این روزها در محافل هنری و سینمایی صحبت از فیلم «فروشنده» آخرین ساخته اصغر فرهادی است و جایزه طلایی «کَن» او مانند جایزه «اسکار» افتخار دیگری برای هنر سینمای ایران است. این در حالی است که در تاریخ سینمای ایران هیچ فیلمسازی این افتخارات را به دست نیاورده و فرهادی حالا جزو یکی از بزرگترین فیلمسازان دنیاست.
به گزارش سینماسینما، با نگاهی به زندگی نامه “اصغر فرهادی” به وضوح می توان تلاش و ممارست او را برای یادگیری در زادگاهش دید. نوجوان خمینی شهری اصفهان مانند هر نوجوان دیگر کار خود را از انجمن سینمای جوان و کلاس های آموزشی آغاز کرد و با ساختن فیلم های کوتاه و چند دقیقه ای پله های ترقی را پیمود تا از پله های سن مراسم اسکار و کن و گلدن گلوپ بالا برود و خود را در آسمان هنر سینمای جهان مطرح کند.
اصغر فرهادی متولد ۱۷ اردیبهشت ۱۳۵۱ در «خمینیشهر اصفهان» است. در سن ۱۵ سالگی و در سال ۱۳۶۶ به انجمن سینمای جوان اصفهان که ۴ سال از تاسیس آن گذشته بود، رفت و با ساخت چندین فیلم کوتاه تجاربی به دست آورد که سال های بعد از مهاجرت او به تهران و ساخت و نوشتن فیلمنامه های فیلمهایی مانند «ماه مهربان» و «داستان یک شهر» از آنها استفاده کرد.
اولین حضور در انجمن سینمای جوان شهر اصفهان
در سال ۱۳۶۶ مسئول انجمن سینمای جوان اصفهان «مهدی قاسمی» یکی از کارگردانان بومی اصفهان بود. وی اولین کسی به حساب می آید که اصغر فرهادی را در انجمن سینمای جوان اصفهان نام نویسی کرد. قاسمی از سال ۶۵ تا ۷۱ مسئول انجمن سینمای جوان اصفهان بود و درباره روزهایی که اصغر فرهادی نوجوان به انجمن سینمای جوان رفت، به همشهری می گوید: «آقای فرهادی یک شخص خلاق، با استعداد و زحمت کش بود، و با ثمره زحمات شبانه روزی خود به این جایگاه در دنیا رسید. یک دوره من مسئول انجمن سینمای جوان اصفهان بودم و وظیفه داشتم در خدمت این جوانان باشم. در سال ۶۶، انجمن سینماهای شهرستان ها به تهران وابسته بود و ما هر سال برای پذیرش هنرجو، یک روز را برای امتحان مشخص و از جوانان علاقهمند آزمون ورودی می گرفتیم. این آزمون در سراسر کشور یکسان نبود و سوالات هم از تهران می آمد.
ما در آن سال باید ۲۵ دانشجوی پسر و ۲۵ دانشجوی دختر می پذیرفتیم. آقای فرهادی بچه خمینی شهر اصفهان بود و رسانه ها مثل حالا گسترده نبود که از فراخوان انجمن اطلاعی داشته باشد. چند روز بعد از آزمون با یکی از دوستانش به ما مراجعه کرد و اصرار داشت که در انجمن حضور داشته باشد. ولی برای ما مقدور نبود و من گفتم که کلاس ها شروع شده و انشالله سال بعد تشریف بیاورید. شاید اگر آن روز اصرارها و اشتیاق او را نمی دیدم و او را ثبت نام نمی کردم، مسیر زندگی آن جوان عوض می شد. به هر حال وقتی من اصرار ایشان را برای حضور در کلاس ها و انجمن دیدم چند تا سوال ازش پرسیدم و گفتم ۴ خط درباره یک «گل» بنویس. ایشان با یک نثر خیلی خوب و قوی مطالبی را نوشت و هر سوالی که ما پرسیدیم خیلی خوب جواب داد و من مجاب شدم از مدیریت خودم استفاده کنم و ایشان را بدون آزمون در انجمن ثبت نام کنم.»
از «رادیو» تا «فروشنده»
وی در ادامه می افزاید: «در آن زمان هم دوره های آقای فرهادی افرادی مانند ناصر صفار، مرتضی نیک پایان، سید محمد تقی ابطحی، امیر جوزدانی و از خانم ها جعفریان و غلامی بودند که حالا این افراد در حال فیلمسازی و تدریس در دانشگاه های هنری کشور هستند. همان سال بچه های انجمن در دانشگاه امتحان دادند و از ۲۵ نفر ۱۹ نفر از آنها در دانشگاه قبول شدند و اصغر فرهادی هم یکی از آنها بود. در آن زمان فیلم ها با دوربین های کوچک «۸ میلیمتری» ساخته می شد و ما فیلم ها را در پاکت های مخصوص می گذاشتیم و برای شستوشوی فیلم ها آن را به کشور آلمان پست می کردیم و در آنجا می شستند و برایمان می فرستادند. بعد با ذره بین و قیچی فیلم ها را می بریدیم و با چسب های حرارتی به هم می چسباندیم. فیلم های آقای فرهادی و دیگر بچه ها حول محور موضوعات انسانی ساخته می شد و سوژه ها را با بچه ها تمرین می کردیم و داستان ها کوتاه ولی تکان دهنده بود.
به یاد دارم اصغر فرهادی فیلم های کوتاهی به نام «رادیو» و «هیاهو» ساخت که خیلی خوب بود. یک فیلم هم آن زمان در انجمن سینمای جوان کار کرد که درباره یک پیرمرد عکاس دوره گرد بود.»
مهدی قاسمی با اشاره به اینکه اصفهان مهد و شهر هنر است، می افزاید: «ما در اصفهان به موازات اصغر فرهادی در سینما، استاد محمود فرشچیان را در نگارگری داریم. استاد تاج اصفهان و استاد کسایی و… را در موسیقی داریم. اکثر عالمان هنر ایران، اصفهانی هستند. هنر اصغر فرهادی نمی تواند جدا از معماری سی و سه پل و پل خواجو باشد. هنر او نمی تواند جدا از نقش و نگار و گنبد آبی رنگ میدان نقش جهان اصفهان باشد. اصغر فرهادی یک تکه از گوهرهای گنجینه هنر اصفهان است اما نباید از تلاش های فردی فرهادی هم غافل بود. خیلی از نوجوانان و جوانان به انجمن سینمای جوان اصفهان آمدند، اما اصغر فرهادی یک تلاش و پیگیری و برنامه ریزی داشت که او را به این درجه از هنر رساند. من مطمئن هستم که او برای ۵ سال آینده هم برنامه دارد. همین الان او برای فیلم بعدی خود با ۲ تن از بهترین بازیگران هالیوود قرار داد بسته است. او ذاتا خلاق است و یک هنرمند با برنامه و با هوش و با استعداد است که آینده درخشان تری در انتظارش است.»
اولین فیلم در سن ۱۵ سالگی
اما یکی دیگر از جوانان هنرجوی انجمن سینمای جوان اصفهان «امیر جوزدانی» استاد دانشگاه و یکی از تصویربرداران شاخص کشور است. او اولین کسی بود که فیلم های کوتاه فرهادی را در انجمن سینما جوان اصفهان، فیلمبرداری می کرد. وی درباره سال ۶۶ و انجمن سینما جوان اصفهان می گوید: « به یاد دارم آقای فرهادی در سن ۱۵ سالگی به انجمن سینمای جوان اصفهان آمد. من چندین کار برایشان فیلمبرداری کردم. فیلم های «رادیو»، «جانالی» و… فیلم های داستانی کوتاه بود که ما با هم کار کردیم. از آن زمان هم مشخص بود که ایشان استعداد خاصی در فیلمسازی دارد و می تواند پیشرفت کند. داستان جانالی در مورد نوجوانی بود که پاهایش دچار مشکل بود و با عصا راه می فت. او در یک روستا زندگی می کرد و برای مداوا به شهر می رفت. دوستش برای شفای او در یک امامزاده یک کبوتر نذر می کند و نهایتا متوجه می شود که دوستش برگشته و دیگر عصا زیر بغلش نیست. وی این فیلم را در سن ۱۵ سالگی کار کرد.»
این استاد دانشگاه درباره نقش سینمای جوان اصفهان در هنر کشورمیگوید: «اولین انجمن سینمای جوان ایران در اصفهان در آبان ۱۳۶۲ افتتاح شد و هنوز تهران انجمن سینمای جوان نداشت. در آن زمان چون جوانان تشنه کارگردانی و سینما بودند با مطالعه و علم وارد این هنر می شدند و زیاد کار می کردند. آنها با مطالعه و ابزار محدود ازجمله دوربین های «سوپر ۸» فیلمنامههای خود را ارائه می دادند تا بتوانند فیلم بسازنند. در همچو فضایی آقای فرهادی وارد انجمن سینمای جوان به مدیریت آقای قاسمی شدند ولی در کلاس های انجمن شرکت نکردند. بچه ها این انجمن ۲ دسته بودند. اول بچه هایی که کلاس های را پشت سر می گذاشتند و وارد فضای فیلمسازی می شدند و گروه دوم از بیرون وارد انجمن میشدند و فیلمنامه ارائه می کردند و فیلمنامههای آنها وارد شورای انجمن می شد و فیلمنامه ها رامی خواندند و نهایتا تصمیم می گرفتند که این فیلمنامه کار و یا رد و یا اصلاح شود. آقای فرهادی از جمله کسانی بود که فیلمنامه ارائه می کرد و در انجمن سینمای جوان اصفهان کار کرد.»
منبع: سینت
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سیودومین جشنواره فیلم سارایوو؛ نشان افتخاری به اصغر فرهادی اهدا شد
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- اصغر فرهادی در پرتغال مسترکلاس کارگردانی برگزار میکند
- ورایتی گزارش داد؛ فروش گسترده فیلم اصغر فرهادی در بازارهای جهانی
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- کن ۲۰۲۶، از پرده تا پیادهرو
- فیلم فرهادی را نپسندیدند؛ فیلم پاولیکوفسکی در صدر جدول منتقدان مجله اسکرین کن ۲۰۲۶
- «داستانهای موازی»؛ فیلمی پرتعلیق، هوشمندانه و استادانه
- جشنواره کن ۲۰۲۶؛ نظرات ضد و نقیض منتقدان درباره «داستانهای موازیِ» فرهادی
- نشست خبری «داستانهای موازی» در کن؛ فرهادی: معنای همدردی با قربانیان جنگ، نادیده گرفتن کشتهشدگان اعتراضات نیست
- «داستانهای موازی»؛ عبور فرهادی از خطوط قرمزش
- خبرهایی از «داستانهای موازی»؛ اکران فیلم فرهادی همزمان با کن/ رقابت در جشنواره سیدنی
- کن ۲۰۲۶: آخرین سنگر مؤلفان در عصر الگوریتمها
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





