رضا رویگری بازیگر سینما ضمن گلایه از عده ای عنوان کرد که برخی برای کار در اثرشان به او پیشنهاد می دهند اما وی را در نیمه راه رها می کنند.
به گزارش سینماسینما، رضا رویگری بازیگر سینما و تلویزیون درباره بازگشتش به سینما با فیلم سینمایی «لازانیا» به کارگردانی حسین قناعت بیان کرد: من نقش کوتاهی در این فیلم بازی کردم. در واقع تنها در یک نصف روز مشغول ایفای نقش در «لازانیا» بودم چون این نقش کم، کوتاه و خلاصه بود و چندان جای کار نداشت.
وی افزود: در قسمتی از این فیلم طنز می بینیم که یک سری از افراد می خواهند خواننده بشوند و ما هم به عنوان داور به آنها امتیاز می دهیم در واقع یک مسابقه برای خواننده شدن یک سری از افراد در جریان است.
رویگری با اشاره به کوتاه بودن این نقش بیان کرد: این نقش آن نقشی نبود که من باید بازی می کردم زیرا مردم از من یک نقش خوبِ تاثیرگذار می خواهند اما نقشم در «لازانیا» جای بیشتری برای کار نداشت.
وی با تاکید بر اینکه حضور در چند فیلم دیگر به او پیشنهاد شده و این روزها مشغول خواندن چند فیلمنامه است، اظهار کرد: یک سری شایعه کرده اند که رویگری دیگر نمی خواهد و نمی تواند کار کند اما این صحبت ها صحت ندارد چون من هم می خواهم کار کنم و هم توانایی آن را دارم ضمن اینکه علاقه زیادی هم برای ایفای نقش دارم بنابراین نقشی را که مناسبم باشد، قبول می کنم.
این بازیگر بیان کرد: این روزها بر خلاف حال روحی ام، حال جسمی ام خوب است. من حدود ۴ سال است که بیکار در خانه نشسته ام از سوی دیگر می بینم که دیگران کار می کنند و من از دیدن این وضعیت که بازی نمی کنم حسرت می خورم. پیش از بیماری ام تازه به جایی رسیده بودم که می توانستم کارهای خوب و بزرگ انجام بدهم اما به یکباره دچار بیماری شدم.
رویگری گفت: سینمای ما بی رحم است و تنها افرادی که اهل باندبازی باشند می توانند به ایفای نقش بپردازند چون اکثر نقش ها در مهمانی ها به افراد می رسد این در حالی است که من نمی توانم در این مهمانی ها شرکت کنم. با این وجود می دانم که این توانایی را دارم که به خاطر کاری که می کنم انتخاب شوم.
وی در پایان با ابراز گلایه از عده ای عنوان کرد: پیش از این برای حضور در یک سریال قرارداد بسته بودم و حتی صاحبان آن سریال مبلغی را هم به من پیش پرداخت کرده بودند اما آنها در نیمه راه دیگر به سراغم نیامدند زیرا عده ای به آنها گفته بودند رویگری نمی تواند روی پای خود بایستد و کار کند بنابراین این مساله بیشتر اذیتم می کند از همین رو ترجیح می دهم افراد اصلا سراغم نیایند تا اینکه من را در نیمه راه رها کنند.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بدرقه رضا رویگری به خانه ابدی/ هنرمندی که قلبش برای مردم میتپید
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- رضا رویگری: بهترین حضور من در سینما «بوتیک» است
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چوب دستِ هریپاتر یا عصای موسی/ نگاهی به فیلم «شادروان»
- رئیس سازمان سینمایی: مشکلات رضا رویگری به زودی مرتفع میشود
- در اهمیت راهاندازیِ خانه سالمندانِ مخصوص هنرمندان
- بازیگر سینما از آسایشگاه کهریزک ویدیو داد/ رضا رویگری: حلالم کنید
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- تقدیر از رضا رویگری در موزه سینما/ بهترین کار سینماییام را «بوتیک» میدانم
- رضا رویگری: فیلمنامههای ضعیف مهمترین معضل سینمای ایران است
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- گلهمندی رضا رویگری از پرداخت نشدن دستمزدهایش/ طلبهایم را نمیتوانم بگیرم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





