سینماسینما، محمد تقیزاده؛
سومین فیلم سعید روستایی را باید بهترین و کاملترین اثر او دانست هر چند که این اثر نیز فاقد عیب و ایراد ساختاری و دراماتیک نیست. سعید روستایی در «برادران لیلا» از فضای خانوادگی فیلم «ابد و یک روز» استفاده کرده و درام طولانی خود را که فراز و فرودهای زیادی نیز دارد، روایت کرده است بنابراین نخستین مواجهه مخاطب با «برادران لیلا» به شباهت آن به فیلم اول روستایی مربوط میشود اما این شباهت بیشتر به همین فضای خانوادگی و تاحدی تِم بدبختی و فلاکت خانواده باز میگردد و فراتر نمیرود.
طبقه فرودست و فقیر جامعه از نظر اجتماعی و سینمایی طبقه مورد علاقه روستایی است و تمایل بیشتری برای پرداختن به آن دارد چرا که ظاهرا از یک سو آشنایی و اُنس بیشتری با این طبقه دارد و طبق گفتههای خودش سالها در این مناطق زندگی و زیست کرده و از سوی دیگر طبقه فرودست و فقیر از نظر سینمایی، میتواند همدلی برانگیزتر باشد و سمپاتی بیشتری ایجاد کند. از این رو پرداخت به این بخش از جامعه در عمده کارهای روستایی نه بر اساس اتفاق بلکه بر پایه هوش و انتخاب فیلمساز صورت گرفته است.
«برادران لیلا» دو مضمونِ محوری در حوزههای اجتماعی و فردی را در داستان خود دنبال میکند: مضمون فردیِ حرص و طمع که در پدر خانواده با بازی درخشان سعید پورصمیمی تبلور یافته از مهمترین بخشهای داستان فیلم است که روستایی توانسته علاوه بر دراماتیک کردن این تم برجستهی انسانی، تلخی و گزندگی آن را نیز به خوبی منتقل کند. مضمون اجتماعی که فیلم به آن میپردازد درباره شرایط ملتهب اقتصادی کشور است جایی که از یک سو بیکاری و تفاوت طبقاتی همچنان از مهمترین معضلات جامعه است و از سوی دیگر نوسانات لحظهای ارز باعث برهم زدن زندگی و افزایش نگرانی طیفهای مختلف جامعه شده که فارغ از اهداف سوداگرانه، سعی دارند پیشرفتی در زندگیشان داشته باشند و نابسامانیهای اقتصادی نه تنها باعث پیشرفت آنها نمیشود بلکه زمینه سقوط آنها را فراهم میکند.
جنبه سمبلیک فیلم یکی دیگر از وجوه مهم و مناقشهبرانگیز «برادران لیلا» بوده که باعث بازخوردهای متفاوت سیاسی و اجتماعی در میان تماشاگران آن شده است. انتقاد از شرایط نابسامان جامعه سبب شده که برخی فیلم را سیاهنما و بیش از حد اغراق شده بدانند و جایگاه آن را تا اندازهی جشنوارهای بودن تقلیل دهند، از سوی دیگر ارجاعات و نمادگرایی فیلمساز در طول فیلم، تاویل و تفسیرهایی را برای برادران لیلا به ارمغان آورده تا جاییکه عنوان سیاسیترین فیلم سال را نیز میتوان به آن نسبت داد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «زن و بچه»؛ کوچه پسکوچههای یک فیلمساز
- درباره «زن و بچه»؛ کدام زن؟! کدام بچه؟!
- «زن و بچه»؛ دوئلی تصویری با چهرههایی خیرهشده به دوربین
- «زن و بچه»؛ خیره با چشمان باز به کابوسی که زندگیات را میبلعد
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- بدهی ۳۵ میلیاردی سینما/ سعید روستایی فیلم جدید میسازد/ بزودی بلیت شناور اجرا خواهد شد
- «زن و بچه»؛ چرا غافل از احوال دل خویشتنم؟
- «زن و بچه»؛ فرم پیش از معنا
- «زن و بچه»؛ سفری در دل تلاطم زندگی یک زن
- خوانشی آدلری از پدر در «برادران لیلا»/ تاجی از توهّم بر سرِ عقده
- اکران «زن و بچه» به تعویق افتاد
- با اعلام آکادمی علوم و هنرهای سینمایی؛ سازندگانِ «در سایه سرو»، روستایی و معادی عضو آکادمی اسکار میشوند
- سید جمال ساداتیان خبر داد: «زن و بچه» تیرماه در ایران اکران میشود
- چی دیدی؟ چطور بود؟/ روایتی از روزهای پایانی جشنواره فیلم کن
- نشست خبری «زن و بچه» در جشنواره کن؛ روستایی: این فیلم مستقلترین زنِ سینمای من را روایت میکند
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم





