فریدون جیرانی کارگردان سینما و تلویزیون تاکید دارد اجرای «تاکشو» بر اساس سلیقه و نگاه مجری شکل میگیرد و تلویزیون باید سعه صدر بیشتری در قبال اینگونه برنامه ها داشته باشد.
به گزارش سینما سینما ،فریدون جیرانی کارگردان سینما و تلویزیون در گفتگو با مهر با اشاره اجرای تاک شو های مختلف در تلویزیون گفت: هر تاک شویی بر اساس سلیقه آدم هایی است که آن را اجرا می کنند و اشتباه بزرگ تلویزیون این است که فکر می کند می تواند تاک شو ها را از بالا و به وسیله اتاق فکر کنترل کند که این روش بسیار غلط است.
وی ادامه داد: بارها این مساله را به مدیران تلویزیونی اعلام کرده ام که تاک شو نباید کنترل شود. تاک شو به این معنا است که کسی که برنامه را اجرا می کند، چگونه درباره سینما یا هر موضوعی که تاک شو براساس آن شکل گرفته می اندیشد.
کارگردان فیلم سینمایی «قرمز» توضیح داد: باز هم تاکید می کنم که اشتباه تلویزیون در برنامه هایی مانند «هفت» این است که می تواند از طریق اتاق فکر یک نظارت دقیق نسبت به این برنامه ها داشته باشد، در حالی که تاک شو یعنی سلیقه فردی که برنامه اجرا می کند و این سلیقه همان فرد است که برنامه را جلو می برد.
وی بیان کرد: در اجرای برنامه «هفت» من یک جور سلیقه داشتم، گبرلو هم یک جور سلیقه داشت، اما این را هم باور دارم که سلیقه های ما تحت تاثیر فشارهای بیرونی هم بود. زمان حضور من در «هفت» اتاق فکری وجود داشت و ما بعدها تلاش کردیم که این اتاق فکر را دور بزنیم و در نهایت موفق به این کار شدیم. در همین راستا تلویزیون باید بداند سلیقه کسی که می خواهد اجرای تاک شوی مانند «هفت» را برعهده بگیرد، چیست.
جیرانی گفت: تلویزیون باید سعه صدر داشته باشد تا مجری خوب خود را به دلیل اشتباهی که صورت گرفته است ممنوع الکار نکند، اگر قرار باشد مجری نتواند تاک شوی خود را اجرا کند برای چه اجرای آن برنامه را قبول می کند. تلویزیون باید آزادی عمل مجری در تاک شو را قبول کند که البته این طور به نظر می آید که در مورد اجرای بهروز افخمی چنین مساله و آزادی عملی مورد قبول تلویزیون قرار گرفته است. البته امیدوارم در چنین شرایطی نوع سلیقه و نگاه افخمی بتواند در آینده «هفت» را دگرگون کند.
جیرانی در پایان گفت: در تمام دنیا تلویزیون ها برای مخاطبان مختلف برنامه تولید می کنند و هر کانال مختص نمایش برنامه های خاصی است، به عنوان مثال کانال های خصوصی گاهی تنها برای نمایش فیلم های مستند، یا فیلم های هنری و یا شبکه ای با موضوع زنان است. در ایران نیز چنین شبکه هایی وجود دارد اما همه این ها از یک صافی می گذرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
- مردی برای همیشه/ در ستایش فریدون جیرانی
- فیلمساز کاشتنی نیست، نسل انقلابی هم ساختنی نیست/ گفت و گوی جیرانی با میرکریمی درباره فیلم «نگهبان شب»
- سینمای ایران؛ دگرگونی یا ویرانی؟/ جیرانی، عسگرپور، کثیریان و فرشباف از آینده فیلمسازی میگویند
- همزمان با آخرین پاتوق فیلم کوتاه در تابستان ۱۴۰۱؛ پوستر سیونهمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران رونمایی میشود
- چرا لمپنها به سینما بازگشتند؟ | فریدون جیرانی: از باخت اصولگرایان در مجلس ششم شروع شد
- سینماگران هشدار دادند: بیکاری؛ بحران سینما در سال ۱۴۰۱/ آیا مدیران جدید میخواهند سینما را از ابتدا اختراع کنند؟!
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





