سینماسینما، محمد تقی زاده:
جدید ترین فیلم محمد حسین مهدویان ،موفق ترین فیلم ساز نسل نوی سینمای ایران، نه تنها اثری بهتر و پیشروتر نسبت به فیلم های قبلی فیلمساز نیست بلکه پسرفتی محسوس در روند کاری جوان با استعداد و خوش فکر سینمای این روز های سینمای ایران به حساب می آید.
مهدویان که آگاهانه مسیر فیلم های تاریخی و مستند گونه اش را رها کرده بود ، این بار به دل شهر زده و خواسته فضای این روزهای زندگی و حال مردم و بخصوص جوانان را به تصویر بکشد، در حالیکه نه تنها لاتاری موفق به ارائه تصویری از شهر و اجتماع پیش رو نشده است بلکه با حجم انباشته ای از شعارهای گلدرشت و خشونت های فردی در حدود دو ساعت تماشاگر را یاد فیلم های دهه ۵۰ سینمای ایران از جمله قیصر و رضا موتوری می اندازد.
لاتاری که مانند فیلم های نامبرده فیلمی قهرمان محور است سال ها بعد از قیصر ساخته بسیار پیشرو مسعود کیمیایی در اواخر دهه چهل ، یاد چاقو ضامن دار و انتقام فردی و غیرت و ناموس بازی افتاده است . این در حالی است که می شود به فیلم جدید مهدویان درونمایه های سیاسی فیلم های دهه ۷۰ و ۸۰ حاتمی کیا همچون آژانس شیشه ای را اضافه کرد که مضمون های عدالتخواهانه و امنیتی اطلاعاتی در آنها بیش از قبل به نمایش گذاشته شده بود.
حاج کاظم آژانس شیشه ای را اگر با بهروز وثوقی رضا موتوری و قیصر ترکیب کنید فرمول اصلی کاراکترهای جدید فیلم مهدویان با بازی هادی حجازی فر و ساعد سهیلی بدست می آید. شخصیت هایی کلیشه ای که دغدغه ها و رفتارشان سال هاست که دیگر طرفداری ندارد و ب فرض اینکه می توان آنها را شخصیت های تنها و آرمانخواه نامید ولی باز هم تصویر چنین شخصیت های سرسخت و تنهایی را پیش تر از این در سینمای قهرمان محور و وسترن گونه کیمیایی و سینمای عداتخواهانه و مطالبه گر حاتمی کیا سالها پیش دیده بودیم.
به نظر می رسد تغییر مسیر ناگهانی و جسورانه مهدویان از تاریخ و مستند داستانی به دل شهر و درام اجتماعی جواب نداده و بیشتر رنگ سفارشی و تقلیدی به خود گرفته است و نتوانسته حرف جدید و نو به همراه ساختار بدیع و بکری که مهدویان در فیلم های قبل لاتاری و سریال تلویزیونی اش ارائه داده بود تکرار کند از این رو لاتاری با وجود کشمکش ها و حضور جذاب قهرمان و کاراکترهای عدالتخواه و انتقام جو نتوانسته اثری قابل قبول و موفق در کارنامه محمد حسین مهدویان به حساب بیاید به اینها اضافه کنید که تایم بالای فیلم نیز در اکران عمومی احتمال دارد تماشاگر عادی را تا حد زیادی خسته و زده کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به بازی محسن قصابیان در سریال «کلاغ»/ استراتژی مکث و سکوت
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- بازدید اهالی وزارت بهداشت از پشت صحنه «ماجرای نیمه شب»
- مجوز ساخت سینمایی برای ۸ فیلمنامه صادر شد
- انتشار نسخه سینمایی «زخم کاری ۳»
- بازگشت جواد عزتی به خونبازی در «زخمکاری ۳»
- آغاز تولید فصل چهارم «زخم کاری»؛ پخش فصل سوم پس از پایان «قطب شمال»
- بازخوانی یک قتل از پیش طراحی شده/ نگاهی به مستند «ترور سرچشمه»
- مدیر کل نظارت بر عرضه و نمایش فیلم توضیح داد؛ پرونده هیچ فیلمی برای همیشه بسته نیست/ چرا «شیشلیک» اکران نمیشود؟
- عذرخواهی تلوبیون درباره حاشیههای اکران آنلاین «درخت گردو»
- واکنش مهدویان به حذف نام فیلمش در «خندوانه»؛ این همان فیلمی است که نمیخواهند تماشایش کنید
- تنهاییِ یک مرد/ نگاهی به فیلم «مرد بازنده»
- «مرد بازنده» پروانه نمایش گرفت
- ردِ بو/ نگاهی به فیلم «مرد بازنده»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





