سینماسینما، محمدرضا مقدسیان
مهمترین تحلیل که باید برای مغز استخوان داشت این است که در نظر داشته باشیم یک سوژه یا ایده ملتهب نیست که میتواند یک فیلم را موفق کند، یا ایجاد یک فضای ملتهب نیست که میتواند سرنوشت فیلم را تعیین کند و البته یک این ایده ملتهب یا حضور چند بازیگر نامدار نیست که میتواند یک فیلم را به سرانجام خوب برساند. مهم این است که آن ایده ملتهب در یک ساختار فیلمنامه نویسی درست تبدیل به یک داستان شود و بتواند انسجام روایی خود را از ابتدا تا انتها حفظ کند. مغز استخوان ایده ملتهبی دارد اما فیلمنامه ساختارمندی ندارد و دو داستان موازی به صورت در هم تنیده نشده روایت میشود که هر دو ملتهباند اما هیچکدام بسط داده نمیشود. به همین دلیل بدنهی داستان نحیف و بیرمق است.
ماجرای حضور بابک حمیدیان، پریناز ایزدیار و جواد عزتی یک حس عجیبی در ما تداعی میکند. پریناز ایزدیار به سبکی در این فیلم بازی میکند که انگار از سه کام حبس برداشته و در فضای مغز استخوان گذاشته شده است، همین آدم میتواند از این فیلم برداشته شود و در فیلم دیگری قرار بگیرد. تازگی نداشتن در بازی بابک حمیدیان هم همینطور است و بدون شک میتوان فیلمهای متعددی نام برد که زوج این فیلم به همین سبک و سیاق در فیلمهای دیگر حضور داشتهاند. بازی این سه ما را برای دنبال کردن سرنوشت آنها در فیلم اقناع نمیکند. بخشی از این برای ضعف فیلمنامه و داستانگویی است؛ ایدهای که بسط و عمق پیدا نمیکند و تنها با موقعیتهای سطحی کش پیدا میکند. از طرفی بازیها هم پر کشش نیست. در نهایت فیلم مغز استخوان یک فیلم اتفاق نیفتاده است.
شاید یکی از دلایل عدم توفیق در فیلمنامه مغز استخوان این است که در نظر گرفته نشده این فیلم در چه جغرافیایی با چه فرهنگی و با چه باورهایی ساخته میشود. موضوع فیلم به خودی خود ملتهب است اما آیا سوژه همبستر شدن یک خانم با همسر سابق برای نجات فرزند این قابلیت را دارد که به صورت کاملا دراماتیزه در فضای اجتماعی ایران تبدیل به فیلمنامه شود؟ دست کم آقای قربانی نشان داده است یا نمیشود یا نمیتواند.
فیلمنامه مغز استخوان قابلیت تبدیل شدن به فیلم بهتری را داشت اگر که به صورت عمیقتر و دقیقتری روی یک وجه داستانیاش تمرکز میکرد و در انتخاب بازیگرها هم میبایست دقت بیشتری میکرد تا تصویری که مخاطب از شیوه اجرای پریناز ایزدیار، بابک حمیدیان و جواد عزتی دارد تکرار نشود.
منبع: سانس ویژه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فرصت از دست رفته/ نگاهی به فیلم «مغز استخوان»
- «مغز استخوان»؛ فاقد هسته مرکزی دراماتیک
- سه فیلم جدید طی ماههای آینده روی پرده میآیند
- اعلام زمان اکران «جنایت بیدقت»/ اکران«مغز استخوان» و «چپ راست» تا قبل از جشنواره فجر
- «خون شد» به کارگردانی مسعود کیمیایی روی پرده میآید
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- یورش سنگین برنامه هفت علیه جشنواره فیلم فجر + ویدئو
- آن سه کام حبس لعنتی/ نگاهی به فیلم سه کام حبس
- نگاهی به فیلم عنکبوت/ همه چیز در سطح
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





