمایان تبلیغ می کنند سینمایی اندرزگو و کسالت بار است. جنس و حال و هوای تصویری ندارد. «متری شش و نیم» از دید این طبقه یک ضایعه است. پس دستاوردهای چشمگیر کارگردانی و هدایت انبوه سیاه لشگر تزریقی و حاشیه نشین را اصلا نمی بیند.
این جور جاها همیشه دست مریزاد می گوییم به گونتر گراس و رمان طبل حلبی اش که این ستون وام گرفته از نام این رمان اوست. انگار باید همیشه پسرکی باشد که نخواهد بزرگ شود و با طبلی حلبی و با سر و صدایی گوش خراش این ناهنجاری های رو و آشکار را به یادمان بیاورد. در ۱۹۵۹ میلادی چند جوان بیرون آمده از سینما تک هانری لانگلوا و ماهنامه سینمایی کایه دو سینما آندره بازن، با راه انداختن موج نو سینمای فرانسه به صدا درآورنده این طبل بودند. سعید روستایی اما تنها است. سینمای خاص او میان هیاهوی بی هنران و کاسبان، در دل این این بلبشو بازار خودنمایان و پند واندرزنامه نویسان شانس آورده به گوش مخاطبانش رسیده. وقتی صدای دیگری نیست تا تقویت کننده این جریان نو سینمایی بومی باشد تنها کاری که ازمان برمیآید آنست که بلندگویش باشیم. خرده ریز هایمان را بگردیم. میان اسباب دورریختنی به حتم دو تکه چوب یا پیت حلبی ای چیزی پیدا می شود که بشود طبل حلبی ما. با آن دنیا را بیدار می کنیم. اسمش را می گذاریم همنوایی شبانه ارکستر چوب ها.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- گواهِ شاهدی بر برخوانی «آرش»/ افسانهی تیری در دهانها افتاده
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- زنی گرفتار در ساختاری آسیبزننده/ تحلیل اجتماعی فیلم «زن و بچه»
- «زن و بچه»؛ فروپاشیدن
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- فیلم سینمایی «زن و بچه» به اکران آنلاین رسید
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶؛ فهرست بخش کلاسیک اعلام شد/ یک فیلم ایرانی در میان آثار کوتاه
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- سوگوارهای برای بهرام بیضایی/ مکاشفه در زندان روح وقتی همه راهها به رویت بسته شده
- «افسانه فیل»؛ سوار فیلی بزرگ و سفید، که انگار همهی راه را بلد بود
- «جستوجو در تنگنا»؛ انگار این همه چیزی باشد که از شهر و دیوارهایش به میراث بردهایم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین





