سینماسینما، آنا اسبکیان*
«بهارستان، خانه ملت» بر پایه مستندات تصویری و اسناد تاریخی است و محوریت موضوع همانطور که از اسم آن پیداست، مجلس بهارستان در طول تاریخ مشخصی از دوران قاجار و رویدادهای تاریخی مشروطه تا زمان حال است.
بابک بهداد، کارگردان و محقق اثر، با حجم بسیار بالایی از تحقیق و پژوهش مواجه بوده و برای اینکه از اکثر آنها صرفنظر نکند، ریتم خاص خودش را انتخاب کرده که بتواند در زمان استاندارد یک مستند بلند تمام دریافتهای پژوهشی را به تصویر بکشد. انتخاب عکسها اتفاق بسیار خوب این فیلم است. ظاهرا اکثر این عکسها تابهحال جایی دیده نشده است. اما بخش تاریخی که روایت میشود، روایتی ناآشنا نیست و پایه این اطلاعات همانند همانی است که در کتب تاریخی درسی در مدارس تدریس میشود. کار رنگآمیزی عکسها از جذابیتهای تصویری این فیلم است. اما ریتم روایت در جاهایی از حد و حوصله خارج میشود و روایت خطی به این اثر جذاب خدشه کوچکی وارد می کند. کیفیت فیلمهای ارائهشده در اثر خوب است و شاید در بهترین حالت ممکن ترمیم و ارائه شده است. روایتهای شخصی از یادداشتهای افراد تاریخی که تاریخنوشتههای مهجور دفترچههای ثبت وقایع روزانه محسوب میشوند، از بخشهای جذاب این روایت تاریخی است. مثلا خاطرات ملیجک و صداگذاری روی صدای افراد و شخصیتها هم بهخوبی انجام شده است. اینکه بیننده از زاویه دید افراد مختلف روایتی تاریخی را شاهد و شنونده است، نقطه مثبتی برای این اثر محسوب می شود. بابک بهداد آنچنانکه در تیتراژ شاهد هستیم، بدون دخیل کردن سلیقهای خاص، از کتب تاریخی نوشتهشده به دست افرادی با سلایق و جناحبندیهای مختلف استفاده کرده و تنوع دید آنها را دستمایه بازگو کردن وقایع و حقایق کرده است. از بت سازی از شخصیتهای تاریخی پرهیز کرده و همینطور از نفرت پراکنی نسبت به هر یک از رجل سیاسی یا مذهبی. خصایص یک مستند را به واقع رعایت کرده است. اگر در روایت خود از پویانمایی استفاده میکرد، بر جذابیت این اثر میافزود. این اثر بهذات به دلیل دوره مشروطه و فراز و نشیب اتفاقات فرهنگی و هنری و سیاسیاش جذاب است و موفقیت هر راوی در فرم روایت او میتواند باشد. بخشهایی که در فیلم از استوری برد یک واقعه تاریخی مثل ترور یکی از رجل سیاسی استفاده شده، همان فرم روایت است که اگر با کمی پویانمایی قوام پیدا میکرد، شاهد ریتم بهتری برای این فیلم بودیم و روایت از مشکل خطی نجات پیدا میکرد. اگر در جاهای مختلف از راویان متعددی هم استفاده میشد، حتما روایت را شیرینتر می کرد. اما در مجموع فیلم یک اثر مهم تاریخی و از اسناد تاریخی محسوب میشود که میتوان از این به بعد به آن در مواقعی رفرنس داد
* مدرس تاریخ
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی میزبان ۶۵ مستند میشود
- معرفی اعضای هیئت انتخاب دو بخش جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی
- یک سند تصویری قابل اعتنا/ نگاهی به مستند «بهارستان خانه ملت»
- مهدی شامحمدی: اکران آنلاین تاثیری بر تعداد مخاطبان مستند نداشت/ مستند اجتماعی همیشه پر مخاطب است
- بازخوانی یک قتل از پیش طراحی شده/ نگاهی به مستند «ترور سرچشمه»
- گزارشی از نشست همفکری مدیر عامل مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی با هنرمندان درباره «هنر و تجربه»
- گفت آن گلیم خویش بدر میبرد ز موج/ وین جهد میکند که بگیرد غریق را/ نگاهی به مستند «صبیه»
- آبشخورِ آهوانِ تشنه!/ نگاهی به مستند «مُغیسُف»
- نمایش ۶ فیلم مستند ایرانی در برنامه انجمن آسیایی نیویورک
- نگاهی به مستند «زیر این چتر باران میبارد»/ چیزی خزنده و مرموز راه پیدا کرده به دفتر مدیری مسئول
- «کاغذپارهها» از اول بهمن اکران عمومی میشود
- خبرهای تازه از «اکران حقیقت»/ نمایش چهار مستند در بهمن ماه
- صنوبرهایِ شیرین، در همنوازیِ عشق
- مستندهای بخش مسابقه اصلی «ایدفا» معرفی شد
- شهرت یا آرامش / مستند «مزرعه کلارکسون»؛ پیچوخمهای مزرعهداری
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





