کیوان کثیریان_ بی گمان عرصه فرهنگ در دولت یازدهم بی پناه تر و بی سامان تر از همیشه است.
طیف شکست خورده در انتخابات ریاست جمهوری پیشین، کرسی ارشد اجرایی را از دست رفته دیدند در حالی که نه تنها به آن عادت کرده بودند، بلکه حق ازلی ابدی خود می پنداشتتد.
در سه چهار دهه گذشته آنها هربار از قدرت اجرایی کنار ماندند به سرعت ساز مخالف کوک کردند و چوب ها را برای گذاشتن لای چرخ جناح پیروز از نیام بیرون کشیدند.
برای آنها همیشه یکی از گلوگاه های مناسب برای قدرت نمایی، عرصه فرهنگ بوده است. ساحتی که متاسفانه همواره پاشنه آشیل اصلاح طلبان و اعتدال گرایان بوده و شوربختانه هیچگاه از نظر آنان اولویت نداشته است.
این اشتباه استراتژیک بطور مداوم و متواتر از سوی این طیف درحال تکرار است و گوشزدها و انذارها و هشدارها و فریادها هم قرار نیست البته به جایی برسد.
حوزه مطبوعات، سایت ها، فضای مجازی، رسانه های دیداری و شنیداری یکسره به تصرف آن جناح درآمده و آن چوبی که لای چرخ است از همین نیام بیرون کشیده شده و دولتمردان هم که اصلا حواسشان نیست.
عرصه فرهنگ، در حوزه مدیریت، مردان پردل می خواهد. هم آنان که در عین حال که مقتضیات فرهنگ را خوب می شناسند، بر ساز و کار مدیریت مقتدر و مستحکم نیز احاطه دارند.
طیف دلواپس در هرکدام از این عرصه ها عوامل پشت پرده دارد، اتاق فکر و اتاق جنگ دارد و البته سربازان و پیاده نظام هایی نیز تربیت کرده است.
یکی دوتا از آن عناصر پیاده نظام، هر از گاهی از آنتن تلویزیون سروصدایی به پا می کنند و کارکردی ایذایی و حواس پرت کن به آنها سپرده اند. به کار بردن هر واژه ای را هم روی آنتن برایشان آزاد گذاشته اند. مثلا یک شبه منتقد و یک فیلمساز تمام شده و سیاستباز.
اگر طی مطلب کوتاهی در صفحه شخصی ام در فضای مجازی، در ازای به کار بردن واژه های بی ادبانه توسط یک شبه منتقد روی آنتن تلویزیون، بندی از قانون مجازات اسلامی را یادآوری کردم از این بابت بود که وقتی دم از شرعیات می زنند و به پشتوانه پشتیبانانشان و محاسن شان، دهان به هر حرف نامربوطی می گشایند، بدانند که همان شرع برای آنان مجازات تعیین کرده و وقتی پای شرع وسط بیاید، اوضاعشان چندان تعریفی نخواهد داشت. وگرنه کیست که نداند اینها به پشتوانه پشتیبانان شان از هر گزندی مصونند؟
اما اینکه تمام آن رسانه های زنجیره ای یکسره بسیج شدند تا در مقابل یک حرف ساده از حد خوردن یک شبه منتقد که تازه در فصای مجازی منتشر شده بایستند و واکنش شدید نشان دهند، جای خوشوقتی دارد و نشانه آن است که تیری که رها شده به جای درستی اصابت کرده است.
منبع: شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- جشنواره اسپانیایی به «دوربین فرانسوی» جایزه طلایی داد
- «شامیر» به سیبری میرود
- بررسی مشکلات فیلمنامهنویسی درگفتوگوی کیوان کثیریان با شادمهر راستین و مهران کاشانی/ سانسور مشکل اساسی سینمای ایران
- سینمای مستقل و آینده سینمای ایران بررسی شد؛ سینمای مستقل آزادی، سلطه ناپذیری، عشق و ارزش زن را بازتاب میدهد
- ضرورت توجه به سینما مستقل در ایران بررسی میشود
- یادداشت کیوان کثیریان؛ کلی آیهی یأس و یک آرزو/ درباره انتخاب وزیر ارشاد دولت چهاردهم
- صدداستان ۳؛ انتشار ۳ داستان کوتاه با صدای طوفان مهردادیان
- فرهنگ کجای زندگی نامزدهای انتخابات است؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر
- از «هامون»، «تایتانیک» و «پیرپسر» تا «بدنام»
- شهرنوش پارسیپور؛ نویسندهای در مرز ادبیات، جامعه و کنشگری
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- ادامه موفقیت «نبرد دوگل»
- «دن کیشوتِ» اورسن ولز به پایان میرسد
- فرزاد جمشیدی درگذشت
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
- دلاور دوستانیان درگذشت





