اکتای براهنی تمایل دارد در فیلمهایش به کاراکترهای عاصی مانند حاج کاظم «آژانس شیشهای» ، «حمید هامون» و … با شکل متفاوت بپردازد.
به گزارش سینماسینما، اکتای براهنی کارگردان سینما و فیلم «پل خواب» که امسال با این فیلم در بخش نگاه نو سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد، در مورد چگونگی ساخت آن گفت: مدت طولانی برای ساخت فیلم در ایران صبر کردم و در این مدت سعی کردم این سینما را از نزدیک رصد کنم و جریانات روایی، قصهگویی را از نوع هنری و … مورد بررسی قرار دهم تا در نتیجه با ارزیابی دقیق وارد سینما شوم. پرداختن به موضوع «پل خواب» از علاقه من به کاراکترهای ضد قهرمان شبیه حاج کاظم «آژانس شیشهای»، «حمید هامون» و … است. کاراکترهای عاصی، پر مشکل و پرتناقض و دوقطبی این شکلی برای من همیشه جذاب بوده و این نمونه فیلمها را دوست داشتم. پس باعث شد که سراغ سوژههای این چنینی بروم.
وی افزود: انفجارهای اخلاقی که در کاراکترهای ضد قهرمان میبینیم خوب است؛ اما نظر من این است که این انفجارها نباید در گفتار دیده شود بلکه در کنشها و اعمال کاراکتر در طول فیلم این تناقضات باید دیده شود. کار دیگری که در «پل خواب» در خصوص دکوپاژ، کار و زبان سینمایی آن انجام دادم، این بود که سعی کردم در عین ایرانیبودن فیلم، منحصر به فرد بودنش را بیشتر مد نظر قرار دهم و تا جایی که ممکن است شبیه به خودش باشد.
وی در مورد نام فیلم خود بیان کرد: «پل خواب» منطقهای خاص در جاده چالوس بعد از سد کرج است که یکی از سکانسهای خاص فیلم در آنجا اتفاق میافتد. در عین حال «پل خواب» با قضیه خواب ارتباط خاصی دارد. در صورتی که هیچ چیز خواب و توهم نیست؛ چون همه چیز در فیلم واقعیتی مطلق از جهان فیلم است.
وی افزود: فصلی که پلانی از آن در «پل خواب» اتفاق میافتد، به شدت فیلم را به سمتی میبرد که انگار «پل خواب» کابوسی است که ما ۲۰ دقیقه آن را به طور کامل اواسط فیلم میبینیم، اما در اصل آن کابوس واقعیت دارد.
براهنی در پاسخ به این سوال که «پل خواب» در رقابت با دیگر فیلمها در چه بخشهایی حرفهای بیشتری برای گفتن دارد، عنوان کرد: بازی ساعد سهیلی فوقالعاده است. به نحوی که میتوان پیشبینی کرد امسال سال تثبیت مطلق ساعد است. طبق شنیدهها سهیلی در فیلم شهبازی یعنی «مالاریا» نیز خوش درخشیده. در فیلم من نیز نقش بسیار مهمی را ایفا میکند و در واقع شاه نقش است؛ یعنی در تمام سکانسهای فیلم حضور دارد.
این کارگردان ادامه داد: فکر میکنم فیلم در بیشتر بخشها به خصوص بازی ساعد و هومن سیدی به خوبی دیده میشود و قابل تامل باشد.
وی افزود: غیر از بازی خوب بازیگران مقوله دیگری که تمایل دارم مانور زیادی روی آن داده شود، خود زبان دکوپاژ فیلم است. چرا که از سکون خاصی شروع میشود. بعد یک نوع بازی وارد آن میشود و دوباره به آن سکون برمیگردد. البته از فیلمبرداری حرفهای و خاص پیمان شادمانفر نیز نباید غافل شد که به شکل عالی به آن پرداخته است.
براهنی درباره دغدغه خود به عنوان کارگردان فیلم اولی اظهار داشت: در ابتدا تمایل دارم فیلمی بسازم که مورد نقد دیگران قرار بگیرد و دوم اینکه چون خود را به خاطر حدود ۱۰ سال فعالیت در وادی نگارش و قلم زدن و داشتن تحصیلات تئوری سینما، کارشناس سینما میدانم، انتظار دارم به تئوریهایی که خاص خودم است در سینمای ایران بپردازم و آنها را دنبال کنم و شاهد بازخوردش باشم. البته شاید در این راه فیلمهایم مورد پسند برخیها نباشد؛ اما تجربه کردن این مسیر را دوست دارم.
براهنی در پایان تاکید کرد: در راه فیلمسازی من و بقیه فیلم اولیها سرمایهگذار، به رسمیت شناخته شدن و … در حد زیادی میتواند به ما کمک کند.
منبع : باشگاه خبرنگاران جوان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «پیرپسر» در آینه مکتب نقد عمیقگرا
- «پیرپسر»؛ پیرمرد پرحاشیه
- درباره فیلم «پیر پسر»؛ پدر خانه را ویران کرد
- «پیر پسر» قاچاق شد/ پرداخت خسارت سنگین در انتظار منتشرکننده فیلم
- «پیرپسر»؛ سفری وارونه در اساطیر و روان انسان
- «پیرپسر»؛ شتاب کردم که آفتاب بیاید، نیامد
- نقد «پیرپسر»/ خانه، بازیگر برگزیدهی این نماست!
- جمعبندی نقدهای اروپایی و آمریکایی بر «پیرپسر»/ فیلم براهنی زیر ذرهبین مطبوعات و منتقدان خارجی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- «پیرپسر» و جذابیتهای پنهان
- تطبیق جهان تاریکِ داستایفسکی و جهان تاریکترِ براهنی
- یک چالش عجیب در پایانبندی یک فیلم؛ تنش بین سازندگان «پیر پسر» و «قاتل و وحشی» بالا گرفت
- «پیرپسر»؛ دیکتاتورهایی با مغزهای کوچک زنگزده
- «پیرپسر» نگاهی دیگر
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
آخرین ها
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق ، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟





