چه اتفاقی برای سینمای ایران افتاده است؟ تصویری که در این ۱۵ روز تعطیلات نوروزی در سالنهای سینمای کشور نقش بسته است چه چیزی را به غیر از یادآوری حس مشترک لذت یک اتفاق گروهی در ذهن متبادر میکند؟ سینمای ایران در گیشه تجربههای لذت بخشی را در نوروز ۹۵ تجربه کرده است که نمیتوان به راحتی از آن گذشت.
از صفهای طولانی و عریض و طویل تا سانسهای فوقالعاده و رکورد فروش ریالی در طول یک روز که همگی نشان از آن دارد سینمای ایران و مخاطبانش راه تازهای برای نزدیک شدن به یکدیگر پیدا کردهاند.
نفوذ شبکههای اجتماعی در بافت فرهنگی جامعه و تبدیل شدن آن به یک کاتالیزور باعث شده است ابزارهای ارتباط جمعی فارغ از چگونگی تغذیه رسانهها از منابع رسمی راه دیگری برای تقویت خود پیدا کنند. از این رو شاید بتوان گفت شبکههای اجتماعی یکی از مهمترین ابزارهای تقویت ارتباط مخاطبان با سینمای ایران بوده است. سینمای ایران در این ۱۵ روز به اندازه شش ماه خود فروش کرده است و از این رو نمیتوان این حس نیاز به تغییر و خواهش ایجاد تبدیل سبک زندگی از مجاری رسمی به یک سیستم مردمی و مدرن را که در جامعه هر روز بیشتر تقویت میشود را نادیده گرفت.
آخرین باری که سینماها فیلم را به صورت ۲۴ ساعته پخش میکردند بر میگردد به قبل از انقلاب و صفهای شبانه روزی مقابل سینماها برای تماشای «گنج قارون» و حالا و بعد از گذشت ۵ دهه از آن روزها سینماها بار دیگر نوع دیگری از رونق را تجربه میکنند که حافظه کوتاه مدت تصویری از آن در ذهن ندارد.
وقتی صدا و سیما از وظیفه ذاتی خود که حمایت از سینمای ایران است خودش را جدا میداند و شبکههای ماهوارهای با هزینههای کم و حجم بالای تبلیغ جای آن را میگیرد طبیعی است که پخشکنندگان به سمت آنها بروند و نتیجه آن را در نوروز امسال مشاهده کردیم. این استقبال بسیار بالا نتیجه قهر مردم از تلویزیون و گستردگی مخاطبان شبکههای ماهوارهای است.
پتانسیل اکران سینمای ایران در سال ۹۵ بسیار بالا است و این استقبال خوب در نوروز به هیچ وجه یک اتفاق نیست و از پیش میشد آن را پیش بینی کرد.
فروش فیلمهای نوروزی در حالی در مجموع به بیش از ۱۸ میلیارد تومان میرسد که رکوردهای جالبی در این مدت جابجا شد. با یک میلیارد و صد میلیون تومان فروش، روز ۱۲ فرودین پرفروش ترین روز تاریخ سینمای ایران بود و بدین ترتیب اکران سال ۹۵ با جابجایی چند رکورد سینمای ایران وارد هفته سوم شد. همچنین در این مدت میتوان به ثبت رکورد بیشترین فروش ریالی یک فیلم در یک روز اشاره کرد که فیلم «من سالوادور نیستم» با فروش ۵۲۲ میلیون تومانیاش در روز ۱۱ فروردین رکوردی دست نیافتنی را ثبت کرد. همچنین چرخش اکران در سینماها در طول ایام نوروز به حدی بود که فیلم «من سالوادور نیستم» با چهل ساعت نمایش مداوم از این لحاظ نیز رکورد زد.
این رکورد و این اتفاق در نگاه اول شاید به ترکیب اکران و هوشمندی پخشکنندگان و سینماداران ربط داشته باشد. اما واقعیت آن است که این اتفاق یک لایه پنهانی دارد که جواب سئوال ما در آن مستتر است. آن هم اینکه حضور در سینماها پاسخ به یک نیاز است. نیازی فراتر از فیلم دیدن. نیازی از جنس کنار هم بودن. با هم بودن. جامعه امروز ایران بیش از پیش به این همبستگی نیاز دارد. چه جایی بهتر از سینما. نفس به نفس. در یک حس مشترک و یک لبخند واحد.
*عنوان تیتر برگرفته از کتابی نوشته میلان کوندرا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به «غلامرضا تختی» ساخته بهرام توکلی / شمایل یک قهرمان پوشالی
- نگاهی به «متری شش و نیم» ساخته سعید روستایی / ضد قهرمان دوست داشتنی
- برترین های سینمای ایران در سال ۹۷ به انتخاب منتقدان سینماسینما / بخش دوم علی نعیمی و یزدان سلحشور
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی کوتاه به ۴ فیلم جشنواره / بخش ۴
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی به ۵ فیلم جشنواره سی و هفتم / بخش ۳
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی کوتاه به شش فیلم جشنواره / بخش دوم
- گفتوگو با مانلی شجاعیفرد و مازیار فکریارشاد به بهانه اجرای نمایش «نشانهها» / سختیهای اجرای یک نمایش پستمدرن
- رفتار شناسی تلویزیون به بهانه اتفاق اخیر در شبکه شما / مرگ تدریجی یک رویا
- نگاهی به «بیدار شو آرزو» ساخته کیانوش عیاری / ماندگاری تراژدی
- دوران گذار سینمای ایران
- نسبت ما و جشنواره جهانی فیلم فجر
- نگاهی به «لاتاری» و نقد یک کنش سیاسی و اقتصادی/ بازی بزرگان و بلاتکلیفی قهرمان
- به روایت یک شاهد عینی(۷)/ نگاهی به «جشن دلتنگی»، «هایلایت» و «ماهورا»
- به روایت یک شاهد عینی(۶)/ نگاهی به دو فیلم «تنگه ابوقریب» و «اتاق تاریک»
- به روایت یک شاهد عینی (۵)/ نگاهی به «مغزهای کوچک زنگ زده» و «عرق سرد»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





