کیوان کثیریان" />کیوان کثیریان
یک- رضا رشیدپور چندوقتی است که یک تاکشو یا به عبارتی هاردتاک در یک شبکه اینترنتی تولید میکند که برنامه جالبتوجهی است. او میهمانانی را دعوت میکند و گفتوگویی صریح با آنها ترتیب میدهد. ویژگی مشترک غالب میهمانان رشیدپور، وجود حاشیههای فراوان اطراف آنها و جنجالیبودنشان است. تتلو، چرخنده، کفاشیان، عبدی، سحر قریشی، فیتیلهایها و چندتای دیگر و حالا شهرام جزایری. خوشبختانه در فضای سیاسی، اجتماعی، ورزشی و فرهنگی ما تعداد این آدمها کم نیست و رشیدپور حالاحالاها برای برنامهاش میهمان کم نمیآورد. بعضیها هستندکه آدم به دلایل مختلف دلش میخواهد بداند توی سرشان چه میگذرد و توی دلشان چه خبر است. میهمانان رشیدپور غالبا از این جنساند. اگر سؤالات شفاف و بیرودربایستی هم باشد، طبعا حرفهای تازهای را میشود از زبان آنها شنید. نبود محدودیتهای پرشمار تلویزیون در این برنامه و بازبودن نسبی دست رشیدپور که تجربه مناسبی در اداره تاکشو دارد، باعث میشود سؤال و جوابها جذاب و صریح باشد. نمیدانم دیدن برنامه رشیدپور چه گمراهیای برای بینندگانش به بار میآورد که امکان پخش از تلویزیون را ندارد و نمیدانم چرا وقتی تلویزیون راه را بر هر ایده جدید و هر برنامه دیدنی میبندد و نیروهایش را به خارج محدوده تلویزیون هدایت میکند، توقع دارد برنامههایش بیننده داشته باشد و کسی هم سراغ سریالهای نمایش خانگی و برنامههای اینترنتی و دیویدی غیررسمی و ماهواره نرود!
دو- مستند زندگی ناصر حجازی با شکایت امیر قلعهنویی، با حکم قضائی توقیف شد و مربی پرحاشیه فوتبال بعد از گرفتن حکم توقیف یک روزنامه ورزشی حالا یک فیلم مستند را هم به محاق برده است. اینکه قلعهنویی احساس توهین از چنین فیلمی کند چیز عجیبی نیست ولی باید پذیرفت با وجود اختلافاتی که میان مرحوم حجازی و قلعهنویی بود، ساخت هر فیلمی درباره حجازی بدون اشاره به این بخش، فیلم را ابتر میکند. به هرحال امیر قلعهنویی شاید بتواند جلوی نمایش یک فیلم را بگیرد اما طبعا حافظه تاریخی ورزشدوستان را که نمیتواند پاک کند. مستند، عرصه ثبت حقیقت است و حقیقت این است که به دلایل مختلف ناصر حجازی، اصلا میانه خوبی با دستیار سابقش قلعهنویی نداشت. کلی هم دراینباره تیتر و مصاحبه و عکس و چیزهای دیگر موجود است. این یک حقیقت است که نمیشود تغییرش داد. اصلا مگر میشود از یاد برد نگاه معنادار حجازی به دوربین عکاس را وقتی در آن عکس معروف قلعهنویی دارد سر حجازی را در بیمارستان میبوسد؟ حالا فیلمی درباره مرحوم حجازی ساخته شده و این مضمون در آن آمده است. شاید در آینده دور یا نزدیک فیلمی هم درباره امیر قلعهنویی ساخته شود و علت آن اختلافات را طور دیگری روایت کند، آن وقت خانواده حجازی هم باید آن فیلم را توقیف کنند؟ امیر قلعهنویی از آن دست آدمهایی است که دوست داری بدانی توی سرش چه میگذرد و ریشه بعضی رفتارهایش چیست. از این بابت شاید قلعهنویی برای برنامه دید در شب رضا رشیدپور، نمونه بسیار مناسبی باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- جشنواره اسپانیایی به «دوربین فرانسوی» جایزه طلایی داد
- «شامیر» به سیبری میرود
- بررسی مشکلات فیلمنامهنویسی درگفتوگوی کیوان کثیریان با شادمهر راستین و مهران کاشانی/ سانسور مشکل اساسی سینمای ایران
- سینمای مستقل و آینده سینمای ایران بررسی شد؛ سینمای مستقل آزادی، سلطه ناپذیری، عشق و ارزش زن را بازتاب میدهد
- ضرورت توجه به سینما مستقل در ایران بررسی میشود
- یادداشت کیوان کثیریان؛ کلی آیهی یأس و یک آرزو/ درباره انتخاب وزیر ارشاد دولت چهاردهم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
آخرین ها
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟





