
سینماسینما، فرزانه متین-فیلم های شاخص بسیاری با موضوع نژادپرستی و حتی اتوبیوگرافی های رهبران مبارز با این مقوله ساخته شده است.موضوعی که هنوز در خفا،ایالات متحده امریکا با آن مشکل دارد.
فیلم کتاب سبز که اسکار بهترین فیلم ۲۰۱۹ را از آن خود کرد،در میان آثاری با پیام های نژادپرستانه این اثر را باید بر پایه انسانیت و به دور از شعارزده گی دانست.فیلمی روان که مخاطب را با خود همسو می کند و بدون آن که بیانیه صادر کند ما را در دل واقعیت فرو می برد و از مخاطبش می خواهد که ارزش انسانی را به همراه تضادها بپذیریم. یک درام جاده ای،رفاقتی و کمدی که در طول آن با تغییر شخصیت ها روبه رو می شویم و می توانیم با هر کدام همذات پنداری کنیم.
داستان از این قرار است که تونی لیپ با بازی ویگو مورتتس، سفید پوست امریکایی ایتالیایی ساکن نیویورک در هنگام بیکاری برای آن که از مخارج همسر و فرزندانش بر آید حاضر می شود پیشنهاد رانندگی و محافظت از یک سیاهپوست،دکتر دان شرلی با بازی ماهرشا علی را طی هشت هفته را قبول کند.داستان در اوایل دهه ۶۰ و به هنگام ریاست جمهوری کندی (مخالف نژادپرستی) روی می دهد و تونی باید دکتر شرلی، نوازنده ی مشهور را به ایالت های جنوبی کشور که دشمنی دیرینه با رنگین پوست ها دارند برای اجرای ارکستر ببرد.
در طول فیلم در ایالت های جنوبی بارها به شرلی توهین می شود اما وی تمامی خشم و نفرتش از کسانی که با او متفاوت از سفید پوستان برخورد کرده اند (حتی اجازه پرو کت و شلوار در مغازه را ندارد)، در ظاهری آرام،خونسرد و با کلاس پنهان می کند که کاملا با شخصیت رهای تونی در تضاداست.تونی هر زمان که ناراحت می شود با یک مشت عصبانتیش را خالی می کند و اجازه نمی دهد چیزی در دلش بماند. در اینجاست که متوجه تضاد بین دو نقش اصلی می شویم و مورد دیگر ،تفاوت این فیلم با سایر فیلم های نژادپرستانه این است که نقش سیاه فیلم برخلاف سیاهان دیگر، زورگو، مشت زن و باجگیر نیست بلکه تحصیلکرده، مبادی آداب و منضبط است.
عنوان فیلم برگرفته از عنوان کتابی به نام کتاب سبز راننده سیاه پوست است که به عنوان یک راهنمای سفر برای سیاه پوستان ما بین سالهای ۱۹۳۶تا ۱۹۶۶که هر سال منتشر می شد و شامل اطلاعاتی در مورد محل اقامت،خوراکی، سرویس های که سیاه پوستان می توانستند دریافت کنند که به هنگام آغاز سفر این کتاب به تونی داده می شود.
سبزاین فیلم جاده ای-رفاقتی بیش از هر چیزی، مقام انسانیت در دورانی که امریکا تحت لوای ترامپ است را نشان می دهد و از شما دعوت به زندگی در صلح و آرامش به دیدگاه های انسانی جدا از رنگ پوست،ملیت،نژاد،قوم و…می کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- فصل دوم «نه غریبه کامل»؛ قصهای که شکل نگرفت
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





