حتی اگر خود احمد امینی، شاهرخ دولکو، رضا مقصودی و بهروز شعیبی(از اعضای هیات انتخاب جشنواره) اعتراف تلویزیونی کنند یا مکتوب بنویسند که فیلمی مثل “جاندار”(که فیلم خوبی است و نه خیلی خوب) به لحاظ سینمایی از فیلم بیجانِ فیلمسازی که دیگر حتی سایه هم ندارد، یا فیلم عجیب فیلمسازی که اخیرا دارد به صورت خودش و کارنامهاش تیغ میکشد، ضعیفتر است، من قبول نمیکنم. یا اینکه فیلم قابل قبولی مثل “روسی” با چه منطق و دلیلی باید از جشنواره بیرون بماند و شاهد حضور این دو فیلم بسیار ضعیف در بخش مسابقه باشد؟ قبول نمیکنم چون این دوستان را به سینمافهمی و فیلمشناسی قبول دارم. ابدا هم زیر بار بهانههایی مثل سلیقه و این حرفها هم نمیروم. تشخیص فیلم خوب از بد سلیقهای نیست، معیار دارد، استدلال میخواهد.
اگر یک داور مسابقه آشپزی، از اساس ماکارونی دوست نداشته باشد، حق ندارد یک ماکارونی که خیلی خوب پخته شده باشد را از مسابقه کنار بگذارد. سلیقه یک امر شخصی است، ربطی به قضاوت ندارد. بله خیلی از فیلمهای بزرگ میان منتقدان بزرگ هم ممکن است مخالفان جدی و موافقان جدی داشته باشند ولی واقعا تشخیص ندادن کیفیت، میان فیلمهایی که به آنها اشاره کردم، آنهم حداقل از سوی چهار دوستی که نام بردم، محال است.
تازه، به شدت بعید میدانم دوستان هیات انتخاب برای برتری لااقل دو فیلم بخش مسابقه بر سایر فیلمها بتوانند هیچ استدلال منطقی و فنی بیاورند. مطمئنم نمیتوانند چون میدانم سینما را میفهمند.
پس میمانَد دلایل فرامتنی. این دوستان بهتر است بطور شفاف دلایل فرامتنی این ماجرا را اعلام کنند:
آیا به کسوت و سابقه و این حرفها احترام گذاشتهاند؟ اگر گذاشتهاند پس چرا فیلم سیروس الوند را بیرون گذاشتند؟اگر برایشان کسوت و سابقه، اینقدر اهمیت داشت آیا بهتر نبود مثلا یک بخش “استادان!” درست میکردند و دوستانی که فیلمهایشان کیفیت لازم را برای بخش مسابقه ندارد به آن بخش منتقل میکردند؟ یا لااقل اگر دو فیلم را به این دلیل انتخاب کردهاند، از دبیر میخواستند تا دو فیلم به تعداد فیلمهای مسابقه بیفزاید تا حق دو فیلم شایسته دیگر، تضییع نشود.
آیا دستور از بالا رسیده؟ آیا پیش خودشان گفتهاند فلان تهیه کننده ممکن است بیاید دادوبیداد کند و بهمان فیلمساز برایمان حاشیه بسازد، پس رفع دردسر کنیم؟ آیا رودربایسی کردهاند؟ آیا پیش خودشان گفتند که فردا چشممان به چشم فلانی و بهمانی میافتد؟ یا اگر زنگ بزنند و گلایه کنند چه بگوییم؟ آیا رعایت سن و سال و قلب ضعیف و این چیزها را کردهاند؟
بههر حال تا اینجای کار میشود قاطعانه گفت که هیات انتخاب، عمدا یا سهوا حداقل دو خطای فاحش در کارنامهاش ثبت کرده است. تا ببینیم در ادامه چه میشود.
کاش اعضای هیات انتخاب جشنواره روزی متوجه شوند که کارشان چقدر مهم است و با حقالناس سرو کار دارد و به سرنوشت آدمها مربوط میشود.
منبع: روزنامه اعتماد ۱۴ بهمن
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- جشنواره اسپانیایی به «دوربین فرانسوی» جایزه طلایی داد
- «شامیر» به سیبری میرود
- بررسی مشکلات فیلمنامهنویسی درگفتوگوی کیوان کثیریان با شادمهر راستین و مهران کاشانی/ سانسور مشکل اساسی سینمای ایران
- سینمای مستقل و آینده سینمای ایران بررسی شد؛ سینمای مستقل آزادی، سلطه ناپذیری، عشق و ارزش زن را بازتاب میدهد
- ضرورت توجه به سینما مستقل در ایران بررسی میشود
- یادداشت کیوان کثیریان؛ کلی آیهی یأس و یک آرزو/ درباره انتخاب وزیر ارشاد دولت چهاردهم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»






