سینماسینما، بهرنگ ملکمحمدی
فیلمسازی در ایران در تمام تاریخ پرقصهاش همواره دو سویه و شکل داشته است. نخست یک روند مافیایی و تجاری و در سویه دیگر، تلاشهای آدمهایی عاشق سینما و هنرمند به معنای واقعی کلمه که در تمام این سالها مهجور ماندهاند. فیلم کوتاه انیمیشن شکلی از فیلمسازی است که هرگز در طول تاریخ اکران و سالنداری در ایران امکان دیده شدن نداشته و حالا در اکران امسال فیلمهای کوتاه گروه سینمایی هنر و تجربه دو فیلم «بدو رستم بدو» و «داش آکل» این فرصت تاریخی به آنها اهدا شده است. دو اثری که سوای هر نقد و نظری درباره آنها باید برای دیده شدنشان بسیار خوشحال بود و دانست که اساسا فیلم کوتاه در هر نوعی بر خلاف یک تصور غلط و رایج در ایران نه زمینه فیلم بلند است و نه این دو شکل فیلمسازی به هم ارتباطی دارند. البته در ایران هیچ فیلمساز کوتاهی برای همیشه در این عرصه نمانده است، اما در حوزه انیمیشن کوتاه اتفاقا این امکان بسیار وجود دارد و تجربههای جهانی نشان میدهد انیمیشن کوتاه یک قالب کاملا مستقل و آرتیستیک در حوزه فیلمسازی است.
انیمیشن کوتاه یک جایزه مستقل اسکار با قدمت حدود ۹۰ ساله دارد. این بهتنهایی میتواند نشان دهد این شکل فیلمسازی تا چه حد در سینمای جهان جدی گرفته میشود. شکلی که به دلیل جذابیتهای ساختاری و زمان کوتاه زیر ۴۰ دقیقهای برای مخاطب در هر محدوده سنی جذاب است و اکران آن هم میتواند باعث تنوع و رنگآمیزی متفاوتی در سلیقه مخاطب شود. از همین رو میتوان امیدوار بود فیلمهای کوتاه انیمیشن بهزودی به یک بسته مستقل در اکران فیلمهای هنر و تجربه تبدیل شوند. امکانی که میتواند به زیربنای اقتصادی انیمیشنسازی در ایران کمک بسیاری داشته باشد و آن را از شکل دکوراتیو به یک هنر اجرایی و مستقل از بودجههای دولتی تبدیل کند. کاری که قطعا علاوه بر سینما ، تلویزیون هم باید وارد آن شود و پخش تلویزیونی یکی از راهکارهای آن است.
در روزگار دانشجویی ساختن فیلم تمام آرزویمان بود. در این میان بودند همدانشکدهایهایی که راه سختتر را انتخاب کردند و به سراغ انیمیشنسازی رفتند؛ کاری که یکی دو نفر از آن دوستان تا به امروز هم نجیبانه و در خلوت انجام میدهند و از جهان شلوغ و عمدتا تقلبی این روزهای ارائه آثار هنری توقعی جز دیده شدن ولو به شکل محدود ندارند. این روند با تلاشهای گروه هنر و تجربه آرام آرام در حال شکلگیری است و میتواند مخاطراتی هم با خود داشته باشد. خطراتی از جنس همان بلایی که در این سالها بر سر فیلم کوتاه آمد و جشنوارههای پیرامونی آن را نه به سوی اصالت فیلم کوتاه که به سمت تجارتهای پرسود متمایل کرده است. آفتی که میتواند هر نوع فیلمسازی در ایران را تهدید کند و کاش فیلم کوتاه انیمیشن از آن در امان بماند…
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «پاستا آلفردو» از آلبانی جایزه گرفت/ «ماهی کوچولو» آماده نمایش و پخش جهانی شد
- اعلام آثار پویانمایی کوتاه نهمین جشنواره فیلم شهر/ معرفی داوران بخش فیلمهای کوتاه داستانی
- حمایت معکوس؛ سازوکارهای حمایتی ناکارآمد، انیمیشن ایران را زمینگیر کرده است
- چرا ایران هنوز کارشناسی انیمیشن ندارد؟
- یادداشتی برای «ژولیت و شاه»؛ قصهای آمیخته از تخیل و واقعیت
- انیمیشن ایران در جشنواره فجر؛ کجا ایستادهایم؟
- ۵ انیمیشن ایرانی در اسپانیا نمایش داده میشود
- جشنواره پویانمایی تهران در ایستگاه پایانی
- دوبله آثار کودک حساس، مهم و پر از ظرافت است
- «عصرانه با انیمیشن»؛ بزرگداشت سعید توکلیان برگزار شد
- راهیابی انیمیشن ایرانی به جشنواره مراکش
- راهیابی دو انیمیشن به جشنواره فیلم ژیرونای اسپانیا
- رونمایی از تیزر مجموعه انیمیشن «رویاهای رنگی»
- اولین کارگاه انتقال تجربه بسته انیمیشن «رویاهای رنگی» برگزار شد؛ امیدواریم اکران انیمیشن کوتاه ادامه پیدا کند
- تحقق آرزوی چندساله فعالان انیمیشن در هنرو تجربه
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
