فریدون جیرانی، نویسنده و کارگردان سینما، درپی حادثه ساختمان پلاسکو، متنی نوشت.
به گزارش سینماسینما، این کارگردان سینما در متنی نوشت: «همه ما در غم از دست دادن آتشنشانها و مردمی که زیر ساختمان ریخته شده پلاسکو ماندهاند با خانواده داغدار آنها شریک هستیم. همه ما نمیتوانیم این حادثه تلخ را فراموش کنیم و همه نمیتوانیم باور کنیم که در این سالها فرسودگی ساختمانی که از سال ۴۱ برپا شده بود، مورد توجه قرار نگرفته باشد. نمیتوانیم از کنار آن بیتوجه بگذریم.
وقتی دو سینمای قدیمی (ایران) و (متروپل) در لالهزار و لالهزارنو تعطیل شدند، ناراحت شدیم ولی بعد فهمیدیم که این ناراحتی ما بیمورد بوده است و ساختمانهای این دو سینما فرسوده بودند و باید تعطیل میشدند. چرا ساختمانی که بالای ۵۰ سال عمر داشته تا چند روز پیش مرکز فعالیت بوده است؟ و برای تعطیلی یا تخریب آن اقدام نشده است؟
نگارنده از این ساختمان از سال ۴۹ خاطره دارد. سالی که هنوز سردر سوخته سینما (تهران) بود، سینمای قدیمی که سال ۴۸ سوخته بود. ساختمان ۱۷ طبقهای که بالایش رستورانی داشت با غذاهای خوشمزه و در همکف ساختمان قهوهخانهای بود، تمیز با غذاهای ارزان، قهوهخانهای که پاتوق خیلیها بود، خیلیها که شعر مینوشتند، قصه مینوشتند که من اولین فیلمنامهام را در سال ۵۳ در این قهوخانه نوشتم. ساختمانی که داخلش پخش فیلمها بودند که حسام فیلم معروفترین آنها بود. ساختمانی که که از دو طرف خیابان جمهوری و شاهآباد سابق قابل دیدن بود، آن هم با نیون شیشه نوشابهای که پر و خالی میشد. ساختمانی که محل تفریح بود، تفریح شهرستانیهایی که به تهران میآمدند.
بعد از انقلاب موقعیت ساختمان فرق کرد که با تعطیل شدن سینماها و رستورانهای خیابانهای لالهزار و استانبول دیگر ساختمان محل تفریح نبود. تهران بزرگ شده بود و محلهای تفریح جابجا شده بود. دیگر معلوم بود این ساختمان مثل ساختمان سینما ارم (سهیلای سابق) فرسوده است و باید تعطیل شود.
هفته پیش که از مکان فیلمبرداری فیلم در خیابان سخایی بالا میآمدیم، ناخودگاه ساختمان فرسوده پلاسکو را دیدیم و نمیدانیم چرا جمعی که در ماشین بودیم، قدیمی بودن ساختمان و فرسودگی آن مورد توجه ما قرار گرفت. در آن روز نمیدانستیم که هفته بعد این ساختمان فرو میریزد. از این ساختمانهای قدیمی باز هم در شهر هست. این ساختمانهای قدیمی باید تعطیل شوند و در اختیار میراث فرهنگی قرار گیرند که معماری قدیمی تهران باقی بماند و دیگر مردمی زیر آوار نمانند.
در عزای عمومی ما عزا داریم برای آتشنشانهایی که در بین ما نیستند.»
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
- مردی برای همیشه/ در ستایش فریدون جیرانی
- فیلمساز کاشتنی نیست، نسل انقلابی هم ساختنی نیست/ گفت و گوی جیرانی با میرکریمی درباره فیلم «نگهبان شب»
- سینمای ایران؛ دگرگونی یا ویرانی؟/ جیرانی، عسگرپور، کثیریان و فرشباف از آینده فیلمسازی میگویند
- همزمان با آخرین پاتوق فیلم کوتاه در تابستان ۱۴۰۱؛ پوستر سیونهمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران رونمایی میشود
- چرا لمپنها به سینما بازگشتند؟ | فریدون جیرانی: از باخت اصولگرایان در مجلس ششم شروع شد
- سینماگران هشدار دادند: بیکاری؛ بحران سینما در سال ۱۴۰۱/ آیا مدیران جدید میخواهند سینما را از ابتدا اختراع کنند؟!
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





