سینماسینما، محمد تقیزاده
در تاریخ سینما کم نبودند فیلم سازانی که فیلم های ضعیف و بی ارزش زیادی ساخته اند؛ اما در این میان برخی چهره ها ظهور یافتند که در میان خیل فراوان آثار ضعیفشان فیلم های درخشان و ماندگاری نیز تولید کردند. برایان سینگر شاید شاخص ترین فیلمساز این جریان و طیف هنری باشد که در ۱۹۹۵ میلادی با ساخت دومین فیلم بلند داستانی خود با عنوان «مظنونین همیشگی» توانست نامی در میان بزرگان سینما دست و پا کند و از باکیفیت ترین آثار هنری تاریخ سینما را روی پرده ببرد. این آغاز با شکوه، نوید یک فیلمساز با استعداد و حتی نابغه را می داد اما دیری نپایید که سینگر با تولید انبوهی از فیلم های ضعیف و متوسطش توجه و امید مخاطبان و منتقدان را از ادامه فیلم سازی اش قطع کرد تا حتی شائبه اتفاقی بودن شاهکاری به نام The Usual Suspects یا همان مظنونین همیشگی بیش از پیش آشکار شود.
مجموعه فیلم های ایکس من و سوپرمن از آثار بعدی برایان سینگر بود که او را در حد فیلم ساز درجه چند هالیوودی در نزد منتقدان و طرفداران آثار جدی تر سینما تقلیل داد. سال گذشته اما برایان سینگر احیا شد و در بازگشتی با شکوه و غرورآمیز فیلم بیوگرافیک «راپسودی بوهمی» را روانه سینماها کرد. اصولا فیلم های بیوگرافیک در تاریخ سینما به دلیل کش دار شدن و گرایش به مستندگویی نزد مخاطبان عام سینما طرفدار جدی ندارند در حالیکه فیلم جدید زندگی نامه ای برایان سینگر نه تنها این کلیشه ها و پیش بینی ها را غلط از آب درآورد بلکه تبدیل به یکی از موفق ترین فیم های سال در گیشه و کسب جوایز آخر سال شد. فیلم ۹۰۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۵۲ میلیون دلار بودجه ساختش بوده که آن را تبدیل به پرفروشترین فیلم در ژانرهای زندگینامهای و درام تاریخ سینما میکند. راپسودی بوهمی ششمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۸ و پرفروشترین فیلم غیر ابرقهرمانی و غیر انیمیشنی در این سال است. راپسودی بوهمی در هفتاد و ششمین مراسم گلدن گلوب در دو رشته بهترین فیلم درام و بهترین بازیگر مرد فیلم درام، برای ملک، نامزد دریافت جایزه شد که توانست هردو جایزه را به دست آورد. همچنین در نود و یکمین دوره جوایز اسکار، فیلم نامزد دریافت پنج جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم شد که توانست چهار جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین تدوین، بهترین تدوین صدا و بهترین میکس صدا را به خود اختصاص دهد.
فیلم راپسودی بوهمی Bohemian Rhapsody از نظر اجرا و دستاوردهای تکنیکی و فنی از برجسته ترین آثار سال های اخیر سینما است که لحظات جذاب و چشم نوازی را برای تماشاگر آن به ارمغان می آورد تنها اشکالی که به فیلم جذاب و سرگرم کننده سینگر می توان وارد کرد ایرادات و اشکالات فیلمنامه ای و شخصیت پردازی است. نکته جالب اینجاست که فیلم و کارگردانی آنقدر از نظر اجرا، ریتم و خلق تصاویر بدیع و کم نظیر استاندارد و با کیفیت است که خلل و فرج ها و نقصان های داستان و شخصیت ها را تا حد زیادی پوشش داده است از این رو بار دیگر تاثیر کارگردانی و اجرای با کیفیت در سینما با وجود فیلمنامه ای متوسط، تبدیل به فیلمی درخشان شده است.
هنرمندی رامی مالک در نقش اصلی فیلم با نام فردی از برجسته ترین نکات فیلم است که باعث تحقق رویای اسکار برای این بازیگر نیز شد و در فستیوال های دیگر هنری نیز از او تحسین به عمل آمد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نقد؛ چراغی در رهگذر تاریک و روشن سینما
- غریبههای آشنا/ تاملی بر فیلم «هارمونیهای ورکمایستر» ساخته بلا تار
- بدترین فیلمهای ۲۰۱۹، از نگاه منتقدان ورایتی
- جذاب اما نه فوقالعاده!/ نگاهی به فیلم “متری شیش و نیم”
- یک فیلم خیلی خوب ببینید/ نگاهی به فیلم «روسی»
- «اینسرت»/ رئالیسمِ تلخِ بارانی؛ نگاهی به فیلم «سرکوب»
- نمایش و نقد ۲ مستند با موضوع سوریه در کانون فیلم «سینماحقیقت»
- منطق «همه میدانند»/ نگاهی به فیلم «همه میدانند»
- نگاهی به فیلم «قسم»/ اتوبوسی به رسم قسم
- محاکمه در بیابان/ نگاهی به فیلم «قصر شیرین»
- شنیدنِ دوباره یک ترانه عاشقانه شیرین/ نگاهی به فیلم «دوباره زندگی»
- «اینسرت»/ یک فریب شیک؛ یاددداشتی بر فیلم «ایده اصلی»
- ققنوس سوخته/ نگاهی به فیلم «شعلهور»
- «تیغ و ابریشم»/ نگاهی به فیلم «قصر شیرین»؛ یک روایت صمیمی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





