«در سینمای ایران همیشه یک صندلی برای خسرو شکیبایی، عموخسروی سینمای ایران، خالی است. امروز همه برای ادای احترام، کنار این صندلی ایستادهاند.»به گزارش سینماسینما، روزنامه ایران نوشت: «تجربه حضور در فیلمهای «مزاحم»، «اثیری» و «شب» به امین حیایی امکان داد با خسرو شکیبایی بهعنوان یکی از محبوبترین بازیگران سینمای ایران در سه مرحله از بازیگریاش همبازی شود. در فیلم اول فرصتی کمنظیر برای بازیگر جوانی که به تکنیکها و روشهای بازیگری علاقه داشت و جویای آموختن بود. در فیلم دوم بهعنوان یک ستاره جوان مقابل بازیگر باتجربه و در فیلم سوم بهعنوان یک رفیق و همراه. همجواری با شکیبایی به حیایی فرصت داد درسهای زیادی از این بازیگر دوستداشتنی بگیرد؛ درسهایی که به نظر میرسد این روزها تصمیم گرفته است در برنامه «عصر جدید» یا در آموزشگاه بازیگریاش به عاشقان سینما منتقل کند.
«من و خسرو شکیبایی با هم زندگی کردیم. بهدلیل فیلمهای متعدد و خاطرهانگیزی که با هم بازی کردیم زمانهایی طولانی را با هم گذراندیم. فیلم «مزاحم» اولین برخورد و آشناییمان بود. خسرو شکیبایی سر صحنه واقعاً به من انرژی میداد و حمایتم میکرد. خسرو حواسش به کارم بود. من را دوست داشت و از سکانسهایی که با هم داشتیم بهعنوان سکانسهای جذاب کار یاد میکرد. چند سال بعد، فیلم «اثیری» ساخته محمدعلی سجادی را با هم کار کردیم و به خاطر این فیلم نزدیک به ۲ ماه در شمال در یک ویلا با هم زندگی میکردیم. روزی که میخواستیم با هم به شمال برویم با خودم میگفتم خسرو حکم برادر بزرگتر من را دارد ولی روزها شکل دیگری گذشت. آن قدر حال کودکانه و اخلاق خوشی داشت که لحظات بسیار شیرینی را با او گذراندم. این ویژگی اخلاقی و کودک درون، همیشه همراهش بود. گاهی مینشستیم و برای هم خاطره تعریف میکردیم. بحث میکردیم، حرفهای فلسفی میزدیم و از خدا میگفتیم. حساس و دوست داشتنی و خوشقلب بود. همیشه میگویم قلب گنجشکی داشت.
همه لحظاتی که کنارش بودم برای من خاطره بود. آخرین بار در فیلم «شب» همبازی بودیم. با استاد انتظامی که بزرگتر هر دویمان بود. آن قدر این مرد دوستداشتنی بود که ساعتها کنارش مینشستیم و صحبت میکردیم و بعضی شبها تا صبح نمیخوابیدیم. از حرفزدن و همنشینی با او همیشه میشد لذت برد.
خسرو در ذهنش دنیای شیرین و جذابی داشت و در دنیای خودش زندگی میکرد. ما را هم به دنیای خودش میبرد و غرق در آن دنیا میکرد. یکی از بهترین لحظات کاریام زمانهایی بود که با خسرو جلوی دوربین بودم و بازی داشتیم. این که با یک بازیگر قدر با این جایگاه تثبیتشده همبازی بودم و میتوانستم از او یاد بگیرم و یک اتفاق خوب را رقم بزنم، برایم مایه افتخار بود. میدانستم این جور فرصتها زیاد در زندگی نصیب آدم نمیشود. به همین دلیل همنشینی و همکاری با این مرد بزرگ را همواره مایه افتخار میدانستم.
این روزها … بیش از همیشه به تأثیر بازیگری از جنس شکیبایی و مکتبی که با بازیگریاش به سینمای ایران آورد، پی میبرم. نسلهای بعد او را به یاد خواهند داشت و از او تأثیر میگیرند و بدل به یک الگو شده است.
در سینمای ایران همیشه یک صندلی برای خسرو شکیبایی، عموخسروی سینمای ایران، خالی است. امروز، همه برای ادای احترام، کنار این صندلی ایستادهاند.»
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اکبر عبدی؛ پدیده کمنظیر بازیگری در سینمای ایران
- معیار انتخاب بازیگر در سینما (بخش دوم)
- یکی مسئولیت این ماجرا را بپذیرد
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش دوم
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش اول
- چرا امین حیایی در چند فیلم اخیرش موفق بود؟
- قهریم ولی حرف که میزنیم
- همراهی شهاب حسینی و بهروز وثوقی در آمریکا در یک نشست
- بدرقه پیکر جمشید مشایخی به آرامگاه ابدی/ هنرمندی که اهل راستی بود
- روایت احمد طالبینژاد از فرصتسوزی که در حق جمشید مشایخی شد
- جوانمرد؛ یادی از درگذشتگان سینما در سالی که گذشت
- «تیغ و ابریشم»/ نگاهی به نبود تنوع در نسل جدید بازیگران به بهانه درگذشت جمشید مشایخی
- از پرویز پرستویی تا محسن تنابنده، هنرمندان در غم جمشید مشایخی چه نوشتند؟
- هدیه تهرانی در مناطق سیلزده استان گلستان + عکس
- در چه صورت نگار جواهریان کار بازیگری را رها میکند؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





