سینماسینما، محمد حقیقت-کن: سه شنبه ساعت ده شب در سالن دوبوسی برای منتقدین درخشانترین فیلم مسابقه تا به امروز نشان داده شد. این فیلم به نام «تیتان» (Titane) ساخته خانم ژولیا دوکورنو، از فرانسه به حق شایسته نخل طلای جشنواره امسال است. تیتان یک شوک شدید به جشنواره و تماشاگران آن وارد کرد و همه را از خواب بیدار کرد. فیلم در ژانر آثار فانتاستیک با هوشمندی در صحنه آرایی، و تصویرسازی بی نظیر، به زندگی زنی میپردازد که در ده سالگی اش ناپدید شده بود و امروزه تبدیل به ستاره ای شده است، افسونگری او به عنوان رقصنده، طرفدارانی را برایش به همراه آورده، و کسانی را عاشق او کرده اما این زن فقط با اتومبیل ها میتواند رابطه حسی و جنسی برقرار کند، وی مرتکب یک سری قتل های غیرقابل وصف میشود که پلیس و دیگران از آن سردرگم میمانند، اما تماشاگر شاهد ماجراست. پدر وی که مدیریت اداره آتش نشانی را به عهده دارد، بعد از سالها سرانجام فرزند گمشده خود را مییابد و تمام تلاشش را برای حفاضت از فرزند به شدید آسیب دیده خود به عمل میآورد. این زن که کودکی در تصادفی شدید تا مرگ پیش رفته بود، با جراحی در سرش فلز متال کار گذاشته اند، تا بتواند به حالت عادی به زندگی ادامه دهد اما رفته رفته فلز تیتان در وجود او رشد و نمو میکند، و آرام آرام دگرگون شده و از نظر عاطفی و حتی جنسی تنها با ماشین آلات میتواند ارتباط برقرار کند، فیلم بطور شگفتی یادآور اثر کرونبرگ بنام تصادم است. البته به نظر من درسطح بالاتر از آن قرار دارد، این زن که همه رابطه عاطفی خود را با دیگران از دست داده، روزی از یک ماشین حامله میشود و فرزندی غیرهادی و ماورایی در او شکل میگیرد. و از بدنش بجای خون، ماده ای شبیه نفت ( آنچه که از ماشین ها خارج میشود) جاری می شود. سرانجام طی حادثه پدرش وی را مییابد و وی را زیر بال خود میگیرد، رفته رفته در اثر عطوفت پدر ، این زن/ ماشین ، روح و روان انسانی در او حلول میکند و تنها به کمک پدر موفق به بدنیا آوردن فرزند غریب خود میشود، که نوزادی است که درستون فقراتش نور جاری است. خود فیلم نیز با فضاهای خارق العاده غریب، نشاطی به زبان سینمایی میبخشد، که آنرا از بقیه فیلمهای جشنواره کاملا متمایز میکند، فیلمی پر جرات ، که صحنه های شعله ورشدن در سکانسن هایی با تصاویر سینمایی غریبی را خلق کرده است. شغل پدر این زن، که درآتش نشانی کار میکند ، پیوند جذاب و با مفهوم با شعله ورشدن زندگی دخترش و انچه در درون او میگذرد، ارتباط برقرار میکند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- شنبه روز خوبی است؟/ آنچه در جشنواره کن میگذرد
- گزارش محمد حقیقت از کن ۲۰۲۶؛ یک فیلم فرانسوی در صدر جدول منتقدان/ محبوبیت پایینِ «داستانهای موازی»
- یادداشتی بر فیلم «فیورد»؛ یک اروپا و دو تربیت
- فیلم «مولن» تماشاگران را منقلب کرد
- روایتی از هفتاد و نهمین دوره جشنواره کن/تلاش برای دیده شدن زنان فیلمساز
- وقت آن رسیده که جشنواره کن به آلمادوار نخل طلا بدهد
- افت فروش نگرانکننده در سینماهای فرانسه/ آمار تماشاگران در ۲۰۲۵ سقوط کرد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





