مشایخی با اشاره به اینکه رابطه دوستانه او و زنده یاد علی حاتمی به اوایل دهه ۴۰ باز می گردد ،گفت: علی حاتمی سعدی سینمای ایران است.
به گزارش سینماسینما، جمشید مشایخی بازیگر پیشکسوت عرصه تلویزیون، سینما و تئاتر در سالروز درگذشت زنده یاد علی حاتمی گفت: اوایل دهه ۴۰ با زنده یاد علی حاتمی آشنا شدم. علی حاتمی نمایشنامه می نوشت و آثارش را به اداره هنرهای دراماتیک می آورد که همان اداره تئاتر فعلی محسوب می شود تا هر کدام از افرادی که علاقمند بودند، بتوانند آن ها را اجرا کنند.
بازیگر فیلم «سلطان صاحبقران» در ادامه صحبت های خود تصریح کرد: در همان دهه ۴۰ با زنده یاد حاتمی دوست شدم و مدتی بعد زنده یاد فخیمی که فیلمبردار بسیار برجسته ای بود و یک مجموعه تبلیغاتی داشت، یک روز بنده را به همراه تعداد دیگر از دوستان دعوت کرد و از فیلمی که قصد ساخت آن را داشت، سخن به میان آورد.
قرار بود در آن فیلم بنده نقش مهمی را ایفا کنم اما به هر حال آن فیلم ساخته نشد چرا که بنده با تهیه کننده به توافق نرسیدیم اما حاتمی به دلیل اینکه فکر کرد من نمی خواهم سر این کار حاضر شوم، با بنده قهر کرد.
مشایخی همچنین گفت: زنده یاد حاتمی تا سال ۵۲ با بنده قهر بود تا اینکه ۶ داستان از حضرت مولانا را نوشت و آن ها را برای من فرستاد و بنده در دفتر او حضور پیدا کردم. این داستان ها به گونه ای بود که من در همه قسمت های آن حضور داشتم و پس از این مجموعه درسال ۱۳۵۳ و در قالب مجموعه «سلطان صاحبقران» همکاری داشتیم.
علی حاتمی در سال ۱۳۵۴ همچنین فیلم دیگری را ساخت و بار دیگر همکاری ما در این اثر رقم خورد.

پیشکسوت عرصه بازیگری تلویزیون و سینما گفت: بنده پیش تر هم گفته ام که علی حاتمی سعدی سینمای ایران است اما در آن زمان برخی افراد دلخور شدند اما همان تعداد نیز بعدها متوجه شدند که این موضوع واقعیت دارد.
بازیگر سریال تاریخی «معمای شاه» در بخش دیگری از صحبت های خود با اشاره به ویژگی های شخصیتی زنده یاد علی حاتمی تصریح کرد: علی حاتمی شخصیت بسیار برجسته ای داشت و به کار خود علاقمند بود و می توان گفت که مهمترین ویژگی شخصیتی او این بود که با تمامی عوامل حتی با افرادی در گروه فنی و در پشت صحنه قرار داشتند هم رابطه خوبی برقرار می کرد و رفتارش به گونه ای بود که همه به او علاقمند می شدند. شیوه رفتار و گفتار زنده یاد علی حاتمی به گونه ای بود که اگر فردی در پشت صحنه کارهای خود حضور پیدا می کرد و نمی دانست که کارگردان چه فردی است، به هیچ عنوان احتمال نمی داد که علی حاتمی کارگردان باشد. زنده یاد حاتمی همچنین انسان بسیار با اخلاقی بود.
زنده یاد علی حاتمی ۱۵ آذر سال ۱۳۷۵ در تهران درگذشت.
منبع: میزان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- اکبر عبدی؛ پدیده کمنظیر بازیگری در سینمای ایران
- یک یادداشت کوتاه برای مردی بزرگ/ آقای متوسلانی نازنین ۹۰ سالگیتان خجسته
- لیلا حاتمی در ۵سالگی خیابانهای تهران را خلوت کرد!
- سینمای ملی ایران را تعریف کنید و شکل آن را بکشید
- ۱۹ هنرمند زن بر اساس جمله علی حاتمی ایران را تصویر کردند
- داستان ۴۷۱۱ و فیلم «مادر» زنده یاد علی حاتمی
- یکی از یادگاریهای علی حاتمی در موزه سینما/ دفترچه دیالوگهای «حاجی واشنگتن» + عکس
- رونمایی از کتاب زنده یاد جمشید مشایخی / گزارش تصویری
- حسن فتحی ، علی حاتمی و تحریف تاریخ
- مراسم یادبود جمشید مشایخی و همسرش در اکران «بریکولاژ؛ زندگی نادر مشایخی» برگزار شد/ مشایخی: موسیقی و شعر از زندگی ایرانیان جدا نشدنی است
- گرامیداشت یاد علی حاتمی در برنامه سینماتک خانه هنرمندان/ نعمتالله: پا جای پای سنتهای فیلمسازی علی حاتمی گذاشتهایم که پیش میرویم
- مصطفی جلالی فخر : فیلم های علی حاتمی می تواند باعث جذب گردشگر به ایران شود
- علی حاتمی و ایرانِ آرمانی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی





