سینماسینما، محمد تقی زاده:
جدید ترین فیلم محمد حسین مهدویان ،موفق ترین فیلم ساز نسل نوی سینمای ایران، نه تنها اثری بهتر و پیشروتر نسبت به فیلم های قبلی فیلمساز نیست بلکه پسرفتی محسوس در روند کاری جوان با استعداد و خوش فکر سینمای این روز های سینمای ایران به حساب می آید.
مهدویان که آگاهانه مسیر فیلم های تاریخی و مستند گونه اش را رها کرده بود ، این بار به دل شهر زده و خواسته فضای این روزهای زندگی و حال مردم و بخصوص جوانان را به تصویر بکشد، در حالیکه نه تنها لاتاری موفق به ارائه تصویری از شهر و اجتماع پیش رو نشده است بلکه با حجم انباشته ای از شعارهای گلدرشت و خشونت های فردی در حدود دو ساعت تماشاگر را یاد فیلم های دهه ۵۰ سینمای ایران از جمله قیصر و رضا موتوری می اندازد.
لاتاری که مانند فیلم های نامبرده فیلمی قهرمان محور است سال ها بعد از قیصر ساخته بسیار پیشرو مسعود کیمیایی در اواخر دهه چهل ، یاد چاقو ضامن دار و انتقام فردی و غیرت و ناموس بازی افتاده است . این در حالی است که می شود به فیلم جدید مهدویان درونمایه های سیاسی فیلم های دهه ۷۰ و ۸۰ حاتمی کیا همچون آژانس شیشه ای را اضافه کرد که مضمون های عدالتخواهانه و امنیتی اطلاعاتی در آنها بیش از قبل به نمایش گذاشته شده بود.
حاج کاظم آژانس شیشه ای را اگر با بهروز وثوقی رضا موتوری و قیصر ترکیب کنید فرمول اصلی کاراکترهای جدید فیلم مهدویان با بازی هادی حجازی فر و ساعد سهیلی بدست می آید. شخصیت هایی کلیشه ای که دغدغه ها و رفتارشان سال هاست که دیگر طرفداری ندارد و ب فرض اینکه می توان آنها را شخصیت های تنها و آرمانخواه نامید ولی باز هم تصویر چنین شخصیت های سرسخت و تنهایی را پیش تر از این در سینمای قهرمان محور و وسترن گونه کیمیایی و سینمای عداتخواهانه و مطالبه گر حاتمی کیا سالها پیش دیده بودیم.
به نظر می رسد تغییر مسیر ناگهانی و جسورانه مهدویان از تاریخ و مستند داستانی به دل شهر و درام اجتماعی جواب نداده و بیشتر رنگ سفارشی و تقلیدی به خود گرفته است و نتوانسته حرف جدید و نو به همراه ساختار بدیع و بکری که مهدویان در فیلم های قبل لاتاری و سریال تلویزیونی اش ارائه داده بود تکرار کند از این رو لاتاری با وجود کشمکش ها و حضور جذاب قهرمان و کاراکترهای عدالتخواه و انتقام جو نتوانسته اثری قابل قبول و موفق در کارنامه محمد حسین مهدویان به حساب بیاید به اینها اضافه کنید که تایم بالای فیلم نیز در اکران عمومی احتمال دارد تماشاگر عادی را تا حد زیادی خسته و زده کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- نگاهی به بازی محسن قصابیان در سریال «کلاغ»/ استراتژی مکث و سکوت
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- بازدید اهالی وزارت بهداشت از پشت صحنه «ماجرای نیمه شب»
- مجوز ساخت سینمایی برای ۸ فیلمنامه صادر شد
- انتشار نسخه سینمایی «زخم کاری ۳»
- بازگشت جواد عزتی به خونبازی در «زخمکاری ۳»
- آغاز تولید فصل چهارم «زخم کاری»؛ پخش فصل سوم پس از پایان «قطب شمال»
- بازخوانی یک قتل از پیش طراحی شده/ نگاهی به مستند «ترور سرچشمه»
- مدیر کل نظارت بر عرضه و نمایش فیلم توضیح داد؛ پرونده هیچ فیلمی برای همیشه بسته نیست/ چرا «شیشلیک» اکران نمیشود؟
- عذرخواهی تلوبیون درباره حاشیههای اکران آنلاین «درخت گردو»
- واکنش مهدویان به حذف نام فیلمش در «خندوانه»؛ این همان فیلمی است که نمیخواهند تماشایش کنید
- تنهاییِ یک مرد/ نگاهی به فیلم «مرد بازنده»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





