افسانه چهرهآزاد درباره اینکه چطور نقشی زنی را بازی کرده که عشقی یک طرفه را زندگی میکند، گفت: همانند این نقش افرادی بسیاری در جامعه وجود دارد که به نوعی به این مدل از زندگی عادت کرده و جرات تغییر ندارند.
به گزارش سینماسینما، افسانه چهرهآزاد یکی از بازیگران سینما و تلویزیون است که گرچه در آثار مختلفی به ایفای نقش پرداخته اما هیچگاه دچار حواشی مرسوم بازیگران نشده است. این بازیگر در تازهترین فعالیت خود در نقش نسرین سریال «همگناه» جلوی دوربین رفته و توانسته نظرهای بسیاری از مخاطبان را به سوی خود جلب کند. شخصیت «نسرین» با علم اینکه همسرش (فریبرز) زن دیگری را دوست دارد، سالهاست به زندگی با او مشغول بوده و به هیچ وجه در راستای تغییر شرایط خود نیز اقدامی نمیکند.
افسانه چهرهآزاد درباره ویژگیهای نقش نسرین که به ایفای نقش آن در سریال «همگناه» مشغول است، گفت: مردم با نقش نسرین ارتباط خوبی برقرار کردهاند. چراکه این روزها در صفحه شخصیام پیامهای بسیاری دریافت میکنم مبنی بر اینکه شما در حال بازی نقش ما هستید. اینکه مابهازای این نقش را در جامعه داشته و داریم، برایم جالب بود. چراکه تا پیش از این با چنین کاراکتری برخورد نکرده بودم اما بعد از پخش سریال، پیامهایی به من رسید که حکایت از واقعی بودن این کاراکتر داشت.
وی ادامه داد: در ابتدا برای خودم نیز شخصا جالب بود که نسرین عشق یک طرفهای را زندگی میکند. به واقع وضعیت خیلی سختی است که یک زن همیشه فکر کند، زن دیگری در زندگی و ذهن عشق و همسرش وجود دارد. باز آفرینی این موقعیت و دیدن عکسالعملها به آن برایم به عنوان بازیگر جالب بود.
چهرهآزاد ضمن ابراز خوشحالی از بازی این شخصیت، بیان کرد: نسرین شخصیتی است که تمام خانواده صبوری او را دوست دارند و همسرش فریبرز نیز با او مشکلی نداشته و به هم احترام میگذارند. در واقع عشق برای فریبرز به گونه دیگری است. در نهایت باید بگویم که نقش نسرین را خیلی دوست دارم.
وی در پاسخ به این پرسش که چه پارامترهایی در عشق سبب میشود تا یک زن با وجود اینکه میداند همسرش عاشق زن دیگری است، به زندگی با او ادامه دهد، گفت: این تصمیم به قسمتی از شخصیت نسرین مربوط میشود. نسرین مرتبا به این فکر میکند که بالاخره یک روز موفق میشود. همواره امیدوار است و با خود میگوید بالاخره یک روز میرسد که نگاه فریبرز عمیقتر شود. علاوه بر این به نوعی انگار نسرین به این مدل زندگی و رابطه عادت کرده است. یعنی میگوید فریبرز عاشق بوده ولی زن و بچه خود را گم کرده و اکنون در حال زندگی کردن است. ما در جامعه خود نیز بالاخره زندگیهایی داریم که خیلی از روی خواسته خودشان شکل نگرفته است. برای برخی یا پدر و مادر تصمیم گرفتند یا اینکه خودشان اشتباه کرده و پشیمان شدند. افرادی از این بخش هستند که با وجود این موضوعات به زندگی خود ادامه میدهند که به هر حال سختیهای خودش را دارد.
این بازیگر در پاسخ به اینکه چرا جرات تغییر در شخصیت نسرین وجود ندارد، اظهار داشت: اولا چنین جراتی ندارد. دوما همانطور که گفتم حس امید که بالاخره یک روز همه چیز درست میشود سبب شده تا او به سمت تغییر نرود. علاوه بر این بالاخره فریبرز را دوست دارد و در حال زندگی با اوست. البته بیشتر از این نیز نمیتوانم توضیح دهم، چراکه داستان لو میرود.
چهرهآزاد در بخش دیگری از صحبتهایش درباره روند ورود بازیگران تازه به سینما اظهار داشت: یا من خیلی آدم مثبتی هستم یا خیلی رویایی فکر میکنم اما به نظرم هیچ کاری غیر ممکن نیست و ۷۰ درصد هر موضوعی به تصمیم و هدف ما در زندگی مربوط میشود. مطمئن باشید اگر سرنوشتی برای شما باشد، بالاخره یک روز همه چیز کاملا به سمت هدف شما چرخیده و موفق میشوید. هر کدام از بازیگرها را که نام ببرید، بالاخره یک روز برایشان بازیگری رویایی بوده که برای آن هدفی داشته و بر مبنای آن تلاشی انجام دادهاند. شخصا فکر نمیکنم همینطوری کسی را جلوی دوربین بگذارند و بگویند بهبه چه بازیگر خوبی.
وی افزود: در همین راستا یک خاطره از زمان کودکی تعریف میکنم. در زمان کودکی همراه مادربزرگم سر تمرین کارهای تئاتر میرفتم و در آخر کار مادربزرگ از من میپرسید که کدام یک بهتر بودند. خدا آقای شکیبایی، زنده یاد هادی اسلامی و مادربزرگ من را رحمت کند. وقتی ۵، ۶ سالم بود، مادربزرگم نمایش روسری قرمز را کار میکرد که این آقایان هم با او همکار بودند. در آن نمایش خانم آزیتا لاچینی نقش اول زن را بازی میکرد. من در تمرینهای این نمایش حضور داشتم و به چشم میدیدم که آقای شکیبایی چقدر خوب بازی میکند. البته آن زمان اسمشان را نمیدانستم و وقتی مادربزرگ سوال همیشگیاش را پرسید گفتم «آن آقا سیاهه خیلی خوب بازی میکنه.»
بازیگر سریال «همگناه» در ادامه بیان کرد: بعد از این نیز بارها کار آقای شکیبایی را در صحنه نمایش دیدم و باید بگویم انگار ایشان ذاتا استعداد بازیگری را داشت و در سن ۱۸ تا ۲۰ سالگی خیلی خوب بازی میکرد. بعد از آن سالها بعد ایشان به عرصه تصویر راه پیدا کرد. در نتیجه باید بدانیم که آقای شکیبایی چقدر از آن سالها زحمت کشید تا اینکه بعدها ما ایشان را در فیلمهای مختلف دیدیم. بنابراین باید بدانیم که تلاش خیلی مهم بوده و با آن بالاخره میتوان به نتیجه رسید.
منبع: ایلنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- انتشار نسخه ویژه نابینایان سریال «هزار و یک شب»
- بازیگران ترکیهای «هزار و یک شب» چه کسانی هستند؟
- با نام بینالمللی «پاهای گلی»؛ «بازی را بکش» به روسیه میرود
- سریالهای جدید پیمان معادی، آیدا پناهنده و حامد عنقا در راه است
- زندهباد سینما/ مروری بر کارنامه مصطفی کیایی
- «هزار و یک شب»؛ اولین سریال بینالمللی نمایش خانگی
- عرضه آنلاین «مطرب» و «مادر قلب اتمی»
- سینماگران هشدار دادند: بیکاری؛ بحران سینما در سال ۱۴۰۱/ آیا مدیران جدید میخواهند سینما را از ابتدا اختراع کنند؟!
- تهیهکننده سریال در جلسه ساترا مطرح کرد/ نمایش سیگار در «زخم کاری» اشتباه بود
- درخواست برای حذف سینماهای بدهکار از اکران نوروزی
- آغاز داوری/ یادداشت داوران جشنواره فجر خطاب به مخاطبان سینما
- داوران بخش «سودای سیمرغ» جشنواره فیلم فجر معرفی شدند
- به مناسبت روز جهانی عصای سفید/ نسخه ویژه نابینایان «همگناه» با صدای گلاره عباسی منتشر میشود
- مصطفی کیایی: مجبوریم از طریق وکیل و قانون پولهایمان را از سینماداران بگیریم
- سکانس طلایی از مجموعه «همگناه» به بهانه نمایش مستند «۱۷۴ روز با همگناه»/ پدرسالار مدرن
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





