اکبر عبدی معتقد است اگر بازیگر نقش کمدی را جدی بازی نکند، بیننده خندهاش نمیگیرد.
به گزارش سینماسینما، اکبر عبدی ژانر کمدی را جدیترین ژانر دانست و در این زمینه گفت: شما اگر در کمدی زندگی نکنید و نقش خودتان را به خوبی و با جدیت بازی نکنید، کسی آن نقش را باور نمیکند و اگر کسی نقش کمدی را جدی بازی نکند، شما خندهتان نمیگیرد. در واقع آنقدر بازیگر طنز نقش خود را به خوبی بازی میکند که بیننده میتواند به آن نقش بخندد.

اکبر عبدی در گفتوگو با شبکه آیفیلم با اشاره به اینکه وقتی بازیگر جدی باشد، کمدی، کمدی میشود، گفت: متأسفانه در سینمای ایران، کمدی را جدی نمیگیریم و فکر میکنیم فیلمی که جدی باشد و مردم را بگریاند، هنری است؛ حال آن که کار کمدی سختتر است و همیشه در هر فرهنگی و در هر جای دنیا هنرپیشههای کمدی به اندازه انگشتان دست و کمتر از سایر هنرپیشهها هستند.
وی درباره پذیرفتن نقش زن در کارنامه کاریاش توضیح داد: وقتی در نقشهایی که به من پیشنهاد میشود به یک منطق نرسم، آن را قبول نمیکنم. بعد از فیلم سینمایی «آدم برفی» بود که پیشنهادات زیادی به من شد که نقش زن را بازی کنم؛ اما تا امروز ۴ بار این کار را انجام دادم.
عبدی با بیان اینکه نقش زن برای خودم هم هیجانانگیز است و این موقعیت برای هر کس پیش نمیآید، افزود: وقتی فیلم سینمایی «آدم برفی» به من پیشنهاد شد، آقای عبدالله اسکندری گفتند که از ابتدا این نقش را برای تو در نظرگرفتم و وقتی دیدم قصه، قصه جذابی است، من آن را پذیرفتم.
بازیگر فیلم سینمایی «خوابزدهها» از شرطش برای پذیرفتن نقش زن در این فیلم گفت: با رضا عطاران شرط گذاشتم. گفتم میآیم گریم میشوم. وقتی مردم و خودم و شما پذیرفتیم که واقعاً مادرت شدم، قبول میکنم که این نقش را بازی کنم؛ اما اگر مابین مامان و بابا بودم، این نقش را بازی نمیکنم.
وی ادامه داد: رفتیم گریم شدیم و آمدم بیرون تاکسی گرفتم و در طول مسیر کسی من را نشناخت و با همان گریم که چهار ساعت طول میکشید رفتم به منزل و باز هم در آن ساختمان کسی من را نشناخت و من بازی کردم.
عبدی درباره بازی ماندگارش در فیلم «مادر» با اشاره به اینکه مرحوم علی حاتمی در سر صحنه فیلم سینمایی «مادر» به من گفت که سیمرغ را میگیری، توضیح داد: دوبلور من در این فیلم و در فیلم سینمایی «دزد عروسکها» منوچهر اسماعیلی است که دستشان را میبوسم. او در کار دوبله آنقدر استاد است که دقیق مثل خودم حرف زده است و من وقتی این فیلمها را نگاه میکنم فکر می کنم خودم صحبت کردهام. این فیلم یک دیالوگ خیلی ماندگار دارد که غلامرضا میگوید: «مادر مرد… از بس که جان ندارد…».
این بازیگر نقشهای ماندگار سینما و تلویزیون که این روزها خود را برای تهیهکنندگی و کارگردانی و بازیگری همزمان در یکی دو اثر در آینده نزدیک آماده میکند، در پایان اظهار کرد: میشود گفت هیچ هنرپیشهای، هیچ وقت تا آخر عمرش هم نخواهد توانست اوج و انتهای بازیگری را ارائه کند و بازیگری و هر هنری دیگری هیچ وقت نقطه پایان ندارد. با این حال بازیگر و هنرمند هیچ وقت از کار خود خسته نمیشود.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- اکبر عبدی؛ پدیده کمنظیر بازیگری در سینمای ایران
- درباره اکبر عبدی/ آقای خنده و خاطره
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- اکران و نقد «مادر» در سینما اندیشه
- تفاهمنامهای برای پیشگیری از تخلفات در سینما
- واکنش پژمان بازغی به گلایه اکبر عبدی از حقوق بازنشستگی
- ناگریز از زندگی زیر تنها سقف امن/ نگاهی به فیلم «اجارهنشینها»
- اعتراض انجمن صنفی بازیگران سینما به حکم صادر شده برای آزاده صمدی
- فریماه فرجامی درگذشت
- تسلیت انجمن بازیگران سینمای ایران به مناسبت درگذشت شهرام عبدلی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





