محمدحسین نیرومند (مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی) در یادداشتی در روزنامه ایران نوشت:
چهار روز پس از اکران یک فیلم موزیکال کودک و نوجوان در سینماهای کشور، این فیلم با واکنش های مختلفی روبه رو شد؛ از نامه نگاری به ریاست محترم جمهوری تا راه اندازی پویش مطالبه گری برای توقف نمایش فیلم در سینماهای کشور. بی تردید باید به این نوع واکنش ها توجه کرد، بویژه آنکه دولت سیزدهم وظیفه خود می داند به دغدغه ها و سوالات متدینین و دلسوزان انقلاب توجه کرده و به آنها پاسخ دهد.
با این حال پاسخ نگارنده در این مرقومه به عنوان فردی که رصد نسبتا دقیقی از تولیدات سینمایی کشور دارد، مستقیما به این فیلم خاص محدود نمی شود. با شناختی که نسبت به فیلم های در انتظار نوبت اکران وجود دارد، تردیدی نیست که ماجرای این گونه مطالبه گری ها در آینده به چند یا چند ده فیلم از این دست محدود نخواهد شد. به دلیل شرایط کرونایی و تعطیلی سینماهای کشور بیش از ۱۰۰ فیلم تولید شده در سال های گذشته با در اختیار داشتن پروانه نمایش در انتظار نوبت اکران سینمایی اند. تهیه کننده همه این فیلم ها به عنوان تولیدکنندگان کالای فرهنگی بخش خصوصی در دولت قانونی دوازدهم پروانه ساخت گرفته اند و از همان دولت قانونی، پروانه نمایش اخذ کرده اند. بنابراین پروانه نمایش آنها مانند همین فیلم موزیکال مورد بحث، کاملا قانونی است و سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی موظف است این پروانه نمایش را به رسمیت بشناسد. حال سوال اساسی این است که چگونه دولت سیزدهم که سیاست های فرهنگی آن تفاوت های آشکاری با دولت قبل دارد می تواند جلوی اکران نمایش ده ها فیلم اینگونه را بگیرد؟
راه قانونی پیش روی سازمان سینمایی برای جلوگیری از نمایش این دست فیلم ها این است که طبق ماده۶ -۶ دستورالعمل صدور پروانه نمایش سازمان سینمایی از اکران فیلم های این چنینی دارای پروانه نمایش جلوگیری کرده و آنها را توقیف کند، اما این ممانعت نمی تواند چندان دوام یابد چرا که تهیه کنندگان با پروانه نمایش قانونی خود اقدام به شکایت از سازمان سینمایی می کنند. در این گونه منازعات حقوقی معمولا بازنده سازمان سینمایی است چرا که یا باید امکان نمایش فیلم را فراهم سازد، همانند ماجرای فیلم سینمایی «دینامیت» یا به تهیه کننده فیلم خسارت بپردازد، مانند فیلم سینمایی «سنتوری».
هر دو مسیر بیان شده بواقع ایجاد خسارت به حوزه فرهنگ و هنر کشور است؛ خسارتی که قبل از آنکه ناشی از عملکرد تولید کننده فیلم ها باشد ناشی از دوگانگی و چندگانگی سیاست های فرهنگی دولت هاست. این مقدمه بهانه ای است برای طرح این معضل مزمن اما بسیار مهم حوزه فرهنگ و هنر کشور که تا چه زمان باید شاهد باشیم که با تغییر دولت ها سیاست های فرهنگی و هنری کشور تغییر کند؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- دبیر جشنواره فیلم فجر خبر داد؛ اعلام آثار سودای سیمرغ تا پنجم بهمن/ معرفی اعضای هیات انتخاب فجر۴۱
- «خانه سینما» سرگردان میان دو وزارتخانه!/ پنج هزار عضوی که متضرر شدند
- واقعا فکر می کنم زن ها استثمار می شوند/ گفت و گو با داریوش مهرجویی به بهانه اکران «لامینور»
- مهرجویی: شما میدانید در این مملکت چه کسی حرف اول را میزند؟/ خاطرهای از توقیف «سنتوری»
- نگذارید تاریخ درباره فیلم مهرجویی تکرار شود
- باید با مخاطب صریح بود!
- داریوش مهرجویی: با این گرانی و تورم، فیلمسازی صرف نمیکند
- تفاوت میان دنیای مجازی و دنیای حقیقی در سینما!
- ۷ هزار مخاطب خبرگزاری فارس خواستار لغو اکران فیلم شهر گربه ها شدند!
- در هفته گذشته ۵۰۰ هزار نفر مخاطب فیلم های روی پرده بودند
- حالا وقت خنداندن است!/ نگاهی به فیلم «دینامیت»
- فیلمهای روی پرده چقدر فروختند
- گفتوگوی تصویری اختصاصی سینماسینما با اسماعیل هویدا، مدیر پردیس سینمایی آستارا/ سینماها امن هستند/ فیلمسوزی مسالهای جدی است
- استقبال مردم از فیلم قهرمان در سینماهای پایین شهر ، بالاتر از حد تصورمان بود
- همزمان با روز ملی سینما، فردا بلیت سینماها نیمبها است
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
