سینماسینما، مالک علوی
روزهای پایانی حضور مدیران سینمایی را میتوان اینگونه نوشت و آنها را با این جمله بدرقه کرد؛ شما میراثدار خوبی برای سینمای ایران نبودید.
با تمام مشکلات و پیشامدهایی که در سالهای اخیر وجود داشت، اما نمیتوان به این نکته اذعان نداشت که مدیران سینمایی دولت سیزدهم میراثداران خوبی برای این شاخه از هنر نبودند.
یکی از بزرگترین مضرات این مدیران، بیاعتبار کردن جشنوارههایی بود که سابقا جزو بهترین جشنوارهها در داخل و خارج از کشور بودند؛ جشنوارهای همچون جشنواره جهانی فیلم فجر که با حضور دبیری چون مجتبی امینی به زمین گرم خورد و دیگر امیدی به برپایی این جشنواره نیست، مگر اینکه معجزهای در سینما رخ دهد تا دوباره این جشنواره بتواند خود را به درستی در سطح جهان مطرح کند.
مدیران دولت سیزدهم استاد تحویل گرفتن جشنواره در رده جهانی و تحویل دادن آن در حد محلی بودند. جشنواره جهانی فیلم فجر، جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان، جشنواره فیلم مستند که البته تا حدی در اندازههای گذشته خودش برگزار شد و در نهایت جشنواره بزرگ، خوب و پراعتبار فیلم کوتاه تهران.
واقعا از این جشنواره با آن همه شکوه و اعتبار چه چیزی باقی مانده است؟ آیا واقعا این جشنواره اسکار کوالیفای است؟ آیا واقعا در این ۳ سال فیلمسازان مطرحی که بتوان به آینده آنها در سینما امیدوار بود به سینمای ایران معرفی شدهاند؟
از این دست سوالها بسیار است که در نهایت باید کلمه خیر را جلوی این سوالات قرار داد، اما طبق گفته و اظهار نظر خود مدیران و دستاندرکارن انجمن سینمای جوان در این سالها، سوق دادن فیلمسازان به سمت ژانر در فیلمهای کوتاه را میتوان تنها دستاورد آنها دانست؛ دستاوردی که به اذعان بسیاری از فیلمسازان کوتاه توهمی بیش نیست.
سینمای فیلم کوتاه ایران در سالهای قبل از مدیران دولت سیزدهم هم دوران خوبی نداشت و کلا اغلب فیلمها فیلمهایی سیاه و با اغراق از بدبختی مردم ایران بود. سوژههایی که کلا مخاطب خود فیلم کوتاه نیز با آنها غریبه بود. در ۳ سال اخیر از این حجم سیاهی کاسته شده اما عملا این جشنواره به گعدهای برای مدیران و نهادها و سازمانهایی بدل شده که با امتیاز دادن به یکدیگر فقط راه خود را برای ساخت فیلم بلند در این سازمانها و ارگانها فراهم میکنند.
با نگاهی گذارا به هیئت انتخاب این دوره و برندگان جایزه در دورههای قبل کاملا میتوان درک کرد که نوعی قرض نان صورت گرفته که اکنون در حال جبران شدن است و بعد از پایان جشنواره قطعا این تغییر و تحولات و جبران مافات و نان قرض دادنها عیان خواهد شد.
کمی صبر برای رهایی جشنوارههای سینمایی از گعده و گروه و دسته باقی مانده است. با آرزوی موفقیت برای مدیران جدید در حوزه سینما و موفقیت دوباره سینمای ایران در سالها و روزهای پیش رو.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حقیقتِ حذف/ وقتی حذف، جای گفتوگو را در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی میگیرد
- آغاز شمارش معکوس برای میزبانی فارس از جشنواره جهانی فیلم فجر
- خلف وعده سازمان سینمایی/ خانه سینما از حضور در کمیته انتخاب نماینده ایران برای اسکار کنارهگیری کرد
- بماند به یادگار از دولت وفاق!/ نامه سرگشاده یک مستندساز به رئیس سازمان سینمایی
- خروج کانون کارگردانان سینما از شورای صنفی نمایش/ برای رائد فریدزاده متاسفیم
- بیانیه سازمان سینمایی در پی حمله به صداوسیما
- برگزاری فعالیتهای هنری تا اطلاع ثانوی لغو شد
- حرفهای تازه رییس اسبق سازمان سینمایی؛ ایوبی: پشتم را خالی کردند/ دولت باید پایش را عقب بکشد
- موتمن: سردر سینماهای کشور شبیه تئاتر بولینگ عبدو شده است/ فارابی را تعطیل کنید
- مسعود نجفی مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی شد
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- سینمای استراتژیک به استراتژی سینما تبدیل شود
- ابراز شگفتی هیأت رئیسه خانه سینما از انگیزههای تنظیم کنندگان سند ملی سینما
- انجمن تهیهکنندگان مستقل سینما مطرح کرد؛ درخواست شفافسازی مالی وزارت ارشاد و سازمان سینمایی
- نظارت سازمان سینمایی به نمایش آثار سینمایی خارجی در پلتفرمها
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
