مجید صالحی از ساخت اولین فیلمسینماییاش در مقام کارگردان به تهیهکنندگی محمد شایسته خبر داد.
به گزارش سینماسینما، این بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون که مقابل فریدون جیرانی در برنامهی اینترنتی ۳۵ حاضر شده بود،ادامه داد: کارگردانی دو سریال، یک مجموعه و دو تله فیلم داشتهام اما تا به حال سینمایی کار نکردم و این اولین فیلم سینمایی است که قصد دارم، بسازم.
او خبر داد که فیلمش یک فیلم کمدی است و خاظرنشان کرد: حدود ۷ سال است که قرار است بسازیم اما خود من زیاد علاقهای به ساخت نداشتم و دغدغهام نبود و الان هم هنوز دغدغهام نیست و هنوز هم مردد هستم. ژانر خاصی مدنظرم نیست اما ژانر رئال و کمدی موقعیت را دوست دارم و بیشتر هم ترجیح میدهم برای مخاطب کار کنم.
مجید صالحی در بخش دیگری از این گفتوگو در پاسخ به اینکه “تو کی میخواهی حرف سیاسی بزنی؟” گفت: من اهل سیاست نیستم. چند وقت پیش یک عکسی منتشر شد که خداراشکر به خیر گذشت و کسی به من کاری نداشت.
او در پاسخ به این نقطه نظر که “یعنی فیلمی کمدی اجتماعی میسازی بدون حرفهای سیاسی؟” توضیح داد: حالا ممکن است بازیگرها و نویسنده پیشنهادهایی برای حرف سیاسی بدهند که ممکن است پیش بیاید اما من حرف سیاسی نمیزنم و همین جا اعلام میکنم اگر حرفی زده شد، برداشت سیاسی نکنند.
مجید صالحی دربارهی فیلمنامهای که قصد دارد در ژانر کمدی بسازد یادآور شد: سال ۸۱ مجموعه «آشتی کنان» را با مهران و مسعود رسام کار میکردم که پیمان جزینی نویسنده کار بود. الان هم آخرین کار ابوالحسن داوودی را همین تیم سه نفره نویسنده نوشتهاند که من قصد دارم با فیلمنامه آنها فیلم بسازم. مصطفی زندی، پیمان جزینی و آقای برادران. فیلم در ژانر کمدی موقعیت است که قصد دارم بسازم.
مجید صالحی در بخشی از این گفتوگو دربارهی عدم حضورش در تئاتر یادآور شد: چون تپش قلبم در تئاتر زیاد میشود و از حال میروم، نتوانستم دیگر کار کنم. در سینما وقتی این اتفاق میافتد ۴۰ دقیقه استراحت میرویم اما در تئاتر این اتفاق ممکن نیست و ریسک وحشتناکی است.
او همچنین در این گفتوگو گفت: من در زندگیام از ایرج طهماسب و حمید جبلی در کار «یکی بود یکی نبود» بیشترین چیزها را آموختم. من جایگزین نقش حمید جبلی در این فیلم شدم. در مورد کارگردانی و فیلمنامه بسیار با این دو بزرگوار گپ میزدیم که تاثیرگذار بود. در مرحله بعد، مقطعی که با رضا عطاران بودم و تا به الان، برایم حکم برادر بزرگتر و استاد را دارد.
مجید صالحی همچنین دربارهی نقش جدی که در فیلم «شاه کش» دارد،توضیح داد: «شاه کش» تازه تمام شد. قصه جدی است و نقش یک ستوان نیروی انتظامی دارم که جدی بازی کردم. بازی در این نقش کمی سخت بود چون گریم داشتم و باید کمی اضافه وزن پیدا میکردم. قرار بود یک ستوان معمولی باشد که بازی در نقش یک آدم معمولی خیلی سخت است. بیلی وایادر میگوید: «نقش دیوانه و معتاد و … بازی کردن زیاد سخت نیست، اما یک نقش معمولی را بتوانی طوری بازی کنی که برای مخاطب قابل باور باشد، سخت است.» من هم در این نقش سعی کردم معمولی باشم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «تاکسی»؛ ۱۲ مسیر کوتاه، ۱۲ قصه ماندگار
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
- مردی برای همیشه/ در ستایش فریدون جیرانی
- فیلمساز کاشتنی نیست، نسل انقلابی هم ساختنی نیست/ گفت و گوی جیرانی با میرکریمی درباره فیلم «نگهبان شب»
- دست و پنجه نرم کردن با محدودیتها/ معرفی تنها فیلم بلند ایرانی راهیافته به بخش رسمی کن
- سینمای ایران؛ دگرگونی یا ویرانی؟/ جیرانی، عسگرپور، کثیریان و فرشباف از آینده فیلمسازی میگویند
- «شماره ۱۰» در راه فجر ۴۱/ انتشار سکانسی با بازی مجید صالحی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





