مایکل مور مستندساز جنجالی آمریکا با فیلم جدیدش «مقصد بعدی جنگ کجاست؟» در بخش بینالملل چهاردهمین جشنواره مقاومت حضور دارد. این فیلم روایتی از شکستهای آمریکاست.
به گزارش سینماسینما، فیلم مقصد بعدی جنگ کجاست؟( Where To Invade Next) درباره برنامههای آموزشی و اجتماعی در کشورهای اروپایی است. مور در این مستند به کشورهای مختلف از جمله فنلاند، ایتالیا و فرانسه سفر میکند و روشهای مواجهه آنها با موضوعات اجتماعی و اقتصادی را مورد بررسی قرار میدهد. این فیلم بر تقابل استفاده از این روشها در مقایسه با آنچه در ایالات متحده روی میدهد، تأکید دارد.
بر پایه این خبر، این فیلم در بخش مسابقه فیلمهای مستند این رویداد سینمایی حضور دارد و همزمان با جشنواره از ۲ تا ۹ مهر سالجاری به نمایش در میآید.
فیلم جدید مایکل مور روایتی از شکستهای آمریکاست. برای دادن درس تاریخی به آمریکا، مایکل مور کارگردان شناخته شده به تنهایی به کشورهای مختلف سفر میکند تا افکار و شیوههای این مردم را فرا گرفته و به کشورش آمریکا برگرداند. او جلوههایی از تعطیلات طولانی ایتالیاییها در باغ، فرانسه و ساعت ناهار مدرسه، سیاست صنعتی آلمان، سیستم زندان نروژ و حضور چشمگیر زنان در کابینه و تجارت ایسلند را به عنوان برداشت این سفر در مستند خود گنجانده است. مایکل مور برای معرفی این مستند به نام «بعد از این به کجا حمله کنیم» در یک نشست خبری در لندن گفت: «آمریکا در بیش از ۱۵ سال گذشته نیروی تجاوزگر بوده است. تصور کنید قرار باشد به جایی حمله کنیم البته بدون خشونت که از آن درس بگیریم و با تجربه لازم به کشورمان برگردیم این محتوای فیلم است و به همین دلیل چنین عنوانی به آن دادیم.»این فیلمساز صریح الهجه آمریکایی با فیلمهای معروفی مانند «فارنهایت ۹/۱۱» و «بولینگ برا ی کلمباین» به داشتن مواضع انتقاد آمیز نسبت به رهبران سیاسی آمریکا شهرت دارد. او در نشست خبری در لندن در پاسخ سوالی در باره همهپرسی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا گفت: «چرا میخواهید خارج شوید؟ اروپا را نجات دادید. امروز اروپا بخاطر شما، بریتانیا، در موقعیت خطیری است. شما دهه سی و چهل میلادی به خاطر اروپا جنگیدید و فداکاری کردید و حال می خواهید از آن خارج شوید؟»فیلم مستند «بعد از این به کجا حمله کنیم؟» ساخته مایکل مور از روز جمعه ۲۱ خرداد در بریتانیا و ایرلند اکران می شود. فیلم پیشتر در کشورهای دیگر اروپا نمایش داده شده بود.
لازم به ذکر است مایکل مور در ۲۳ آوریل ۱۹۵۴ در فلینت، ایالت میشیگان، آمریکا بدنیا آمد. در دانشگاه میشیگان در رشته خبرنگاری تحصیل کرد و کار حرفهای خود را با ویراستاری مجله دانشگاه میشیگان آغاز کرد. پس از تحصیل به فیلمسازی مستند و برنامهسازی برای تلویزیون روی آورد. ویژگی اصلی فیلمهای او زبان تند و جسورانهاش علیه سیاستمداران بخصوص سیاستمداران آمریکا است.او همچنین کتابی به نام وطنم کجاست را تالیف کرد و انتقادهای صریح و تندی علیه دولت ایالات متحده وارد کرد.
نکته قابل توجه درباره مایکل مور موضعگیری اخیر وی در دفاع از مسلمانان است در واکنش به اظهارنظر نامزد انتخاباتی جمهوری خواهان آمریکا و تشکیل کمپین- کمپین مایکل مور برای مقابله با سیاستهای دونالد ترامپ با عنوان “ما همه مسلمانیم”.
الیور استون با فیلم «دوست من هوگو» (Mi Amigo Hugo ) در بخش مسابقه چهاردهمین جشنواره بینالمللی مقاومت حضور دارد.
روابط عمومی جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت با اعلام این خبر افزود: این فیلم تجربیات شخصی و واقعی اطرافیان هوگو چاوز از وی و زندگی سیاسی و خصوصی «چاوز» را روایت میکند و از زاویه دوربین”الیور استون»، کارگردان جنجالبرانگیز آمریکا که تاکنون سه بار برنده جایزه اسکار شده و سازنده فیلمهایی چون «قاتلین بالفطره» و «ترور جان اف کندی» و یکی از دوستان نزدیک «هوگو چاوز»، رهبر درگذشته ونزوئلا، جذاب و تماشایی است.
بر پایه این خبر؛ این فیلم در بخش مسابقه جشنواره بینالمللی مقاومت حضور دارد و همزمان با برگزاری جشنواره طی روزهای ۲ تا ۹ مهرماه سالجاری به نمایش در میآید.
شایان ذکر است از مستندهای قبلی این فیلمساز نیویورکی میتوان به «فرمانده» درباره فیدل کاسترو و «عنصر نامطلوب» اشاره کرد. او قصد داشت این فیلم را درباره یاسر عرفات رئیس سابق تشکیلات خودگردان فلسطین بسازد، اما به دلیل فراهم نشدن فرصت مصاحبه با عرفات در آن زمان، در نهایت فیلمی درباره تقابل فلسطین و رژیم صهیونیستی شد.
او همچنین چند فیلم درباره روسای جمهور آمریکا در کارنامه دارد. دبلیو پس از جی. اف. کی. و نیکسن سومین فیلم استون درباره رئیسان جمهور آمریکاست. او برای دو فیلم «جوخه» ۱۹۸۶ و «متولد چهارم ژوئیه» ۱۹۸۹ با مضمون جنگ ویتنام جایزه اسکار بهترین کارگردانی را از آن خود کرد. استون سال ۱۹۷۹ نیز با «قطار سریعالسیر نیمهشب» آلن پارکر اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی را گرفت. «سالوادور»، «وال استریت»، «دورز»، «آسمان و زمین»، «قاتلان بالفطره»، و … از دیگر فیلمهای اوست.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- پس از ۱۰ سال؛ الیور استون فیلم داستانی میسازد
- در یک اظهار نظر غیرمنتظره؛ اولیور استون «شرور» را بهترین فیلم ۲۰۲۴ دانست
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- پیامهای تسلیت وزیر ارشاد و رئیس سازمان سینمایی در پی شهادت رئیس جمهور در سانحه هوایی
- با حکم وزیر ارشاد؛ رییس سازمان سینمایی، دبیر جشنواره فیلم فجر چهل و سوم شد
- توضیح خزاعی درباره اشتباه خواندن دعای تحویل سال: فسیلهای سیاسی مرا تخریب کردند!
- خاطرههای «خزاعی» از دورههای مختلف فجر/ «من آن محمد خزاعی نیستم!»
- عذرخواهی الیور استون از سازندگان «باربی»
- ترکیب جدید هیات امنای بنیاد سینمایی فارابی مشخص شد
- ششمین جایزه پژوهش سال سینمای ایران برگزیدگانش را شناخت/ خزاعی: تاسیس اندیشکده سینما ضرورت است
- واکنش خزاعی به هتک حرمت قرآن؛ خودداری از پذیرش محصولات کشور سوئد در جشنوارههای ایران
- با حکم محمد خزاعی؛ مجید زینالعابدین مدیرعامل جدید بنیاد سینمایی فارابی شد
- دبیر جشنواره ۴۲ حکم گرفت؛ امینی دبیر ماند
- با حکم رئیس سازمان سینمایی؛ شورای سیاستگذاری جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان معرفی شد
- موافقت با آئیننامه اکران فیلمهای خارجی و تسهیم فروش فیلمها از مبدا
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
