رضا رویگری بازیگر سینما ضمن گلایه از عده ای عنوان کرد که برخی برای کار در اثرشان به او پیشنهاد می دهند اما وی را در نیمه راه رها می کنند.
به گزارش سینماسینما، رضا رویگری بازیگر سینما و تلویزیون درباره بازگشتش به سینما با فیلم سینمایی «لازانیا» به کارگردانی حسین قناعت بیان کرد: من نقش کوتاهی در این فیلم بازی کردم. در واقع تنها در یک نصف روز مشغول ایفای نقش در «لازانیا» بودم چون این نقش کم، کوتاه و خلاصه بود و چندان جای کار نداشت.
وی افزود: در قسمتی از این فیلم طنز می بینیم که یک سری از افراد می خواهند خواننده بشوند و ما هم به عنوان داور به آنها امتیاز می دهیم در واقع یک مسابقه برای خواننده شدن یک سری از افراد در جریان است.
رویگری با اشاره به کوتاه بودن این نقش بیان کرد: این نقش آن نقشی نبود که من باید بازی می کردم زیرا مردم از من یک نقش خوبِ تاثیرگذار می خواهند اما نقشم در «لازانیا» جای بیشتری برای کار نداشت.
وی با تاکید بر اینکه حضور در چند فیلم دیگر به او پیشنهاد شده و این روزها مشغول خواندن چند فیلمنامه است، اظهار کرد: یک سری شایعه کرده اند که رویگری دیگر نمی خواهد و نمی تواند کار کند اما این صحبت ها صحت ندارد چون من هم می خواهم کار کنم و هم توانایی آن را دارم ضمن اینکه علاقه زیادی هم برای ایفای نقش دارم بنابراین نقشی را که مناسبم باشد، قبول می کنم.
این بازیگر بیان کرد: این روزها بر خلاف حال روحی ام، حال جسمی ام خوب است. من حدود ۴ سال است که بیکار در خانه نشسته ام از سوی دیگر می بینم که دیگران کار می کنند و من از دیدن این وضعیت که بازی نمی کنم حسرت می خورم. پیش از بیماری ام تازه به جایی رسیده بودم که می توانستم کارهای خوب و بزرگ انجام بدهم اما به یکباره دچار بیماری شدم.
رویگری گفت: سینمای ما بی رحم است و تنها افرادی که اهل باندبازی باشند می توانند به ایفای نقش بپردازند چون اکثر نقش ها در مهمانی ها به افراد می رسد این در حالی است که من نمی توانم در این مهمانی ها شرکت کنم. با این وجود می دانم که این توانایی را دارم که به خاطر کاری که می کنم انتخاب شوم.
وی در پایان با ابراز گلایه از عده ای عنوان کرد: پیش از این برای حضور در یک سریال قرارداد بسته بودم و حتی صاحبان آن سریال مبلغی را هم به من پیش پرداخت کرده بودند اما آنها در نیمه راه دیگر به سراغم نیامدند زیرا عده ای به آنها گفته بودند رویگری نمی تواند روی پای خود بایستد و کار کند بنابراین این مساله بیشتر اذیتم می کند از همین رو ترجیح می دهم افراد اصلا سراغم نیایند تا اینکه من را در نیمه راه رها کنند.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- بدرقه رضا رویگری به خانه ابدی/ هنرمندی که قلبش برای مردم میتپید
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- رضا رویگری: بهترین حضور من در سینما «بوتیک» است
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چوب دستِ هریپاتر یا عصای موسی/ نگاهی به فیلم «شادروان»
- رئیس سازمان سینمایی: مشکلات رضا رویگری به زودی مرتفع میشود
- در اهمیت راهاندازیِ خانه سالمندانِ مخصوص هنرمندان
- بازیگر سینما از آسایشگاه کهریزک ویدیو داد/ رضا رویگری: حلالم کنید
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- تقدیر از رضا رویگری در موزه سینما/ بهترین کار سینماییام را «بوتیک» میدانم
- رضا رویگری: فیلمنامههای ضعیف مهمترین معضل سینمای ایران است
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





