جمشید مشایخی با بیان اینکه هنوز بهبودی کاملی از نظر وضعیت جسمانی پیدا نکرده است، از ایجاد یک موسسه برای حمایت از هنرمندانی که در تمام رشتههای هنری فعالیت میکنند خبر داد و همچنین گفت: تنها دغدغه من وضعیت زندگی و کار بچههای تئاتری است و آرزو میکنم که آنها مشکلی نداشته باشند.
به گزارش سینماسینما، این هنرمند پیشکسوت تئاتر و سینما که در چند ماه اخیر به دلیل مشکلات جسمانی چندین مرتبه به بیمارستان مراجعه کرده و تحت درمان و عمل جراحی قرار گرفته است، درباره وضعیت جسمانی و حال عمومیاش گفت: هنوز بهبودی کامل پیدا نکردم و در حال ساختن با این شرایط هستم. من هر بار برای یک بیماری به بیمارستان رفتم. یک بار که برای سنگ کلیه رفته بودم گفتند که قلبم هم ناراحت است و بعد هم مشکلات ریه، دستگاه گوارشم مطرح شد.
مشایخی که امسال پیام روز ملی تئاتر را نوشته است در اینباره توضیح داد: تئاتر ما ریشه در مراسم مذهبی ما دارد و درواقع تئاتر ما از همین رسومات نشأت گرفته است. اکنون بهترین بازیگران ما در تئاتر هستند و این در حالی است که هنرمندان تئاتری کشورمان درآمدهای بسیار ناچیزی دارند و امیدوارم شرایطی پیش بیاید که آنها به حقشان برسند و این تفکر همه آنهاست که نمیخواهند ثروتمند شوند بلکه فقط میخواهند زندگی کنند.
این هنرمند پیشکسوت ادامه داد: امروز به راحتی میشود یک نفر را از خیابان پیدا کرد، جلوی دوربین برد و از او تصویر گرفت اما نمیشود همان شخص را روی صحنه تئاتر بُرد، زیرا هنرمند تئاتری زحمت کشیده و خون دل خورده است تا بتواند روی صحنه هنرنمایی کند.
او با تأکید بر اینکه هنرمندان تئاتر به خاطر هنرشان است که زیبا جلوه میکنند، اظهار کرد: امروزه هنرمندان با رفتن روی جلد مجلات و همچنین بیلبوردهای خیابانی سعی به نشان دادن خودشان دارند و از حقیقت هنر دورشدهاند اما کسانی مثل خانم فاطمه معتمدآریا که یکی از برجستهترین هنرمندان ماست به خاطر هنر و تواناییاش است که زیباست.
مشایخی درباره برنامهاش برای سال جدید گفت: از قبل برنامهای برای حضور در فیلم یا سریالی را ندارم اما قرار است که با همکاری با یکی از دوستانمان، موسسهای را تشکیل دهیم و از بچههایی که در تمام رشتههای هنری فعالیت میکنند و شاید به نوعی به آنها ظلم شده است دعوت کنیم، آنها را دور هم جمع کنیم و در نهایت بتوانیم کارهای مفیدی برایشان انجام دهیم و از آنها حمایت کنیم. قرار است در هفته آینده قرارداد این کار بسته شود.
این هنرمند پیشکسوت در پایان صحبتهای خود درباره دغدغه شخصیاش، گفت: من دیگر در سن ۸۴ سالگی چیزی برای خودم نمیخواهم و عمرم را کردهام. من میلیونها نوه و فرزند دارم که خیلی از آنها در حوزه هنر فعالیت میکنند و تنها دغدغه من وضعیت زندگی و کار آنهاست و دلم برایشان میسوزد. آرزوی من این است که آنها مشکلی نداشته باشند.
به گزارش ایسنا، جمشید مشایخی در چند وقت اخیر، چندین بار به دلیل عمل جراحی در بیمارستان بستری شده بود و دوران نقاهت طولانی را پشت سر گذاشت و آخرین بار هم ۱۵ اسفند ماه به دلیل آلودگی هوا و مشکلات ریه در بیمارستان بستری شد.
او از ماندگارترین چهرههای عرصه بازیگری و متولد ۶ آذر ۱۳۱۳ در تهران است. از سال ۱۳۳۶ با نمایش «وظیفه پزشک» فعالیت بازیگریاش را آغاز کرد و با فیلم کوتاه «جلد مار» در سال ۴۲ مقابل دوربین رفت، دو سال بعد با فیلم «خشت و آینه» وارد سینما شد.
این هنرمند تا به امروز ایفاگر نقشهای زیادی بوده است که از جمله آنها میتوان به فیلمهای «گاو»، «قیصر»، «شازده احتجاب»، «سوتهدلان»، «خانه عنکبوت»، «کمالالملک»، «گلهای داودی»، «آوار»، «پدربزرگ»، «طلسم»، «سرب»، «روز واقعه»، «خانه روی آب»، «یک بوس کوچولو»، «جرم» و «سیزده۵۹» و مجموعههای «هزاردستان»، «داستانهای مولوی»، «سلطان صاحبقران»، «امام علی(ع)»، «پهلوانان نمیمیرند» و «ستایش» اشاره کرد.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اکبر عبدی؛ پدیده کمنظیر بازیگری در سینمای ایران
- رونمایی از کتاب زنده یاد جمشید مشایخی / گزارش تصویری
- مراسم یادبود جمشید مشایخی و همسرش در اکران «بریکولاژ؛ زندگی نادر مشایخی» برگزار شد/ مشایخی: موسیقی و شعر از زندگی ایرانیان جدا نشدنی است
- برشهای کوتاه/ سکانسهایی از فیلم «گفت هر سه نفرشان»
- درخواست هنرمندان از دولتهای ایران و عراق/ طاق کسری را نجات دهید
- برشی از مصاحبه با جمشید مشایخی برگرفته از تاریخ شفاهی موزه سینما
- معیار انتخاب بازیگر در سینما (بخش دوم)
- آیا هنرمند نباید سیاسی باشد؟
- لوکیشن مقدس/ درباره سقاخانهها در فیلمهای سینمایی
- یکی مسئولیت این ماجرا را بپذیرد
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش دوم
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش اول
- محمد متوسلانی از جمشید مشایخی میگوید/ خاطراتی از رودخانه و جکوزی
- برای اولین جشن تولد بدون جمشید مشایخی
- شکستی زیبا از ادبیات!/ نگاهی به فیلم «شازده احتجاب»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





