سینماسینما، فریبا اشوئی
مردن در آب مطهر قصه ندارد .روایت فیلم چند پاره است.پی رنگ اصلی به مهاجرت افغان ها به اروپا از طریق خاک ایران می پردازد. اما این پیرنگ صرفا فُرم گزارشی پیدا کرده است. در این نوع فرم، راوی صرفا بر تبعات جنگ و ناامنی در خاک افغانستان- که یکی از آن ها مهاجرت است- بدون هیچ چالش دراماتیکی متمرکز شده است.آدم های قصه مردن در آب مطهر صرفا تیپ اند و فیلمساز تعمدا از نزدیک شدن به آنها پرهیز دارد مبادا گرفتار عناصر قصه گویی شود. مرد و زن افغان به امید زندگی مطلوب و آزادی به روش قاچاق از مرزهای مشترک با ایران، به این کشور سفر می کنند اما نه برای ماندن بلکه برای عبور چون مدینه فاضله برای آن ها اروپا است. مهاجرت بدون تأیید رسمی، طبق قوانین کشورهای مختلف خودش، یک خلاف تلقی شود و همه دولتها معمولاً برای مهاجرت غیرقانونی بازداشت و حبس تعیین میکنند. این قانون برای اروپا هم البته سخت تر( تغییر دین یا دگرباشی) هم جاری است و در متن به کرات به آن اشاره می شود. این که چرا اجرای قوانین مهاجرت وتخطی از آن، در ایران این همه از نظر فیلمساز غیر معقول جلوه داده می شود یا مردم ایران در چند قاچاقچی وزورگیر و بزهکار و… خلاصه می شوند و یا حتی تصویر زیبایی هایش هم به تصویر خرابه های حاشیه شهر محدودشدهاند را اگر بخواهی با هر متر و معیاری قضاوت کنیم ،هدفی جز سیاه نمایی و تخریب ایران در آن متجلی نخواهد بود. از این ها که بگذریم، فیلم ریتم کندی دارد .اوج آن هم که درپایان فیلم تعبیه شده (مرگ رونا) بدلیل نبود چارچوب دراماتیک در روایت، نیمه کاره رها شده است. یعنی ابتکار غیر موثر فیلم ساز درپایان باز آن هم ،کمکی به نجات فیلم نکرده است.
قصیده گاو سفید یک درام انتقادی است. عنوان فیلم هم بدون ربط به تم انتقادی آن نیست. پیرنگ اصلی به پدیده قصاص وتبعات آن در زندگی خانواده های قربانی پرداخته اما تم داستان خطاهای دستگاه قضا را تعقیب می کند.
قصیده گاو سفید داستان یک خطی وتختی دارد ونویسنده تلاشی در دراماتیزه کردن روایت از خود نشان نمی دهد.اگرچه موتیف های اجتماعی وانتقادی ریزی بر پیرنگ اصلی سایه انداخته اما به دلیل ضعف های ساختاری این موتیف ها بر کلیت فیلم و روایت موثر واقع نمی شوند.چیزی به نام تمپو یا ریتم در کلیت ساختار جایی ندارد.همه عناصر سازنده فیلم در دو رکن اصلی ساختار ومحتوا بی اثر ،تکراری وحوصله سر برند.تنها بازی های نسبتا قابل قبول مریم مقدم و علیرضا ثانی فر است که فیلم را از سقوط کامل نجات داده است.
پوست را می توان از جمله آثار متفاوت وقابل تامل جشنواره سی وهشتم عنوان کرد.پی رنگ اصلی درباره یک افسانه قدیمی از خطه آذربایجان ایران است که به نوبه خود از غنای فرهنگی و اصالت فولکلوریک بالایی برخوردار است.روایتی از عشق دوجوان که طلسم وجادو آن را به زوال کشیده است.پیش از بیان هر نکته ای مهم ترین چیز در موفقیت فیلم پوست، انتخاب سوژه وجسارت در بیان موضوع خاص آن وعبور از شماری از تابوهای اخلاقی وشرعی است. راوی اصلی عاشیق خوان است . عارف و نغمه سرای سیاری که ساز مینوازد و افسانه ای را باآواز میخواند. کاراکترهای اصلی این افسانه آراز( عاشق) و مارال( معشوق) هستند که عشقشان با دخالت آنتاگونیست های درام ، یعنی سید و مادر آراز و البته برخی عناصر غیر ارگانیک دچار سختی ها و تلاطم شده است .فَکت های مهمی از رسومات در این فیلم به چالش کشیده می شوند .همچنین صحنه های مهم ودلهره آوری از روشهای ساخت طلسم وارتباط با موجودات غیر ارگانیک درآن به تصویر کشیده شده که پوست را به اثری متفاوت وقابل تامل بدل ساخته است.ضمن این که ساختار فیلم را هم می توان تماما در خدمت متن و البته قابل قبول ارزیابی کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فیلمهای زنان فیلمساز ایرانی در موزه پرگامون برلین
- «مردن در آب مطهر» به صورت آنلاین اکران میشود
- معرفی برگزیدگان جشنواره بوسان/ سه فیلم ایرانی برنده جایزه شدند
- همزمان با اولین نمایش بینالمللی در جشنواره بوسان؛ تیزر «مردن در آب مطهر» منتشر شد + تیزر
- آغاز به کار جشنواره بوسان/ معرفی فیلمهای ایرانی حاضر در این جشنواره
- فعلا فیلم جدیدی روی پرده نمیآید
- مصوبات جدید شورای صنفی نمایش/ بلیت سینماها تمامبها میشود
- این هفته ۲ فیلم جدید روی پرده میروند
- مجوز نمایش دو فیلم صادر شد
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





