سید هادی محقق جایزه زرد آلوی نقره ای جشنواره ارمنستان را برای آخرین ساخته اش گرفت و این تندیس را به عباس کیارستمی تقدیم کرد.
به گزارش سینماسینما، سید هادی محقق کارگردان فیلم سینمایی «ممیرو»، موفق به دریافت جایزه زرد آلوی طلایی از جشنواره فیلم ارمستان شد. این کارگردان که برای حضور در این فستیوال به ارمنستان سفر کرده بود، شب گذشته ۲۶ تیرماه جایزه ویژه این جشنواره را دریافت کرد.
گفتنی است که این کارگردان جوان سینمای ایران بعد از دریافت جایزه زرد آلوی نقره ای، این تندیس را به مرحوم عباس کیارستمی تقدیم کرده است.
در این جشنواره، جایزه دیگری با عنوان کلیسای جهانی هم به این فیلم تعلق گرفته است.
این روزها این فیلم در گروه سینمایی هنر و تجربه در حال اکران است و علاقه مندان می توانند این فیلم را در این گروه سینمایی تماشا کنند.
«ممیرو» داستان تنهایی ایاز، پیرمرد واخورده از زندگی پر مشقت خود را روایت میکند که بعد از اتفاقی مهیب در زندگی، با نوه خود روزگار میگذراند و خود را مسبب همه اتفاقات میداند.
در این فیلم یدالله شادمانی، میثم فرهومند، فاطمه بهادر، پریسا واصلی، مهیار آب روان، منوچهر اشکویی و طلوع جهانبازی به ایفای نقش پرداختهاند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «درنو» به آرژانتین میرود
- نمایش فیلم «دِرب» در سینماتک موزه هنرهای معاصر تهران
- «ایرو» و «ممیرو» در شبکه نمایش خانگی عرضه میشود
- تماشاگران «دِرب» از سینمای ایران به ۲۰ هزار نفر در فرانسه رسید
- نمایش فیلم سینمایی «ایرو» در نیویورک
- «درب» بعد از جشنواره فجر اکران میشود
- «دِرب» در جشنواره سه قاره نانت فرانسه رقابت میکند
- «شهر خاموش» در بخش اصلی جشنواره شبهای سیاه تالین رقابت میکند
- سینمای ایران برنده دو جایزه جشنواره بوسان شد
- «دِرب» هادی محقق فیلم افتتاحیه جشنواره بوسان شد
- در نشست رسانهای «درب» عنوان شد؛ کاش به عباس کیارستمی دقیقتر نگاه میکردیم
- گفتوگو با هادی محقق کارگردان «دِرب»/ محقق و سینمای شاعرانه
- خبرهایی از تولید فیلم «دِرنو» به کارگردانی سیدهادی محقق
- تازه ترین ساخته هادی محقق در جشنواره معتبر سائوپائولو برزیل پذیرفته شد
- «ممیرو» در فرهنگسرای ارسباران اکران و نقد میشود
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه






این تعلق خاطر به سینماگر ایرانی فقید ستاییدنی ست.ممیرو در تراژدی نمی ماند.روح زندگی غالب بر اندوه اثر است.عیاز نه اینکه می خواهد بمیرد.بلکه زندگی در جایی بهتر کنار عزیزانش را دوست دارد…اینطوراست که سیاهی در ممیرو نیست…تبریک هادی جان