آرش خوشخو و امیر رضا مافی دو منتقد کارشناس برنامه نقد سینما، در میزگرد برنامه نقد سینما ،به اظهار نظر درباره فیلم «ما همه با هم هستیم» پرداختند.
به گزارش سینماسینما ،بخشهای مهم این میز نقد به شرح زیر است :
آرش خوشخو :
🔺«نگاه تفرعنآمیز رو قبول دارم؛ اما اگر این موضوع را کامل کنار بگذاریم فیلم #کمدی نیست زیرا همه موقعیتهای کمدیاش را از دقیقه ۴۰ از دست میدهد. فیلم رازآلود نیست زیرا پایانش هیچ معمایی را حل نمیکند. پس فیلم هیچی نیست. دیالوگی در فیلم وجود دارد که گلزار به مهرانمدیری میگوید که در این مملکت هر اتفاقی بیفتد، یکطرف آن اتفاق من هستم و یکطرف آن تو که حرف شما را در راستای وجود یک نگاه بالا به پایین و تحقیرآمیز نسبت به مردم ایران تائید میکند.
🔺تبریزی در این فیلم، مانند دیگر فیلمهایش چون #مارموز و #خیابانهای_آرام، دوست دارد با هیجانات سیاسی بازی کند و آنها در سطح هیجانات مربوط به بازی پرسپولیس و استقلال تقلیل دهد… فیلم حتی برای یک مخاطب عام که با خانواده به تماشایش نشسته، پاسخی ندارد. علیرغم حضور ۱۷ الی ۱۸ بازیگر در فیلم، تنها پژمان جمشیدی بازی راضیکنندهای دارد و بقیه مشخص نیست در فیلم چه میکنند؟! این فیلم نقطه تاریکیست در کارنامه #کمال_تبریزی که فیلم خوشساخت «لیلی با من است» را ساخته است.»
⭕️ امیررضا مافی:
🔺«آقای تبریزی، فیلم «لیلی با من است» را براساس یک جهانبینی و مبنایی میسازد، حال آنکه در این فیلم فاقد جهانبینی است و تنها میخواهد در یک وضعیت بهظاهر شلوغ، مسئلهای را طرح کند و انگشت روی مسئلهای میگذارد که آن وهم است و آن خودکشی دستهجمعی است. بیموضع بودن و انفعال بسیار آزاردهنده است. و در این انفعال دسته جمعی، یک شخص شارلاتان مامور نجات این ۳۰ نفر واقع میشود و این سؤال را برمیانگیزد که منجی یک ملت منفعل، بهزعم سازنده فیلم، یک فرد شارلاتان باید باشد؟!
این فیلم سرشار از نماد است و بهشخصه این ادعا را بهعنوان بیننده نمیپذیرم که کارگردان و نویسنده فیلم موضع سیاسی ندارند. ادعای این فیلم این است که دارم قضاوت میکنم، که اگر همه با هم هستیم پس چرا به هم رحم نمی کنیم.»
⭕️ آرش خوشخو:
🔺«فیلم یک کمدی یا بهتر بگویم یک هجویه شکست خورده است با نگاهی تحقیر آمیز به قهرمانهایش و به قول «رابین هود» فیلمی که با تحقیر به مردمش بنگرد، خود مستحق تحقیر است.»
⭕️ امیررضا مافی:
🔺«فیلم ما همه با هم هستیم یک هجویه سیاستزده است که امر سیاسی را اصلا نمیشناسد و به آن نزدیک نمیشود و کارگردان و نویسنده اصلا نمیدانند که به چه چیز در فیلم باید بپردازند.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نقد؛ چراغی در رهگذر تاریک و روشن سینما
- غریبههای آشنا/ تاملی بر فیلم «هارمونیهای ورکمایستر» ساخته بلا تار
- فیلمسازان ما بسیار تلخنگر شدهاند/ گاهی توهینآمیز به مردم نگاه کردهاند
- «ما همه با هم هستیم» و «هزارتو» در جشنواره فیلم های ایرانی در سان فرانسیسکو
- بدترین فیلمهای ۲۰۱۹، از نگاه منتقدان ورایتی
- جذاب اما نه فوقالعاده!/ نگاهی به فیلم “متری شیش و نیم”
- یک فیلم خیلی خوب ببینید/ نگاهی به فیلم «روسی»
- «اینسرت»/ رئالیسمِ تلخِ بارانی؛ نگاهی به فیلم «سرکوب»
- نمایش و نقد ۲ مستند با موضوع سوریه در کانون فیلم «سینماحقیقت»
- منطق «همه میدانند»/ نگاهی به فیلم «همه میدانند»
- نگاهی به فیلم «قسم»/ اتوبوسی به رسم قسم
- محاکمه در بیابان/ نگاهی به فیلم «قصر شیرین»
- شنیدنِ دوباره یک ترانه عاشقانه شیرین/ نگاهی به فیلم «دوباره زندگی»
- «اینسرت»/ یک فریب شیک؛ یاددداشتی بر فیلم «ایده اصلی»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برنده شیرطلای ونیز در راه آکادمی داوری/ «زن ناشناس» نماینده دانمارک در اسکار۲۰۲۷ شد
- «کوچ اجباری» از پرتغال جایزه گرفت
- دو مستند کمتر دیدهشده از «مرتضی شاملی» در موزه سینما
- نمایش و تحلیل مستند «گلدونه، مشرحیم، صغرا و دیگران» در سینماتک خانهی هنرمندان ایران
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
