سینماسینما، ابراهیم عمران
طی سالهای اخیر و با رواج مجموعه سازی خارج از مدار تعریف شده تلویزیون، کارهایی عرضه شد که آنچنان مورد وثوق علاقهمندان پیگیر قرار نگرفت. یا کپی نعل بالنعل کارهای خارجی بود و یا از اساس بن مایه ساختاری و روایی درستی نداشت. آنهایی که کپی کاری می کنند گویی فقط خود محصولات نت فلیکس و اچ بی او و غیره را دیده اند و تصور ندارند شاید در گوشه و کنار، باشند کسانی که نه ببشتر از آنان، دست کم هم سطح این دوستان، فیلم و سریال دیده اند. و کسانی که هم از اساس، داستان و ساخته شان ایراد دارد اصولا در جایی قرار دارند که پولهای غیر سینمایی به مددشان آمده و دل نگران بازگشت سرمایه نیستند. در این میان اما برخی کارها هم هستند که فارغ از هیاهوی مرسوم و بی ادعای روشنفکری و سینما و تلویزیون بلدی دنیا، میزبان صفحه های نمایشگر مخاطبان میشوند. از جمله این مجموعه ها که این هفته ها عرضه شده است و تا حدودی می توان آن را جدا از بدنه این روزهای چنین کارهایی دانست اثر شهرام شاه حسینی، «میخواهم زنده بمانم» است. آری برگرفته از فیلمی از زنده یاد ایرج قادری و تا حدود زیادی در همان سبک و سیاق سینمای مورد علاقه کارگردان و بازیگر کمتر قدر دیده سینمای ایران. شاید برای برخی این نوشته تایید فیلمفارسی های مرسوم گذشته و حال باشد. و این قلم متصف شود به جانبداری از فیلم نامه هایی که بر پایه مفاهیم نیم قرن پیش نوشته میشود. و این انگ بدان وارد شود که دوره این گونه نوشتن و ساخته شدن ها گذشته است. آری شاید چنین باشد و شاید هم طور دیگری بتوان بدان نگریست. اصولا هر قصه ای باید توان آن داشته باشد که مخاطب را با خود همراه سازد. و از این رهگذر می توان هر اثری که چنین توانایی را داشته باشد، قابل قبول دانست. ولی اگر معتقد به فیلم نامه نویسان و نویسنده هایی باشیم که داستانی را بی پیرایه های مرسوم مینویسند به راستی چه تعداد از آنان حالیه در سینما و تلویزیون مان وجود دارند؟ قصه هایی که کارگردان را مجبور به استفاده از تکنیک های فنی کار نکند. و در حقیقت مخاطب را به زور جلوه های غیر داستانی راضی نگه دارد. نماهای سخت، موسیقی تلفیقی، دکوپاژهای من در آوردی و میزانسن های تقلیدی و از این دست تکنیکال بازی های آن ور آبی. آن هم با نهایت نابلدی. آیا اگر گروهی بیاید و بر اساس مولفه های مورد وثوق و دارای یادگارهای ذهنی مخاطبین، کاری عرضه کند، نباید مورد تحسین قرار گیرد؟ آن هم اثری که به درستی همه المان های یک کار ایرانی را در خود دارد. توجه شود یک کار ایرانی. نه فیلمفارسی های نیم قرن پیش. قصه ای تک خطی. دل و دل دادگی حجب و حیا دار ایرانی. نارو زدن های آشنا. بی آنکه در این میان بخواهد با ابزارهای دیگر مخاطب را مجذوب خود کند. به باورم آنچه «می خواهم زنده بمانم» را کمی سرتر از دیگر مجموعه های در حال پخش می کند همین نگاه کاملا بومی است و لاغیر. هر چند با سه چهار قسمت درحال پخش نمی توان اینچنین داد سخن سر داد و از سویی انگ جانبداری مشکوک، نگرفت ولی تا جاییکه میدانم و از دوستان منتقد هم شنیدم کار شهرام شاه حسینی با نگاهی دیگری دست کم دیده میشود. در زمانی که دل ِدلدادگی ها بسان سه دهه قبل وجود ندارد. مرام و معرفت و جان دادن برای دوست و رفیق از معنا تهی شده است، هنوز میتوان از دریچه مانیتورهایمان شاهد این کردارهای فراموش شده باشیم آن هم از نوع درست و ایرانی اش.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- استوری سحر دولتشاهی از پشت صحنه «هزار و یک شب»
- چهار فیلم جدید با ترکیب تازهای از بازیگران روی پرده سینماها
- «داریوش» ۲۷ تیر میآید
- جزئیات سریال «افعی تهران» اعلام شد
- آیین یادبود بیتا فرهی در خانه هنرمندان ایران برگزار شد/ پاسداشتی برای بانوی خاص سینمای ایران
- تقلید زندگی/ نگاهی به فیلم «ارادتمند؛ نازنین بهاره تینا»
- وقتی دیر میشود/ نگاهی به سریال «رهایم کن»
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با بابک کریمی/ همانهایی که امروز سنتی هستند در جوانی سنتشکن بودند
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با سهیل دانش اشراقی/ آثار اجتماعی، در لوایِ روشنفکری فیلمهای اصغر فرهادی را کپی میکنند
- حاتم، هاتف، بهرام و معنای عشق/ نگاهی به سریال «رهایم کن»
- رهایش نکنیم/ نگاهی به سریال «رهایم کن»
- نخستین تصویر و اطلاعات از فیلم پر بازیگر جشنواره فجر/ «یادگار جنوب» آماده نمایش شد
- فرافکنی به جای دیدن ریشهها/ نگاهی به ادعای تحریکشدن مردم به اعتراض بهواسطه سریالهای شبکه نمایش خانگی
- «آتابای»؛ فرجام مردی که از عشق تمرد کرد
- انتشار تیزر «آتابای» در آستانه اکران
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





