سینماسینما، مجید موثقی
شاید تنها شگفتی جشنواره فجر امسال همان فیلم «غلامرضا تختی» بود! بهرام توکلی رژه کلیشههایی که در فیلم «تنگه ابوقریب» به کار برده بود را این بار از آنها دوری جست و مخاطب را وارد روح و روان شخصیتی کرد که از رقابت با دیگران گریزان است! در این فیلم بیننده به خوبی با چشم و گوش تختی به جهان پیرامون او خیره شده و قادر است مشکلات و مصائب او را درک کند! فضاسازی، گریم و فیلمبرداری درخشان این فیلم، نوید از شکل گیری نوعی سینمای هنری داستانگو را در سینمای ایران میدهد که مدتی است اسیر فیلمهای تجاری و به ظاهر کمدی شده است!
توکلی با دکوپاژی خوب (پلان بندی دوربین) درگیر بازی با فرم نشده و با روایتی نرم مخاطب را تدریجا وارد جهان تختی می کند! آنچه این فیلم را در کارگردانی متفاوت کرده، تمرکز دوربین روی شخصیتی است که بسیار آسیب پذیر در برابر مسائل اجتماعی پیرامون خویش است! قهرمانی که از ضربه فنی کردن دیگران لذت نبرده و در عوض حامی و یاور بازندگان است؛ به خود زخم میزند تا مرهمی برای زخمهای دیگران باشد! تختی در این فیلم ادعایی برای اثبات خویش به عنوان یک قهرمان ندارد و اعتراض او به انسانهایی است که شادی خود را با شکست دیگران جشن میگیرند! شخصیتی که تدریجا در حال زوال است و در پایان خود را با دستان خویش بر تشک زندگی ضربه فنی میکند! شاید بتوان فیلم و کاراکتر تختی را با فیلم «گاو خشمگین» ساخته مارتین اسکورسیزی مقایسه کرد که در رنگ، فضاسازی و روایت، شباهت زیادی با هم دارند!
طراحان صحنه ولباس این فیلم یعنی کیوان مقدم و امیر ملک پور بدون استفاده از عناصر اضافی شرایط محیطی را به خوبی برای مخاطب باور پذیر کردهاند و فیلمبرداری درخشان حمید خضوعی ابیانه با یک خروجی سیاه و سفید به باور پذیری بیشتر این فیلم کمک شایانی کرده است! توکلی با مشاهده درست، نقاط ضعف شخصیت و اندیشههای سیاسی، او را از زوایای متفاوت بررسی کرده و با یک تیم حرفهای به کارگردانی کاربلد تبدیل شده است. این روزها فقدان این فیلمها در سینمای ایران محسوس است!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- زبان بهمثابه مقاومت؛ در یادِ بهرام بیضایی
- درباره کامران فانی و ترجمهای ناب/ مرغ دریاییِ فانی
- طعم تلخ گیلاس
- ناصر تقوایی؛ صدای خاموشِ یک سینمای بیدار
- صیدِ کارگردان بزرگ
- درباره ساخته جدید علی عباسی/ امتحان نهایی «شاگرد»
- مجید موثقی داور جشنواره مصری شد
- قمارباز بزرگ سینما
- تقابل تجارت و واقعیت/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- «روز صفر»؛ مرز باریک صعود و سقوط
- نگهبانی که زود گول خورد/ نگاهی به فیلم «نگهبان شب»
- گرگِ آخر/ نگاهی به فیلم «برف آخر»
- ردِ بو/ نگاهی به فیلم «مرد بازنده»
- یک سینماگر ایرانی داور جشنواره فیلم توفوزی گرجستان شد
- بهرام توکلی سریال «مترجم» را میسازد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- در سی و دومین دوره برگزاری جشنواره؛ فیلمساز ایرانی با «۳۲ متر» به سارایوو میرود
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
