پس از نمایش موفق فیلم «سال دوم دانشکده من» در چهل و یکمین دوره جشنواره بین المللی فیلم مسکو که از ۲۹ فروردین تا ۵ اردیبهشت در مرکز روسیه برگزار می شود، در جریان نشست مطبوعاتی، خبرنگاران حاضر درباره نکات فیلم و ضرورت کنجکاوی پیرامون احساسات درونی شخصیت های داستان سخن گفتند.
به گزارش سینماسینما، رسول صدرعاملی، کارگردان فیلم، در پاسخ به پرسش خبرنگار روس مبنی بر اینکه چرا هیچکدام از شخصیتهای فیلم شما، خوشبخت نیستند، گفت: «اینکه مهتاب در نهایت به درک درستی از جایگاهش می رسد و راهش را پیدا میکند خود عین رستگاری و خوشبختی است.» در ادامه با اصرار خبرنگار مبنی بر اینکه پس چرا مردان فیلم شما خوشحال نیستند، افزود: «شما چه تعریفی از خوشحال بودن و خوشبختی دارید؟ ما چهل سال است که تحریم هستیم و این مردم ما را افسرده کرده است. در حال حاضر چندین استان کشور من توسط سیل از بین رفته اند و به خاطر تحریم ها هیچ کس نمی تواند به مردم ما کمک کند، و این حتی از جنگ مسلحانه هم بدتر و وحشتناک تر است. چون جنگ مسلحانه گروهی از مردم را از بین می برد اما با این فشار تحریمها به تدریج همه ما افسرده و منهدم میشویم. صلیب سرخ نمیگذارد به هموطنان من کمک رسانی شود. به نظر شما خوشبختی یعنی چه؟!»
صدرعاملی گفت: «نمی گذارند صلیب سرخ جهانی و کشورها به ما کمک کنند ضمن این که آنها با تحریم هایشان هرروز به یک یک هشتاد میلیون جمعیت کشور من شلیک میکنند تا ما را محو کنند ولی نمی توانند؛ هرسال هزاران فیلم کوتاه در ایران ساخته میشود و هم اکنون همزمان با جشنواره فیلم مسکو سی و هفتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم ما با شکوه در حال برگزاری است.»
در ادامه کیریل رازلوگوف – برنامه ریز جشنواره، مجری نشست مطبوعاتی و منتقد مطبوعاتی به تمجید از سینمای ایران پرداخت و از بابت عدم امکان حضور در جشنواره جهانی فیلم فجر به دلیل همزمانی این رویداد با جشنواره فیلم مسکو ابراز تاسف کرد.
رسول صدرعاملی ضمن تایید صحبتهای او افزود: «با توجه به مجموعه شرایطی که پیشتر درباره اش صحبت کردم، تحریم ها و فشار اقتصادی و ویرانی، اما هم اکنون در کشورم سی و هفتمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر در حال برگزاری است، و این گویای این موضوع است که چقدر مردم کشور من عاشق سینما هستند. سالیان سال سرزمین ما سرزمین شعر و ادبیات بوده است، در هر خانواده ای حداقل یک نفر شاعر وجود داشت. اما حالا کشورم به سرزمین سینما تبدیل شده و در هر خانواده ای حداقل یک نفر عاشق سینماست. جوانان سرزمین من هر ساله از اقصی نقاط ایران، از شهرها و روستاهای دورافتاده تا کلانشهرها ، هزاران فیلم کوتاه تولید میکنند.»
رسول صدرعاملی درباره هزینه تولید فیلم و اینکه آیا برای ساخت فیلم از کمک نهادهای دولتی استفاده شده است یا خیر توضیح داد: «ما به عنوان یک بخش تولید خصوصی در سینمای ایران فعالیت میکنیم و من برای هیچکدام از فیلمهایم هیچ کمکی از نهادهای دولتی نگرفته ام. هزینه ساخت این فیلم تقریبا ۱/۵ میلیون دلار است که توسط مسعود ردایی تهیه کنندهی فیلم و خودم پرداخت شده است. دولت اجازه بدهد ما فیلمهایمان را تولید کنیم و نمایش بدهیم ، لازم نیست به ما کمک کند! تهیه کننده فیلم من مسعود ردایی است و صددر صد هزینه نقد فیلم را پرداخته است.»
چند تن از خبرنگاران حاضر به تحسین موسیقی فیلم ساخته کریستف رضاعی پرداختند و درباره نحوه ساخت موسیقی فیلم سوال کردند. صدرعاملی در این خصوص اظهار کرد: «کریستف قبل از ساخت فیلم، فیلمنامه را مطالعه میکند و از جمله آهنگ سازانی است که درک تصویری بالایی دارد.»
فیلم «سال دوم دانشکده من» به کارگردانی رسول صدرعاملی، تهیه کنندگی مسعود ردایی و پخش بین المللی شرکت ایرایماژ در بخش مسابقه اصلی جشنواره فیلم مسکو حضور دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- معرفی داوران چهار بخش جشنواره جهانی فیلم فجر
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- تعویق اکران فیلم پرویز شهبازی در فقدان تهیهکننده
- مسعود ردایی درگذشت
- «زیبا صدایم کن»؛ ملودرامی احساسی
- «زیبا صدایم کن»؛ احساسی گمشده لابه لای نسلها
- من را خسرو پدر زیبا صدایم کنید…
- رسول صدرعاملی : هیچ سالی به طعم گس امسال نبوده است/ما سینما را دوست داریم
- ایران جایزه بهترین بازیگر مرد را از جشنواره جهانی مسکو بدست آورد
- «درخت گردو» به جشنواره مسکو دعوت شد
- اسامی آثار راهیافته به دومین جشنواره فیلم نوستالژیا اعلام شد
- «پسر» در بخش رقابتی جشنواره فیلم مسکو به نمایش در میآید
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
- «سال دوم دانشکده من» و «جهان با من برقص» در جشنواره فیلم صوفیه منار/ «بندر بند»، «کشتارگاه» و «دختر آبی» در داکا
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





