کیوان کثیریان_ بی گمان عرصه فرهنگ در دولت یازدهم بی پناه تر و بی سامان تر از همیشه است.
طیف شکست خورده در انتخابات ریاست جمهوری پیشین، کرسی ارشد اجرایی را از دست رفته دیدند در حالی که نه تنها به آن عادت کرده بودند، بلکه حق ازلی ابدی خود می پنداشتتد.
در سه چهار دهه گذشته آنها هربار از قدرت اجرایی کنار ماندند به سرعت ساز مخالف کوک کردند و چوب ها را برای گذاشتن لای چرخ جناح پیروز از نیام بیرون کشیدند.
برای آنها همیشه یکی از گلوگاه های مناسب برای قدرت نمایی، عرصه فرهنگ بوده است. ساحتی که متاسفانه همواره پاشنه آشیل اصلاح طلبان و اعتدال گرایان بوده و شوربختانه هیچگاه از نظر آنان اولویت نداشته است.
این اشتباه استراتژیک بطور مداوم و متواتر از سوی این طیف درحال تکرار است و گوشزدها و انذارها و هشدارها و فریادها هم قرار نیست البته به جایی برسد.
حوزه مطبوعات، سایت ها، فضای مجازی، رسانه های دیداری و شنیداری یکسره به تصرف آن جناح درآمده و آن چوبی که لای چرخ است از همین نیام بیرون کشیده شده و دولتمردان هم که اصلا حواسشان نیست.
عرصه فرهنگ، در حوزه مدیریت، مردان پردل می خواهد. هم آنان که در عین حال که مقتضیات فرهنگ را خوب می شناسند، بر ساز و کار مدیریت مقتدر و مستحکم نیز احاطه دارند.
طیف دلواپس در هرکدام از این عرصه ها عوامل پشت پرده دارد، اتاق فکر و اتاق جنگ دارد و البته سربازان و پیاده نظام هایی نیز تربیت کرده است.
یکی دوتا از آن عناصر پیاده نظام، هر از گاهی از آنتن تلویزیون سروصدایی به پا می کنند و کارکردی ایذایی و حواس پرت کن به آنها سپرده اند. به کار بردن هر واژه ای را هم روی آنتن برایشان آزاد گذاشته اند. مثلا یک شبه منتقد و یک فیلمساز تمام شده و سیاستباز.
اگر طی مطلب کوتاهی در صفحه شخصی ام در فضای مجازی، در ازای به کار بردن واژه های بی ادبانه توسط یک شبه منتقد روی آنتن تلویزیون، بندی از قانون مجازات اسلامی را یادآوری کردم از این بابت بود که وقتی دم از شرعیات می زنند و به پشتوانه پشتیبانانشان و محاسن شان، دهان به هر حرف نامربوطی می گشایند، بدانند که همان شرع برای آنان مجازات تعیین کرده و وقتی پای شرع وسط بیاید، اوضاعشان چندان تعریفی نخواهد داشت. وگرنه کیست که نداند اینها به پشتوانه پشتیبانان شان از هر گزندی مصونند؟
اما اینکه تمام آن رسانه های زنجیره ای یکسره بسیج شدند تا در مقابل یک حرف ساده از حد خوردن یک شبه منتقد که تازه در فصای مجازی منتشر شده بایستند و واکنش شدید نشان دهند، جای خوشوقتی دارد و نشانه آن است که تیری که رها شده به جای درستی اصابت کرده است.
منبع: شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- جشنواره اسپانیایی به «دوربین فرانسوی» جایزه طلایی داد
- «شامیر» به سیبری میرود
- بررسی مشکلات فیلمنامهنویسی درگفتوگوی کیوان کثیریان با شادمهر راستین و مهران کاشانی/ سانسور مشکل اساسی سینمای ایران
- سینمای مستقل و آینده سینمای ایران بررسی شد؛ سینمای مستقل آزادی، سلطه ناپذیری، عشق و ارزش زن را بازتاب میدهد
- ضرورت توجه به سینما مستقل در ایران بررسی میشود
- یادداشت کیوان کثیریان؛ کلی آیهی یأس و یک آرزو/ درباره انتخاب وزیر ارشاد دولت چهاردهم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟





