محسن عبدالوهاب کارگردان فیلم به دنیا آمدن ،گفت وگویی با علی اصغر کشانی در نشریه هنروتجربه کرده ودر بخشهایی از آن حرفهای جالبی زده است .
به گزارش سینماسینما ،بخشهایی ازاین مصاحبه به شرح زیر است :
+«به دنیا آمدن» را میتوانیم اثری درباره پایمردی زنی در برابر خواستههای نابهجای مرد بدانیم؟ فیلمی که در مبارزه زن و مرد، زن با منطق و احساسات خودش در آن پیروز میشود و تماشاچی با یکجور استیلا و قدرت زن در آن مواجه میشود؟
محسن عبدالوهاب :در گذشته وقتی فیلمهای زندهیاد فردین را میدیدیم که یک پسر فقیر با یک دختر پولدار ازدواج میکرد، آنها به هم میرسیدند و همه خوشحال از سینما بیرون میآمدند. ولی من همیشه از خودم میپرسیدم فردای این ازدواج چه میشود. یعنی دو آدم از دو قشر متفاوت با مسائل و اختلافات فرهنگی، بینشان چه رخ میدهد. به نظرم این قصهها اینجا تمام نمیشود. از اینجا به بعد یک اتفاقات دیگری بین این آدمها حتما پیش میآید که خیلی قابل پیشبینی و فرمولپذیر نیست. وقتی فرزندی پا به دنیا میگذارد، مسائل دیگری پیش میآید و آدمها تحت تاثیر آن، ممکن است به گونه دیگری عمل کنند. پس نمیتوانیم بگوییم پری پیروز شد و فرهاد شکست خورد، چون نمیدانیم از اینجا به بعد چه پیش خواهد آمد. شاید مرد در ادامه بگوید چه خوب شد زنم این کار را کرد. احتمالا با تغییر وضعیت شرایط جدیدی به وجود میآید که این زن و شوهر هیچکدام به آن فکر نمیکردند. به قول معروف سیبی در هوا انداخته شده و هزار چرخ میخورد تا به زمین بیفتد.
به نظر شما برنده این مبارزه فرهاد است که پولش را از رضا میگیرد، در پایتخت میماند و صاحبخانه میشود، یا پری که بچه را حفظ میکند، کیان را پیش خودش میبرد و کسبوکار موفقی در شهر پدریاش به راه میاندازد؟
به نظر من نمیشود در زندگی، بهخصوص زندگی زناشویی، به مسائل، با چشم برد و باخت نگاه کرد. ممکن است مردی تصمیمی را به همسرش تحمیل کند و ما فکر کنیم او موفق شده است. اما فردا روزی دود آن تصمیم اشتباه به چشم هر دو میرود. یا برعکس، ممکن است آن تحمیل با وجود آنکه زن احساس شکست میکند، فردا روزی سودش بیش از مرد نصیبش شود. در زندگی زناشویی نتایج خوب و بد هر تصمیم نصیب هر دو میشود.
منظورم از پیروزی و برنده شدن همان معنای رایج به دست آوردن و از دست دادن است، چون در این فیلم پری همسر و پایتخت و خانهاش را و فرهاد همسر و بچههایش را از دست میدهد.
برای بحث در این رابطه باید مقداری از فیلم بیرون بیاییم و حرف بزنیم. اگر الان به من بگویید بزرگترین سرمایه زندگیتان چیست، میگویم دخترم است که از همه چیز بیشتر برایم اهمیت دارد. این برای این سن من است. البته آدم در سنین مختلف به مسائل جور دیگری نگاه میکند. یاد فیلم «لیلا» ساخته آقای داریوش مهرجویی افتادم. در پایان فیلم وقتی مرد با بچه به مراسم نذریپزان میآید، زن دلش برای آن کودک میتپد و زندگی آن زن و شوهر ناگهان روال دیگری پیدا میکند. حالا شما نمیتوانید بگویید لیلا شکست خورد و شوهرش پیروز شد. ولی میتوانیم بگوییم زندگی مشترک آنها در شکل دیگری ادامه پیدا کرد و لیلا از وضعیت پیشآمده خشنود یا راضی است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- محسن عبدالوهاب: سینمای مستند نیازمند پژوهشی گسترده در مورد تاریخ خود است
- زایش/ نگاهی به فیلم «به دنیا آمدن»
- فروپاشی یک تصویر بینقص/ نگاهی به فیلم “به دنیا آمدن”
- روایت حیرانی/ نگاهی به فیلم «به دنیا آمدن»
- گفتوگو با محسن عبدالوهاب، کارگردان «به دنیا آمدن»/ شکست آنجایی است که آدم از تجربههایش استفاده نکند
- اکران و نقد «به دنیا آمدن» در فرهنگسرای ارسباران
- یادداشت فخرالسادات محتشمیپور بر فیلم «به دنیا آمدن»/ دعای مادرانه برای پایانی شیرین
- محمد احمدی: «به دنیا آمدن» فیلم گیشه نیست/ اعتقادی به فصل مرده اکران ندارم
- ساکن طبقه متوسط/ گفتوگو با محسن عبدالوهاب، کارگردان «به دنیا آمدن»
- اکران همزمان فیلم «به دنیا آمدن» در سینماهای «هنر و تجربه»
- اختصاصی سینماسینما/ یادداشت رخشان بنیاعتماد درباره «به دنیا آمدن»؛ از غرور و خوشحالی قد کشیدم
- نگاهی به مستند «طبرستانیها»/ تبادر اندیشه های خلاق
- نگاهی به دو مستند/ جهانی پُرنورتر با بانوان سرزمینمان
- نگاهی به یکی از مستندهای کارستان/ بنیانگذار محک؛ یک تصمیم تاریخی
- نگاهی به مستند «طبرستانیها»/ خمیرکردنِ آهن ِتفته!
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





